HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  246 formes différentes pour 982 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[2, 12]   αἱ ὑπερβολαὶ φθείρουσι τὰ αἰσθητήρια  (ἐὰν   γὰρ ἰσχυροτέρα τοῦ αἰσθητηρίου
[2, 7]   ἐστιν. Σημεῖον δὲ τούτου φανερόν·  ἐὰν   γάρ τις θῇ τὸ ἔχον
[2, 8]   ψοφεῖ τυπτόμενον καὶ τύπτον, οἷον  ἐὰν   πατάξῃ βελόνη βελόνην, ἀλλὰ δεῖ
[2, 10]   ἄλλων τὸ ἀδύνατον, τὸ δ'  ἐὰν   πεφυκὸς μὴ ἔχῃ φαύλως,
[2, 8]   ἀὴρ καὶ μὴ διαχυθῇ. Διὸ  ἐὰν   ταχέως καὶ σφοδρῶς πληγῇ, ψοφεῖ·
[2, 4]   οὐσία, γεννᾷ δ' οὐθὲν αὐτὸ  ἑαυτό,   ἀλλὰ σώζει. Ὥσθ' μὲν
[2, 5]   τοῦ καυστικοῦ· ἔκαιε γὰρ ἂν  ἑαυτό,   καὶ οὐθὲν ἐδεῖτο τοῦ ἐντελεχείᾳ
[2, 7]   τῷ λόγῳ, ἀλλ' ὅτι ἐν  ἑαυτῷ   ἔχει τὸ αἴτιον τοῦ εἶναι
[2, 1]   ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως ἐν  ἑαυτῷ.   Θεωρεῖν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[2, 2]   καὶ τῇ οἰκείᾳ ὕλῃ πέφυκεν  ἐγγίνεσθαι.   Ὅτι μὲν οὖν ἐντελέχειά τίς
[2, 11]   τὰ μὲν πόρρωθεν, τὰ δ'  ἐγγύθεν,   διὸ λανθάνει· ἐπεὶ αἰσθανόμεθά γε
[2, 9]   οὐκ ὀσμᾶται, οὔτε πόρρωθεν οὔτ'  ἐγγύθεν,   οὐδ' ἂν ἐπὶ τοῦ μυκτῆρος
[2, 8]   ἀεὶ ἀνακλᾶται (οὐδὲ γὰρ ἂν  ἐγίνετο   πάντῃ φῶς, ἀλλὰ σκότος ἔξω
[2, 8]   δ' ἐν τοῖς ὠσὶν  ἐγκατῳκοδόμηται   πρὸς τὸ ἀκίνητος εἶναι, ὅπως
[2, 1]   ὅρασις, οὕτω καὶ  ἐγρήγορσις   ἐντελέχεια, (ὡς δ' ὄψις
[2, 1]   τὴν ψυχὴν καὶ ὕπνος καὶ  ἐγρήγορσίς   ἐστιν, ἀνάλογον δ' μὲν
[2, 1]   ἐστιν, ἀνάλογον δ' μὲν  ἐγρήγορσις   τῷ θεωρεῖν, δ' ὕπνος
[2, 5]   γὰρ ἂν ἑαυτό, καὶ οὐθὲν  ἐδεῖτο   τοῦ ἐντελεχείᾳ πυρὸς ὄντος. Ἐπειδὴ
[2, 11]   ἄλλη σὰρξ ᾐσθάνετο τοῦ χυμοῦ,  ἐδόκει   ἂν αὐτὴ καὶ μία
[2, 11]   κύκλῳ ἡμῖν περιεπεφύκει ἀήρ·  ἐδοκοῦμεν   γὰρ ἂν ἑνί τινι αἰσθάνεσθαι
[2, 11]   περὶ ἁφῆς αὐτὸς λόγος·  εἰ   γὰρ ἁφὴ μὴ μία
[2, 1]   τῶν μερῶν δεῖ τὸ λεχθέν.  Εἰ   γὰρ ἦν ὀφθαλμὸς ζῷον,
[2, 12]   ἁπτὰ καὶ οἱ χυμοὶ ποιοῦσιν·  εἰ   γὰρ μή, ὑπὸ τίνος ἂν
[2, 7]   καλῶς τοῦτο λέγει Δημόκριτος, οἰόμενος,  εἰ   γένοιτο κενὸν τὸ μεταξύ, ὁρᾶσθαι
