Alphabétiquement     [«   »]
τέχναις 1
τέχνη 1
Τὴν 1
τὴν 29
τῆς 37
τῆσδε 2
τησδὶ 2
Fréquences     [«    »]
28 ἐν
27 οὐκ
26 τοῖς
29 τὴν
31 τοῦ
31 τοῦτο
32 ἔσται
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre III

τὴν


Livre, Chap.
[3, 4]   εἰ μή τις εἶναι λέγει  τὴν   αἴσθησιν ἐπιστήμην. Ἔτι δ᾽ οὐδ᾽
[3, 3]   μὲν γὰρ ἀρχὴν δεῖ καὶ  τὴν   αἰτίαν εἶναι παρὰ τὰ πράγματα
[3, 2]   καὶ περί τι καὶ τινῶν  τὴν   ἀπόδειξιν· ὥστε συμβαίνει πάντων εἶναι
[3, 2]   οὐκ ἂν ἐνδέχοιτο ταύτην εἶναι  τὴν   ἀρχὴν οὐδ᾽ εἶναί τι αὐτοαγαθόν.
[3, 2]   περὶ πᾶσαν μεταβολὴν ὅταν εἰδῶμεν  τὴν   ἀρχὴν τῆς κινήσεως· τοῦτο δ᾽
[3, 2]   οὔτε τὰ σημεῖα τοῖς ἄστροις  τὴν   αὐτὴν ἔχει φύσιν. Εἰσὶ δέ
[3, 2]   ἀγαθὸν καθ᾽ αὑτὸ καὶ διὰ  τὴν   αὑτοῦ φύσιν τέλος ἐστὶν (καὶ
[3, 5]   τοῖς εἰρημένοις καὶ τὰ περὶ  τὴν   γένεσιν καὶ τὴν φθορὰν συμβαίνει
[3, 4]   ἔσται μέγεθος; ὅμοιον γὰρ καὶ  τὴν   γραμμὴν ἐκ στιγμῶν εἶναι φάσκειν.
[3, 1]   ~(Ἀνάγκη πρὸς  τὴν   ἐπιζητουμένην ἐπιστήμην ἐπελθεῖν ἡμᾶς (πρῶτον
[3, 2]   μὴ μία, ποίας οὐσίας θετέον  τὴν   ἐπιστήμην ταύτην; τὸ δὲ μίαν
[3, 2]   ἀρχῆς, τίνα τούτων φατέον εἶναι  τὴν   ζητουμένην, τίνα μάλιστα τοῦ
[3, 2]   μὴ μία, ποτέραν χρὴ προσαγορεύειν  τὴν   ζητουμένην νῦν. Μιᾶς μὲν οὖν
[3, 4]   τι εἶναι παρὰ τὸ σύνολον,  τὴν   μορφὴν καὶ τὸ εἶδος. Εἰ
[3, 5]   μὲν πολλοὶ καὶ οἱ πρότερον  τὴν   οὐσίαν καὶ τὸ ὂν ᾤοντο
[3, 4]   πολὺ ἔτι μᾶλλον εὔλογον εἶναι  τὴν   οὐσίαν, ποτε ἐκείνη γίγνεται·
[3, 1]   τοιούτων· εἴ τ᾽ ἐστι περὶ  τὴν   οὐσίαν, πότερον μία περὶ πάσας
[3, 2]   τίς ἔσται θεωροῦσα περὶ  τὴν   οὐσίαν τὰ συμβεβηκότα; τοῦτο γὰρ
[3, 1]   ἐκ τῶν ἐνδόξων μόνων ποιούμενοι  τὴν   σκέψιν, τίνος (ἐστὶ θεωρῆσαι περὶ
[3, 2]   ἀρχὴν εἶναι τοῖς ἀκινήτοις  τὴν   τἀγαθοῦ φύσιν, εἴπερ ἅπαν
[3, 3]   τὰ γένη. Κἂν (εἰ ἔστι  τὴν   τῶν ὄντων λαβεῖν ἐπιστήμην τὸ
[3, 1]   πραγματευτέον πότερον ἔστι τι παρὰ  τὴν   ὕλην αἴτιον καθ᾽ αὑτὸ
[3, 5]   τὰ περὶ τὴν γένεσιν καὶ  τὴν   φθορὰν συμβαίνει ἄλογα. (Δοκεῖ μὲν
[3, 4]   δόξειε γὰρ ἂν λέγειν τοῦτο  τὴν   φιλίαν εἶναι (αἰτία (γοῦν ἐστὶν
[3, 3]   τῶν ἄλλων εἴ τις ἐθέλει  τὴν   φύσιν ἀθρεῖν, (οἷον κλίνην ἐξ
[3, 3]   καὶ πῶς συγκειμένων, τότε γνωρίζει  τὴν   φύσιν αὐτῆς. Ἐκ μὲν οὖν
[3, 4]   τὸ ἓν ἀλλὰ τοῦτο αὐτῶν  τὴν   φύσιν εἶναι, ὡς οὔσης τῆς
[3, 4]   αὐτῶν ὄντα τὰ μὲν ἀΐδια  τὴν   φύσιν ἐστὶ τὰ δὲ φθείρεται
[3, 4]   ἐκείνως οἱ δ᾽ οὕτως οἴονται  τὴν   φύσιν ἔχειν. Πλάτων (μὲν γὰρ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/12/2009