HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  47 formes différentes pour 149 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[2, 2]   ἐπίστασθαι) ὁμοίως δὲ καὶ {ᾧ}  ὑγιαίνομεν   τὸ μὲν ὑγιείᾳ τὸ δὲ
[2, 2]   τοῦ ἐπιστημονικοῦ, δὲ τοῦ  ὑγιαστοῦ   (δοκεῖ γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι
[2, 2]   μὲν ἐπιστήμη τε καὶ  ὑγίεια   μορφὴ καὶ εἶδός τι καὶ
[2, 2]   καὶ {ᾧ} ὑγιαίνομεν τὸ μὲν  ὑγιείᾳ   τὸ δὲ μορίῳ τινὶ τοῦ
[2, 4]   ἀλλ' οὐ πάντα ποσά, οἷον  ὑγιὲς   ἐκ κάμνοντος. Φαίνεται δ' οὐδ'
[2, 10]   ὑγρὸν εἶναι ἐντελεχείᾳ μήτε ἀδύνατον  ὑγραίνεσθαι·   πάσχει γάρ τι γεῦσις
[2, 10]   ἄρα ὑγρανθῆναι τὸ δυνάμενον μὲν  ὑγραίνεσθαι   σωζόμενον, μὴ ὑγρὸν δέ, τὸ
[2, 10]   τὴν γλῶτταν αἰσθάνεσθαι μήτε λίαν  ὑγράν·   αὕτη γὰρ ἁφῇ γίνεται τοῦ
[2, 10]   γευστοῦ, γευστόν. Ἀναγκαῖον ἄρα  ὑγρανθῆναι   τὸ δυνάμενον μὲν ὑγραίνεσθαι σωζόμενον,
[2, 3]   τροφῆς αἴσθησις· ξηροῖς γὰρ καὶ  ὑγροῖς   καὶ θερμοῖς καὶ ψυχροῖς τρέφεται
[2, 10]   δυνάμενον μὲν ὑγραίνεσθαι σωζόμενον, μὴ  ὑγρὸν   δέ, τὸ γευστικὸν αἰσθητήριον. Σημεῖον
[2, 10]   καὶ τὸ αἰσθητήριον αὐτοῦ μήτε  ὑγρὸν   εἶναι ἐντελεχείᾳ μήτε ἀδύνατον ὑγραίνεσθαι·
[2, 11]   ταῦτα ἀλλήλων ἅπτεσθαι, τὸ δ'  ὑγρὸν   οὐκ ἔστιν ἄνευ σώματος, οὐδὲ
[2, 11]   στοιχεῖα διορίζουσι, θερμὸν ψυχρόν, ξηρὸν  ὑγρόν,   περὶ ὧν εἰρήκαμεν πρότερον ἐν
[2, 11]   ἔνεισιν ἐναντιώσεις, θερμὸν ψυχρόν, ξηρὸν  ὑγρόν,   σκληρὸν μαλακόν, καὶ τῶν ἄλλων
[2, 10]   γεύσεως τὸ ποτόν. Ἐπεὶ δ'  ὑγρὸν   τὸ γευστόν, ἀνάγκη καὶ τὸ
[2, 10]   ἀλλ' ἔχει ἐνεργείᾳ δυνάμει  ὑγρότητα,   οἷον τὸ ἁλμυρόν· εὔτηκτόν τε
[2, 10]   τὸ τῇ γλώττῃ πλήρει τοιαύτης  ὑγρότητος   αἰσθάνεσθαι. Τὰ δ' εἴδη τῶν
[2, 10]   δὲ ποιεῖ χυμοῦ αἴσθησιν ἄνευ  ὑγρότητος,   ἀλλ' ἔχει ἐνεργείᾳ δυνάμει
[2, 3]   καὶ θερμοῦ, δὲ δίψα  ὑγροῦ   καὶ ψυχροῦ· δὲ χυμὸς
[2, 9]   ξηροῦ (ὥσπερ χυμὸς τοῦ  ὑγροῦ)   τὸ δὲ ὀσφραντικὸν αἰσθητήριον δυνάμει
[2, 10]   γὰρ ἁφῇ γίνεται τοῦ πρώτου  ὑγροῦ,   ὥσπερ ὅταν προγευματίσας τις ἰσχυροῦ
