HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


χ  =  37 formes différentes pour 77 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[2, 2]   περὶ μὲν τινῶν τούτων οὐ  χαλεπὸν   ἰδεῖν, ἔνια δὲ ἀπορίαν ἔχει.
[2, 8]   ἔρια, τὰ δ' ἔχειν, οἷον  χαλκὸν   καὶ ὅσα στερεὰ καὶ λεῖα,
[2, 8]   ψόφον ἔρια ἂν πληγῇ, ἀλλὰ  χαλκὸς   καὶ ὅσα λεῖα καὶ κοῖλα·
[2, 12]   ἀλλ' οὐχ χρυσὸς  χαλκός·   ὁμοίως δὲ καὶ αἴσθησις
[2, 8]   λεῖα καὶ κοῖλα· μὲν  χαλκὸς   ὅτι λεῖος, τὰ δὲ κοῖλα
[2, 8]   ἀνακλᾶται ὥσπερ ἀφ' ὕδατος  χαλκοῦ   καί τινος ἄλλου τῶν
[2, 12]   δὲ τὸ χρυσοῦν τὸ  χαλκοῦν   σημεῖον, ἀλλ' οὐχ χρυσὸς
[2, 4]   καὶ κυβερνᾷ καὶ  χεὶρ   καὶ τὸ πηδά- λιον, τὸ
[2, 9]   ταύτην οὐκ ἔχομεν ἀκριβῆ, ἀλλὰ  χείρω   πολλῶν ζῴων· φαύλως γὰρ ἄνθρωπος
[2, 12]   τόνος κρουομένων σφόδρα τῶν  χορδῶν)   καὶ διὰ τί ποτε τὰ
[2, 4]   τῶν ἄλλων ἐπιζητεῖν. Εἰ δὲ  χρὴ   λέγειν τί ἕκαστον αὐτῶν, οἷον
[2, 4]   αἱ ῥίζαι τῶν φυτῶν, εἰ  χρὴ   τὰ ὄργανα λέγειν ἕτερα καὶ
[2, 5]   ὅτι ἕτερα καὶ πῶς ἕτερα,  χρῆσθαι   ἀναγκαῖον τῷ πάσχειν καὶ ἀλλοιοῦσθαι
[2, 4]   ἐστὶν ἔργα γεννῆσαι καὶ τροφῇ  χρῆσθαι·   φυσικώτατον γὰρ τῶν ἔργων τοῖς
[2, 8]   κινεῖ τὴν αἴσθησιν ἐν ὀλίγῳ  χρόνῳ   ἐπὶ πολύ, τὸ δὲ βαρὺ
[2, 12]   χαλκοῦν σημεῖον, ἀλλ' οὐχ  χρυσὸς   χαλκός· ὁμοίως δὲ καὶ
[2, 12]   ἄνευ τοῦ σιδήρου καὶ τοῦ  χρυσοῦ   δέχεται τὸ σημεῖον, λαμβάνει δὲ
[2, 12]   τὸ σημεῖον, λαμβάνει δὲ τὸ  χρυσοῦν   τὸ χαλκοῦν σημεῖον, ἀλλ'
[2, 9]   ὡς ψόφος τὸ  χρῶμα.   Αἴτιον δ' ὅτι τὴν αἴσθησιν
[2, 7]   ἣν μὲν οὖν αἰτίαν τὸ  χρῶμα   ἀναγκαῖον ἐν φωτὶ ὁρᾶσθαι, εἴρηται.