[2, 2]   καὶ κίνησιν τὴν κατὰ τόπον,  εἰ   δ' αἴσθησιν, καὶ φαντασίαν καὶ
[2, 4]   τὸ πρῶτον, ἔχει διαφοράν.  Εἰ   δ' ἄμφω, ἀλλ' μὲν
[2, 4]   μή τι ἔσται τὸ κωλύον·  εἰ   δ' ἔσται, τοῦτ' ἔστιν
[2, 4]   αἱ πράξεις κατὰ τὸν λόγον.  Εἰ   δ' οὕτως, τούτων δ' ἔτι
[2, 11]   ἔστιν ἐν τούτῳ τὸ αἰσθητήριον  (εἰ   δὲ καὶ συμφυὲς γένοιτο, θᾶττον
[2, 3]   τοῦτό τε καὶ τὸ αἰσθητικόν.  Εἰ   δὲ τὸ αἰσθητικόν, καὶ τὸ
[2, 12]   δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων.  Εἰ   δὲ τὸ ὀσφραντὸν ὀσμή, εἴ
[2, 11]   μεταξύ, οὗ ἀνάπλεα τὰ ἔσχατα,  εἰ   δὲ τοῦτ' ἀληθές, ἀδύνατον ἅψασθαι
[2, 4]   καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐπιζητεῖν.  Εἰ   δὲ χρὴ λέγειν τί ἕκαστον
[2, 1]   ἄμφω γὰρ ἕλκει τὴν τροφήν.  Εἰ   δή τι κοινὸν ἐπὶ πάσης
[2, 11]   καθάπερ εἴπομεν καὶ πρότερον, κἂν  εἰ   δι' ὑμένος αἰσθανοίμεθα τῶν ἁπτῶν
[2, 11]   τὰ ἐν τῷ ὕδατι ζῷα  εἰ   διερὸν διεροῦ ἅπτεται) πότερον οὖν
[2, 10]   δ' ἁπτόν τι. Διὸ κἂν  εἰ   ἐν ὕδατι ἦμεν, ᾐσθανόμεθ' ἂν
[2, 1]   Διὸ καὶ οὐ δεῖ ζητεῖν  εἰ   ἓν ψυχὴ καὶ τὸ
[2, 11]   ἔοικεν οὕτως ἔχειν ὥσπερ ἂν  εἰ   κύκλῳ ἡμῖν περιεπεφύκει ἀήρ·
[2, 11]   τὸ αὐτὸ μόριον καὶ χυμοῦ.  Εἰ   μὲν οὖν καὶ ἄλλη
[2, 1]   σώματος, μέρη τινὰ αὐτῆς,  εἰ   μεριστὴ πέφυκεν, οὐκ ἄδηλον· ἐνίων
[2, 4]   καὶ τὴν γῆν; διασπασθήσεται γάρ,  εἰ   μή τι ἔσται τὸ κωλύον·
[2, 2]   ψυχὴ μόριον ψυχῆς, καὶ  εἰ   μόριον, πότερον οὕτως ὥστ' εἶναι
[2, 7]   μεταξύ, ὁρᾶσθαι ἂν ἀκριβῶς καὶ  εἰ   μύρμηξ ἐν τῷ οὐρανῷ εἴη·
[2, 1]   σώματος ἐντελεχείας. Ἔτι δὲ ἄδηλον  εἰ   οὕτως ἐντελέχεια τοῦ σώματος
[2, 12]   ὕλης. Ἀπορήσειε δ' ἄν τις  εἰ   πάθοι ἄν τι ὑπ' ὀσμῆς
[2, 11]   ἀντιστρέφειν. Ἀπορήσειε δ' ἄν τις,  εἰ   πᾶν σῶμα βάθος ἔχει, τοῦτο
[2, 9]   γινόμενα. Διὸ καὶ ἄπορον φαίνεται  εἰ   πάντα μὲν ὁμοίως ὀσμᾶται,
[2, 8]   θρύψιν τοῦ ἀέρος, ὥσπερ ἂν  εἰ   σωρὸν ὁρμαθὸν ψάμμου τύπτοι
[2, 6]   συμβεβηκὸς δὲ λέγεται αἰσθητόν, οἷον  εἰ   τὸ λευκὸν εἴη Διάρους υἱός·
[2, 4]   οὕτως αἱ ῥίζαι τῶν φυτῶν,  εἰ   χρὴ τὰ ὄργανα λέγειν ἕτερα
[2, 12]   Εἰ δὲ τὸ ὀσφραντὸν ὀσμή,  εἴ   τι ποιεῖ, τὴν ὄσφρησιν