[2, 9]   τοῦτο δὲ ποιεῖν ἐν τῷ  ὑγρῷ   ἀδύνατον. Ἔστι δ' ὀσμὴ
[2, 9]   ἀναπνέοντα οὐκ ὀσμᾶται ἐν τῷ  ὑγρῷ·   ἀναγκαῖον γὰρ ὀσφρανθῆναι ἀναπνεύσαντα, τοῦτο
[2, 10]   μεταξύ, ἀλλὰ τῷ μιχθῆναι τῷ  ὑγρῷ,   καθάπερ ἐπὶ τοῦ ποτοῦ. Τὸ
[2, 10]   χυμός, τὸ γευστόν, ἐν  ὑγρῷ   ὡς ὕλῃ· τοῦτο δ' ἁπτόν
[2, 8]   Διὰ ταῦτα δὲ καὶ ἐν  ὕδατι   ἀκούομεν, ὅτι οὐκ εἰσέρχεται πρὸς
[2, 8]   Ἔτι ἀκούεται ἐν ἀέρι, κἀν  ὕδατι,   ἀλλ' ἧττον, οὐκ ἔστι δὲ
[2, 11]   ὥσπερ καὶ τὰ ἐν τῷ  ὕδατι   ζῷα εἰ διερὸν διεροῦ ἅπτεται)
[2, 10]   τι. Διὸ κἂν εἰ ἐν  ὕδατι   ἦμεν, ᾐσθανόμεθ' ἂν ἐμβληθέντος τοῦ
[2, 11]   ὥσπερ καὶ νῦν ἐν τῷ  ὕδατι   καὶ ἐν τῷ ἀέρι· δοκοῦμεν
[2, 11]   ὕδωρ πρὸς τὰ ἐν τῷ  ὕδατι,   λανθάνει δὲ μᾶλλον ἡμᾶς, ὥσπερ
[2, 11]   δὲ ἁπτόμενα ἀλλήλων ἐν τῷ  ὕδατι,   μὴ ξηρῶν τῶν ἄκρων ὄντων,
[2, 11]   ἀδύνατον ἅψασθαι ἄλλο ἄλλου ἐν  ὕδατι,   τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[2, 11]   ἐξ ἀέρος μὲν γὰρ  ὕδατος   ἀδύνατον συστῆναι τὸ ἔμψυχον σῶμα·
[2, 7]   τι πάθος ἐπ' ἀέρος καὶ  ὕδατος   ἔστιν, ὥσπερ τὸ διαφανὲς χρώματι,
[2, 8]   οὐχ οὕτως ἀνακλᾶται ὥσπερ ἀφ'  ὕδατος   χαλκοῦ καί τινος
[2, 9]   τοῦ μεταξύ, οἷον ἀέρος  ὕδατος·   καὶ γὰρ τὰ ἔνυδρα δοκοῦσιν
[2, 8]   κύριος ἀὴρ οὐδὲ τὸ  ὕδωρ,   ἀλλὰ δεῖ στερεῶν πληγὴν γενέσθαι
[2, 11]   οὐδὲ τὸ διερόν, ἀλλ' ἀναγκαῖον  ὕδωρ   εἶναι ἔχειν ὕδωρ, τὰ
[2, 4]   δὲ πῦρ οὐ τρέφει τὸ  ὕδωρ.   Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἁπλοῖς
[2, 11]   ξηρῶν τῶν ἄκρων ὄντων, ἀναγκαῖον  ὕδωρ   ἔχειν μεταξύ, οὗ ἀνάπλεα τὰ
[2, 7]   Τοιοῦτον δέ ἐστιν ἀὴρ καὶ  ὕδωρ   καὶ πολλὰ τῶν στερεῶν· οὐ
[2, 7]   τῶν στερεῶν· οὐ γὰρ  ὕδωρ   οὐδ' ἀὴρ διαφανές, ἀλλ'
[2, 11]   τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὸ  ὕδωρ   πρὸς τὰ ἐν τῷ ὕδατι,
[2, 11]   ὡς ἀὴρ καὶ τὸ  ὕδωρ   πρὸς τὴν ὄψιν καὶ τὴν
[2, 11]   ἀναγκαῖον ὕδωρ εἶναι ἔχειν  ὕδωρ,   τὰ δὲ ἁπτόμενα ἀλλήλων ἐν
[2, 4]   εἶναι τροφή, ἀλλὰ τὸ μὲν  ὕδωρ   τῷ πυρὶ τροφή, τὸ δὲ