[2, 7]   οὐδενὸς ὁρᾶται τούτων τὸ οἰκεῖον  χρῶμα.   Δι' ἣν μὲν οὖν αἰτίαν
[2, 11]   ἕτερα. Εἰσὶ δὲ καὶ περὶ  χρῶμα   διαφοραὶ τοιαῦται ἕτεραι. Ἀλλὰ τί
[2, 7]   τὸ μὲν ἐν φωτὶ ὁρώμενον  χρῶμα   (διὸ καὶ οὐχ ὁρᾶται ἄνευ
[2, 7]   φωτός, ἀλλὰ πᾶν τὸ ἑκάστου  χρῶμα   ἐν φωτὶ ὁρᾶται. Διὸ περὶ
[2, 7]   ἀλλὰ μόνον ἑκάστου τὸ οἰκεῖον  χρῶμα·   ἔνια γὰρ ἐν μὲν τῷ
[2, 7]   γάρ τις θῇ τὸ ἔχον  χρῶμα   ἐπ' αὐτὴν τὴν ὄψιν, οὐκ
[2, 7]   σκότος. Τὸ δὲ φῶς οἷον  χρῶμά   ἐστι τοῦ διαφανοῦς, ὅταν
[2, 12]   αἴσθησις ἑκάστου ὑπὸ τοῦ ἔχοντος  χρῶμα   χυμὸν ψόφον πάσχει,
[2, 7]   οὐκ ὄψεται· ἀλλὰ τὸ μὲν  χρῶμα   κινεῖ τὸ διαφανές, οἷον τὸν
[2, 7]   τοῦ εἶναι ὁρατόν. Πᾶν δὲ  χρῶμα   κινητικόν ἐστι τοῦ κατ' ἐνέργειαν
[2, 6]   τούτων, καὶ οὐκ ἀπατᾶται ὅτι  χρῶμα   οὐδ' ὅτι ψόφος, ἀλλὰ τί
[2, 3]   εἰς τροφὴν συμβάλλεται ψόφος οὐδὲ  χρῶμα   οὐδὲ ὀσμή, δὲ χυμὸς
[2, 10]   ἐπὶ τοῦ ποτοῦ. Τὸ δὲ  χρῶμα   οὐχ οὕτως ὁρᾶται τῷ μίγνυσθαι,
[2, 7]   ἐστὶν ὁρατόν, ὁρατὸν δ' ἐστὶ  χρῶμά   τε καὶ λόγῳ μὲν
[2, 10]   μεταξὺ οὐθὲν ἔστιν· ὡς δὲ  χρῶμα   τὸ ὁρατόν, οὕτω τὸ γευστὸν
[2, 7]   ἁπλῶς εἰπεῖν, ἀλλὰ δι' ἀλλότριον  χρῶμα.   Τοιοῦτον δέ ἐστιν ἀὴρ καὶ
[2, 7]   προελθοῦσι. Τὸ γὰρ ὁρατόν ἐστι  χρῶμα,   τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ ἐπὶ
[2, 8]   ἄνευ φωτὸς οὐχ ὁρᾶται τὰ  χρώματα,   οὕτως οὐδ' ἄνευ ψόφου τὸ
[2, 7]   τοῦτο γὰρ ἦν αὐτῷ τὸ  χρώματι   εἶναι, τὸ κινητικῷ εἶναι τοῦ
[2, 7]   ὕδατος ἔστιν, ὥσπερ τὸ διαφανὲς  χρώματι,   οὕτω τῷ ἔχοντι ὀσμὴν
[2, 7]   αὐτοῦ μὲν οὖν τοῦ ὁρωμένου  χρώματος   ἀδύνατον· λείπεται δὴ ὑπὸ τοῦ
[2, 6]   μὴ ἐνδέχεται ἀπατηθῆναι, οἷον ὄψις  χρώματος   καὶ ἀκοὴ ψόφου καὶ γεῦσις
[2, 11]   τινι αἰσθάνεσθαι καὶ ψόφου καὶ  χρώματος   καὶ ὀσμῆς, καὶ μία τις
[2, 7]   λίαν τὸ αἴτημα. (Ἔστι δὲ  χρώματος   μὲν δεκτικὸν τὸ ἄχρουν, ψόφου
[2, 12]   τὸ ἀδύνατον ὀσφρανθῆναι, ὑπὸ  χρώματος   τὸ μὴ δυνάμενον ἰδεῖν· ὁμοίως
[2, 9]   οὕτω καὶ τὰ σκληρόφθαλμα τῶν  χρωμάτων   αἰσθάνεσθαι, καὶ μὴ διαδήλους αὐτοῖς
[2, 10]   χυμῶν, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν  χρωμάτων,   ἁπλᾶ μὲν τἀναντία, τὸ γλυκὺ
[2, 9]   αὐτοῖς εἶναι τὰς διαφορὰς τῶν  χρωμάτων   πλὴν τῷ φοβερῷ καὶ ἀφόβῳ·
[2, 12]   Ἀλλὰ τὰ ἁπτὰ καὶ οἱ  χυμοὶ   ποιοῦσιν· εἰ γὰρ μή, ὑπὸ
[2, 10]   τὸ μικρὸν φαῦλον ἔχον  χυμὸν   φθαρτικὸν τῆς γεύσεως. Δοκεῖ
[2, 12]   ὑπὸ τοῦ ἔχοντος χρῶμα  χυμὸν   ψόφον πάσχει, ἀλλ' οὐχ
[2, 9]   ἔχουσι τὴν ἀνάλογον ὀσμὴν καὶ  χυμόν,   λέγω δὲ οἷον γλυκεῖαν ὀσμὴν
[2, 9]   οἷον γλυκεῖαν ὀσμὴν καὶ γλυκὺν  χυμόν,   τὰ δὲ τοὐναντίον. Ὁμοίως δὲ
[2, 3]   χρῶμα οὐδὲ ὀσμή, δὲ  χυμὸς   ἕν τι τῶν ἁπτῶν ἐστιν.