[2, 3]   καὶ νοῦς, οἷον ἀνθρώποις καὶ  εἴ   τι τοιοῦτον ἕτερον ἔστιν
[2, 1]   εἶναι τῷ τοιῳδὶ σώματι, καθάπερ  εἴ   τι τῶν ὀργάνων φυσικὸν ἦν
[2, 7]   Καὶ οὐκ ὀρθῶς Ἐμπεδοκλῆς, οὐδ'  εἴ   τις ἄλλος οὕτως εἴρηκεν, ὡς
[2, 11]   ἐνταῦθα γένοιτ' ἂν αἴσθησις, οἷον  εἴ   τις σῶμά τι λευκὸν ἐπὶ
[2, 11]   ἅμα θιγγανομένων. Καὶ γὰρ νῦν  εἴ   τίς τι> περὶ τὴν σάρκα
[2, 4]   αὐτό, ἀριθμῷ μὲν οὐχ ἕν,  εἴδει   δ' ἕν. Ἔστι δὲ
[2, 12]   μηδὲ τοιαύτην ἀρχὴν οἵαν τὰ  εἴδη   δέχεσθαι τῶν αἰσθητῶν, ἀλλὰ πάσχειν
[2, 9]   τὴν γεῦσιν, καὶ ὁμοίως τὰ  εἴδη   τῶν χυμῶν τοῖς τῆς ὀσμῆς,
[2, 10]   τοιαύτης ὑγρότητος αἰσθάνεσθαι. Τὰ δ'  εἴδη   τῶν χυμῶν, ὥσπερ καὶ ἐπὶ
[2, 2]   λόγος τις ἂν εἴη καὶ  εἶδος,   ἀλλ' οὐχ ὕλη καὶ τὸ
[2, 3]   κατὰ τὸ οἰκεῖον καὶ ἄτομον  εἶδος,   ἀφέντας τὸν τοιοῦτον. (Παραπλησίως δ'
[2, 2]   μὲν ὕλη δύναμις, τὸ δὲ  εἶδος   ἐντελέχεια, ἐπεὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν
[2, 1]   μὲν ὕλη δύναμις, τὸ δ'  εἶδος   ἐντελέχεια, καὶ τοῦτο διχῶς, τὸ
[2, 1]   τι, ἕτερον δὲ μορφὴν καὶ  εἶδος,   καθ' ἣν ἤδη λέγεται τόδε
[2, 1]   τὴν ψυχὴν οὐσίαν εἶναι ὡς  εἶδος   σώματος φυσικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος.
[2, 2]   τε καὶ ὑγίεια μορφὴ καὶ  εἶδός   τι καὶ λόγος καὶ οἷον
[2, 2]   καθάπερ εἴπομεν, ὧν τὸ μὲν  εἶδος,   τὸ δὲ ὕλη, τὸ δὲ
[2, 12]   ἐστι τὸ δεκτικὸν τῶν αἰσθητῶν  εἰδῶν   ἄνευ τῆς ὕλης, οἷον
[2, 1]   ἐπὶ πάσης ψυχῆς δεῖ λέγειν,  εἴη   ἂν ἐντελέχεια πρώτη σώματος
[2, 4]   δὲ τὸ γεννῆσαι οἷον αὐτό,  εἴη   ἂν πρώτη ψυχὴ γεννητικὴ
[2, 7]   σῶμα οὐδ' ἀπορροὴ σώματος οὐδενός  (εἴη   γὰρ ἂν σῶμά τι καὶ
[2, 6]   αἰσθητόν, οἷον εἰ τὸ λευκὸν  εἴη   Διάρους υἱός· κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ
[2, 2]   πρώτως- ὥστε λόγος τις ἂν  εἴη   καὶ εἶδος, ἀλλ' οὐχ ὕλη
[2, 1]   ἐστι ψυχὴ καὶ τίς ἂν  εἴη   κοινότατος λόγος αὐτῆς. Λέγομεν δὴ
[2, 3]   τὸν αὐτὸν τρόπον εἷς ἂν  εἴη   λόγος ψυχῆς τε καὶ σχήματος·
[2, 1]   φυσικὸν μετέχον ζωῆς οὐσία ἂν  εἴη,   οὐσία δ' οὕτως ὡς συνθέτη.