[2, 6]   εἰ τὸ λευκὸν εἴη Διάρους  υἱός·   κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ τούτου αἰσθάνεται,
[2, 1]   μᾶλλον δ' ὡς ὑποκείμενον καὶ  ὕλη.   Ἀναγκαῖον ἄρα τὴν ψυχὴν οὐσίαν
[2, 1]   τούτων. Ἔστι δ' μὲν  ὕλη   δύναμις, τὸ δ' εἶδος ἐντελέχεια,
[2, 2]   ἀμφοῖν, τούτων δ' μὲν  ὕλη   δύναμις, τὸ δὲ εἶδος ἐντελέχεια,
[2, 2]   εἴη καὶ εἶδος, ἀλλ' οὐχ  ὕλη   καὶ τὸ ὑποκείμενον. Τριχῶς γὰρ
[2, 5]   τὸ γένος τοιοῦτον καὶ  ὕλη,   δ' ὅτι βουληθεὶς δυνατὸς
[2, 1]   τὸν λόγον (ὁ δ' ὀφθαλμὸς  ὕλη   ὄψεως) ἧς ἀπολειπούσης οὐκέτ' ὀφθαλμός,
[2, 2]   δυνάμει ὑπάρχοντι καὶ τῇ οἰκείᾳ  ὕλῃ   πέφυκεν ἐγγίνεσθαι. Ὅτι μὲν οὖν
[2, 1]   ὕλην καὶ τὸ οὗ  ὕλη·   τὸ γὰρ ἓν καὶ τὸ
[2, 2]   τὸ μὲν εἶδος, τὸ δὲ  ὕλη,   τὸ δὲ ἐξ ἀμφοῖν, τούτων
[2, 10]   τὸ γευστόν, ἐν ὑγρῷ ὡς  ὕλῃ·   τοῦτο δ' ἁπτόν τι. Διὸ
[2, 1]   σχῆμα, οὐδ' ὅλως τὴν ἑκάστου  ὕλην   καὶ τὸ οὗ ὕλη·
[2, 1]   ταύτης δὲ τὸ μέν, ὡς  ὕλην,   καθ' αὑτὸ οὐκ ἔστι
[2, 4]   οὐδ' τέκτων ὑπὸ τῆς  ὕλης,   ἀλλ' ὑπ' ἐκεί- νου αὕτη·
[2, 12]   αἰσθητῶν, ἀλλὰ πάσχειν μετὰ τῆς  ὕλης.   Ἀπορήσειε δ' ἄν τις εἰ
[2, 4]   πυρός, καὶ λόγου μᾶλλον  ὕλης.   Ἐπεὶ δ' αὐτὴ δύναμις
[2, 12]   τῶν αἰσθητῶν εἰδῶν ἄνευ τῆς  ὕλης,   οἷον κηρὸς τοῦ δακτυλίου
[2, 11]   περὶ τὴν σάρκα περιτείνειεν οἷον  ὑμένα   ποιήσας, ὁμοίως τὴν αἴσθησιν εὐθέως
[2, 11]   καὶ πρότερον, κἂν εἰ δι'  ὑμένος   αἰσθανοίμεθα τῶν ἁπτῶν ἁπάντων λανθάνοντος
[2, 7]   τοῦ αἰσθητικοῦ γίνεται τὸ ὁρᾶν·  ὑπ'   αὐτοῦ μὲν οὖν τοῦ ὁρωμένου
[2, 4]   τέκτων ὑπὸ τῆς ὕλης, ἀλλ'  ὑπ'   ἐκεί- νου αὕτη· δὲ
[2, 12]   οὐ πᾶν σῶμα παθητικὸν  ὑπ'   ὀσμῆς καὶ ψόφου, καὶ τὰ
[2, 12]   ὀσφρανθῆναι οὐθὲν οἷόν τε πάσχειν  ὑπ'   ὀσμῆς (ὁ δ' αὐτὸς λόγος
[2, 12]   τις εἰ πάθοι ἄν τι  ὑπ'   ὀσμῆς τὸ ἀδύνατον ὀσφρανθῆναι,
[2, 11]   ἐν καλουμένη ἁφὴ  ὑπάρχει   αἴσθησις πρώτῳ, τὸ δυνάμει τοιοῦτόν
[2, 3]   ἁπτικοῦ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων οὐδεμία  ὑπάρχει,   ἁφὴ δ' ἄνευ τῶν ἄλλων