[2, 9]   μαλακόσαρκοι εὐφυεῖς. (Ἔστι δ' ὥσπερ  χυμὸς   μὲν γλυκὺς δὲ
[2, 3]   ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ· δὲ  χυμὸς   οἷον ἥδυσμά τι τούτων ἐστίν.
[2, 10]   ὁρατόν, οὕτω τὸ γευστὸν  χυμός.   Οὐθὲν δὲ ποιεῖ χυμοῦ αἴσθησιν
[2, 10]   σῶμα δὲ ἐν  χυμός,   τὸ γευστόν, ἐν ὑγρῷ ὡς
[2, 9]   ὀσμὴ τοῦ ξηροῦ (ὥσπερ  χυμὸς   τοῦ ὑγροῦ) τὸ δὲ ὀσφραντικὸν
[2, 10]   χυμός. Οὐθὲν δὲ ποιεῖ  χυμοῦ   αἴσθησιν ἄνευ ὑγρότητος, ἀλλ' ἔχει
[2, 10]   ὥσπερ ὅταν προγευματίσας τις ἰσχυροῦ  χυμοῦ   γεύηται ἑτέρου, καὶ οἷον τοῖς
[2, 11]   ἄλλη σὰρξ ᾐσθάνετο τοῦ  χυμοῦ,   ἐδόκει ἂν αὐτὴ καὶ
[2, 11]   κατὰ τὸ αὐτὸ μόριον καὶ  χυμοῦ.   Εἰ μὲν οὖν καὶ
[2, 6]   καὶ ἀκοὴ ψόφου καὶ γεῦσις  χυμοῦ,   δ' ἁφὴ πλείους {μὲν}
[2, 9]   εἶναι τὰς ὀσμὰς ὥσπερ τοὺς  χυμούς,   {ἀπὸ τούτων} εἴληφε τὰ ὀνόματα
[2, 9]   καὶ ὁμοίως τὰ εἴδη τῶν  χυμῶν   τοῖς τῆς ὀσμῆς, ἀλλ' ἀκριβεστέραν
[2, 10]   αἰσθάνεσθαι. Τὰ δ' εἴδη τῶν  χυμῶν,   ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν χρωμάτων,
[2, 10]   γὰρ αὗται δοκοῦσιν εἶναι διαφοραὶ  χυμῶν.   Ὥστε τὸ γευστικόν ἐστι τὸ
[2, 2]   ἕως ἂν δύνηται λαμβάνειν τροφήν.  Χωρίζεσθαι   δὲ τοῦτο μὲν τῶν ἄλλων
[2, 2]   εἶναι, καὶ τοῦτο μόνον ἐνδέχεσθαι  χωρίζεσθαι,   καθάπερ τὸ ἀΐδιον τοῦ φθαρτοῦ.
[2, 2]   ὥσπερ δὲ τὸ θρεπτικὸν δύναται  χωρίζεσθαι   τῆς ἁφῆς καὶ πάσης αἰσθήσεως,
[2, 3]   οὐκ ἔστιν· τοῦ δ' αἰσθητικοῦ  χωρίζεται   τὸ θρεπτικὸν ἐν τοῖς φυτοῖς.
[2, 2]   ἔνια διαιρούμενα φαίνεται ζῶντα καὶ  χωριζόμενα   ἀπ' ἀλλήλων, ὡς οὔσης τῆς
[2, 1]   αὐτοῦ, καὶ ψυχὴ τοῦτο·  χωρισθείσης   δὲ ταύτης οὐκ ἂν ἔτι
[2, 2]   ἐκ τούτων ὅτι οὐκ ἔστι  χωριστά,   καθάπερ τινές φασιν· τῷ δὲ
[2, 1]   οὖν οὐκ ἔστιν ψυχὴ  χωριστὴ   τοῦ σώματος, μέρη τινὰ
[2, 2]   μόριον, πότερον οὕτως ὥστ' εἶναι  χωριστὸν   λόγῳ μόνον καὶ τόπῳ,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 2/12/2009