[2, 3]   ὀρεκτικόν, κινητικὸν κατὰ τόπον, διανοητικόν.  Ὑπάρχει   δὲ τοῖς μὲν φυτοῖς τὸ
[2, 3]   ἀεὶ γὰρ ἐν τῷ ἐφεξῆς  ὑπάρχει   δυνάμει τὸ πρότερον ἐπί τε
[2, 2]   τῶν φυομένων· οὐδεμία γὰρ αὐτοῖς  ὑπάρχει   δύναμις ἄλλη (ψυχῆς. Τὸ μὲν
[2, 7]   σῶμα· καὶ γὰρ τούτῳ τι  ὑπάρχει   ἓν καὶ ταὐτόν. Τί μὲν
[2, 8]   γεῦσις ἀναγκαῖον (διὸ καὶ πλείοσιν  ὑπάρχει)   δ' ἑρμηνεία ἕνεκα τοῦ
[2, 2]   καὶ διὰ τοῦτο ἐν σώματι  ὑπάρχει,   καὶ ἐν σώματι τοιούτῳ, καὶ
[2, 4]   θρεπτικὴ ψυχὴ καὶ τοῖς ἄλλοις  ὑπάρχει,   καὶ πρώτη καὶ κοινοτάτη δύναμίς
[2, 3]   ἐπισκεπτέον. Ἐνίοις δὲ πρὸς τούτοις  ὑπάρχει   καὶ τὸ κατὰ τόπον κινητικόν,
[2, 3]   καὶ διάνοιαν· οἷς μὲν γὰρ  ὑπάρχει   λογισμὸς τῶν φθαρτῶν, τούτοις καὶ
[2, 2]   ζῆν μόνον. Αἰσθήσεως δὲ πρῶτον  ὑπάρχει   πᾶσιν ἁφή· ὥσπερ δὲ τὸ
[2, 3]   τοῖς ἔχουσιν ἁφὴν καὶ ὄρεξις  ὑπάρχει.   Περὶ δὲ φαντασίας ἄδηλον, ὕστερον
[2, 3]   ἁφὴ δ' ἄνευ τῶν ἄλλων  ὑπάρχει·   πολλὰ γὰρ τῶν ζῴων οὔτ'
[2, 2]   ἐνίοις μὲν τῶν ζῴων ἅπανθ'  ὑπάρχει   ταῦτα, τισὶ δὲ τινὰ τούτων,
[2, 4]   δύναμίς ἐστι ψυχῆς, καθ' ἣν  ὑπάρχει   τὸ ζῆν ἅπασιν. Ἧς ἐστὶν
[2, 2]   ζῆν διὰ τὴν ἀρχὴν ταύτην  ὑπάρχει   τοῖς ζῶσι, τὸ δὲ ζῷον
[2, 4]   κίνησις, ψυχή· οὐ πᾶσι δ'  ὑπάρχει   τοῖς ζῶσιν δύναμις αὕτη.
[2, 7]   ἔχοντι ὀσμὴν ἐν ἀμφοτέροις  ὑπάρχει   τούτοις· φαίνεται γὰρ καὶ τὰ
[2, 3]   τὴν ἁφήν· δ' αἴσθησις  ὑπάρχει,   τούτῳ ἡδονή τε καὶ λύπη
[2, 2]   καὶ διατιθεμένῳ τῶν ποιητικῶν  ὑπάρχειν   ἐνέργεια) ψυχὴ δὲ τοῦτο
[2, 1]   ὡς ἐπιστήμη· ἐν γὰρ τῷ  ὑπάρχειν   τὴν ψυχὴν καὶ ὕπνος καὶ
[2, 5]   οὐκ ἐπ' αὐτῷ· ἀναγκαῖον γὰρ  ὑπάρχειν   τὸ αἰσθητόν. Ὁμοίως δὲ τοῦτο
[2, 8]   καὶ πρὸς τὴν φωνὴν ὅπως  ὑπάρχῃ   τὸ εὖ. Ὄργανον δὲ τῇ
[2, 1]   εἰρήσθω· πάλιν δ' ὥσπερ ἐξ  ὑπαρχῆς   ἐπανίωμεν, πειρώμενοι διορίσαι τί ἐστι
[2, 2]   ἐντελέχεια ἐν τῷ δυνάμει  ὑπάρχοντι   καὶ τῇ οἰκείᾳ ὕλῃ πέφυκεν
[2, 3]   ψυχῆς αἱ λεχθεῖσαι τοῖς μὲν  ὑπάρχουσι   πᾶσαι, καθάπερ εἴπομεν, τοῖς δὲ
[2, 12]   τί ποτε τῶν αἰσθητῶν αἱ  ὑπερβολαὶ   φθείρουσι τὰ αἰσθητήρια (ἐὰν γὰρ
[2, 11]   ἀήρ, καὶ τῶν ἁπτῶν αἱ  ὑπερβολαί,   ὥσπερ τὰ φθαρτικά. Καθ' ἑκάστην
[2, 11]   μαλακοῦ, οὐκ αἰσθανόμεθα, ἀλλὰ τῶν  ὑπερβολῶν,   ὡς τῆς αἰσθήσεως οἷον μεσότητός
[2, 1]   τῷ ὑπάρχειν τὴν ψυχὴν καὶ  ὕπνος   καὶ ἐγρήγορσίς ἐστιν, ἀνάλογον δ'
[2, 1]   ἐγρήγορσις τῷ θεωρεῖν, δ'  ὕπνος   τῷ ἔχειν καὶ μὴ ἐνεργεῖν·
[2, 7]   καὶ ψόφου τὸ μεταξὺ κινεῖται,  ὑπὸ   δὲ τούτου τῶν αἰσθητηρίων ἑκάτερον·
[2, 7]   αἰσθητηρίου ποιεῖ τὴν αἴσθησιν, ἀλλ'  ὑπὸ   μὲν ὀσμῆς καὶ ψόφου τὸ
[2, 7]   διαφανοῦς, ὅταν ἐντελεχείᾳ διαφανὲς  ὑπὸ   πυρὸς τοιούτου οἷον τὸ
[2, 8]   πληγὴ τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος  ὑπὸ   τῆς ἐν τούτοις τοῖς μορίοις
[2, 4]   τοῦ τρεφομένου, ἀλλ' οὐ τοῦτο  ὑπὸ   τῆς τροφῆς, ὥσπερ οὐδ'
[2, 4]   τροφῆς, ὥσπερ οὐδ' τέκτων  ὑπὸ   τῆς ὕλης, ἀλλ' ὑπ' ἐκεί-
[2, 12]   χυμοὶ ποιοῦσιν· εἰ γὰρ μή,  ὑπὸ   τίνος ἂν πάσχοι τὰ ἄψυχα
[2, 6]   καὶ οὐδὲν πάσχει τοιοῦτον  ὑπὸ   τοῦ αἰσθητοῦ. Τῶν δὲ καθ'
[2, 5]   ὁμοίου πάσχει, ἔστι δὲ ὡς  ὑπὸ   τοῦ ἀνομοίου, καθάπερ εἴπομεν· πάσχει
[2, 5]   μὲν πρώτη μεταβολὴ γίνεται  ὑπὸ   τοῦ γεννῶντος, ὅταν δὲ γεννηθῇ,
[2, 10]   πάσχει γάρ τι γεῦσις  ὑπὸ   τοῦ γευστοῦ, γευστόν. Ἀναγκαῖον
[2, 5]   ἀλλὰ τὸ μὲν φθορά τις  ὑπὸ   τοῦ ἐναντίου, τὸ δὲ σωτηρία
[2, 5]   ὄντος μανθάνον καὶ λαμβάνον ἐπιστήμην  ὑπὸ   τοῦ ἐντελεχείᾳ ὄντος καὶ διδασκαλικοῦ
[2, 5]   ἐναντίου, τὸ δὲ σωτηρία μᾶλλον  ὑπὸ   τοῦ ἐντελεχείᾳ ὄντος τοῦ δυνάμει
[2, 12]   δὲ καὶ αἴσθησις ἑκάστου  ὑπὸ   τοῦ ἔχοντος χρῶμα χυμὸν
[2, 11]   ἡμᾶς, τῶν δὲ ἁπτῶν οὐχ  ὑπὸ   τοῦ μεταξὺ ἀλλ' ἅμα τῷ
[2, 7]   ὁρωμένου χρώματος ἀδύνατον· λείπεται δὴ  ὑπὸ   τοῦ μεταξύ, ὥστ' ἀναγκαῖόν τι
[2, 5]   ὄντος. Διὸ ἔστι μὲν ὡς  ὑπὸ   τοῦ ὁμοίου πάσχει, ἔστι δὲ
[2, 5]   δέ τινες καὶ τὸ ὅμοιον  ὑπὸ   τοῦ ὁμοίου πάσχειν. Τοῦτο δὲ
[2, 4]   ὡς ἀπαθοῦς ὄντος τοῦ ὁμοίου  ὑπὸ   τοῦ ὁμοίου, τὴν δὲ τροφὴν
[2, 5]   Πάντα δὲ πάσχει καὶ κινεῖται  ὑπὸ   τοῦ ποιητικοῦ καὶ ἐνεργείᾳ ὄντος.
[2, 4]   Ἔτι πάσχει τι τροφὴ  ὑπὸ   τοῦ τρεφομένου, ἀλλ' οὐ τοῦτο
[2, 7]   ἐξ ἀνάγκης· τὸ γὰρ διαφανὲς  ὑπὸ   τούτου γίνεται διαφανές. δ'
[2, 7]   τὸ διαφανές, οἷον τὸν ἀέρα,  ὑπὸ   τούτου δὲ συνεχοῦς ὄντος κινεῖται
[2, 12]   μόριον ψυχικὸν καὶ πάσχοντά τι  ὑπὸ   τῶν ἁπτῶν (καὶ γὰρ ψύχεται
[2, 9]   Ἔτι δὲ καὶ φθειρόμενα φαίνεται  ὑπὸ   τῶν ἰσχυρῶν ὀσμῶν ὑφ' ὧνπερ
[2, 1]   ~(Τὰ μὲν δὴ  ὑπὸ   τῶν πρότερον παραδεδομένα περὶ ψυχῆς
[2, 12]   ὀσμῆς τὸ ἀδύνατον ὀσφρανθῆναι,  ὑπὸ   χρώματος τὸ μὴ δυνάμενον ἰδεῖν·
[2, 1]   μὲν οὖν ταύτῃ διωρίσθω καὶ  ὑπογεγράφθω   περὶ ψυχῆς. ~(Ἐπεὶ δ' ἐκ
[2, 1]   τὸ σῶμα, μᾶλλον δ' ὡς  ὑποκείμενον   καὶ ὕλη. Ἀναγκαῖον ἄρα τὴν
[2, 2]   ἀλλ' οὐχ ὕλη καὶ τὸ  ὑποκείμενον.   Τριχῶς γὰρ λεγομένης τῆς οὐσίας,
[2, 11]   Ἀλλὰ τί τὸ ἓν τὸ  ὑποκείμενον,   ὥσπερ ἀκοῇ ψόφος, οὕτω τῇ
[2, 1]   οὐ γάρ ἐστι τῶν καθ'  ὑποκειμένου   τὸ σῶμα, μᾶλλον δ' ὡς
[2, 4]   φυτοῖς καὶ ἐν τοῖς ζῴοις  ὑπολάβοι   τις ἂν τοῦτο εἶναι τὸ
[2, 2]   τινος. Καὶ διὰ τοῦτο καλῶς  ὑπολαμβάνουσιν   οἷς δοκεῖ μήτ' ἄνευ σώματος
[2, 8]   ἀέρα. Τοῦτο δὲ γίνεται ὅταν  ὑπομένῃ   πληγεὶς ἀὴρ καὶ μὴ
[2, 9]   πόρρωθεν ἀπαντᾷ πρὸς τὴν τροφὴν  ὕποσμα   γινόμενα. Διὸ καὶ ἄπορον φαίνεται
[2, 3]   ὑπάρχει. Περὶ δὲ φαντασίας ἄδηλον,  ὕστερον   δ' ἐπισκεπτέον. Ἐνίοις δὲ πρὸς
[2, 2]   ζῴων) διὰ τίνα δ' αἰτίαν,  ὕστερον   ἐπισκεπτέον. Παραπλήσιον δὲ καὶ περὶ
[2, 2]   δ' αἰτίαν ἑκάτερον τούτων συμβέβηκεν,  ὕστερον   ἐροῦμεν. Νῦν δ' ἐπὶ τοσοῦτον
[2, 7]   δέ· δι' ἣν δ' αἰτίαν,  ὕστερον   ἔσται δῆλον. Τὸ δὲ μεταξὺ
[2, 7]   δ' αἰτία καὶ περὶ τούτων  ὕστερον   λεχθήσεται. ~(Νῦν δὲ πρῶτον περὶ
[2, 3]   ἐστίν. Διασαφητέον δὲ περὶ αὐτῶν  ὕστερον,   νῦν δ' ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω,
[2, 4]   ἐστιν εἴρηται· διασαφητέον δ' ἐστὶν  ὕστερον   περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς οἰκείοις
[2, 9]   φαίνεται ὑπὸ τῶν ἰσχυρῶν ὀσμῶν  ὑφ'   ὧνπερ ἄνθρωπος, οἷον ἀσφάλτου καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 2/12/2009