[2, 1]   ζωὴν γὰρ ἔχον, οὐκ ἂν  εἴη   σῶμα ψυχή· οὐ γάρ
[2, 4]   μετέχον ζωῆς, τὸ ἔμψυχον ἂν  εἴη   σῶμα τὸ τρεφόμενον, ἔμψυχον,
[2, 12]   μέγεθος μὲν γὰρ ἄν τι  εἴη   τὸ αἰσθανόμενον, οὐ μὴν τό
[2, 7]   εἰ μύρμηξ ἐν τῷ οὐρανῷ  εἴη·   τοῦτο γὰρ ἀδύνατόν ἐστιν. Πάσχοντος
[2, 4]   λαβεῖν ἕκαστον αὐτῶν τί ἐστιν,  εἶθ'   οὕτως περὶ τῶν ἐχομένων καὶ
[2, 9]   ὥσπερ τοὺς χυμούς, {ἀπὸ τούτων}  εἴληφε   τὰ ὀνόματα καθ' ὁμοιότητα τῶν
[2, 11]   ἂν αὐτὴ καὶ μία  εἶναι   αἴσθησις γεῦσις καὶ
[2, 10]   καὶ τοῦτ' αἴτιον τοῦ μὴ  εἶναι   αἰσθητὸν διὰ τοῦ μεταξὺ ἀλλοτρίου
[2, 5]   {ὥσπερ εἴρηται, δύο τρόπους  εἶναι   ἀλλοιώσεως, τήν τε ἐπὶ τὰς
[2, 10]   φθαρτικὸν τῆς γεύσεως. Δοκεῖ δ'  εἶναι   ἀρχὴ τὸ ποτὸν καὶ ἄποτον
[2, 9]   ἔχομεν τὴν γεῦσιν διὰ τὸ  εἶναι   αὐτὴν ἁφήν τινα, ταύτην δ'
[2, 11]   νῦν αὐτῶν ἅπτεσθαι καὶ οὐδὲν  εἶναι   διὰ μέσου. Ἀλλὰ διαφέρει τὸ
[2, 10]   ὀξύ· σχεδὸν γὰρ αὗται δοκοῦσιν  εἶναι   διαφοραὶ χυμῶν. Ὥστε τὸ γευστικόν
[2, 4]   μὲν γὰρ αἴσθησις ἀλλοίωσίς τις  εἶναι   δοκεῖ, αἰσθάνεται δ' οὐθὲν
[2, 4]   οὖν τοῖς ἁπλοῖς σώμασι ταῦτ'  εἶναι   δοκεῖ μάλιστα τὸ μὲν τροφὴ
[2, 11]   Πᾶσα γὰρ αἴσθησις μιᾶς ἐναντιώσεως  εἶναι   δοκεῖ, οἷον ὄψις λευκοῦ καὶ
[2, 7]   ἅμα δυνατὸν ἐν τῷ αὐτῷ  εἶναι,   δοκεῖ τε τὸ φῶς ἐναντίον
[2, 1]   τὸ θεωρεῖν. Οὐσίαι δὲ μάλιστ'  εἶναι   δοκοῦσι τὰ σώματα, καὶ τούτων
[2, 11]   λευκοῦ καὶ μέλανος μηδέτερον αὐτῶν  εἶναι   ἐνεργείᾳ, δυνάμει δ' ἄμφω (οὕτω
[2, 10]   τὸ αἰσθητήριον αὐτοῦ μήτε ὑγρὸν  εἶναι   ἐντελεχείᾳ μήτε ἀδύνατον ὑγραίνεσθαι· πάσχει
[2, 4]   διὸ στερηθὲν τροφῆς οὐ δύναται  εἶναι.   {Ἐπεὶ δ' ἔστι τρία, τὸ
[2, 1]   τὸ γὰρ ἓν καὶ τὸ  εἶναι   ἐπεὶ πλεοναχῶς λέγεται, τὸ κυρίως
[2, 4]   δὲ ζῆν τοῖς ζῶσι τὸ  εἶναί   ἐστιν, αἰτία δὲ καὶ ἀρχὴ
[2, 12]   μὲν οὖν ταὐτόν, τὸ δ'  εἶναι   ἕτερον· μέγεθος μὲν γὰρ ἄν
[2, 9]   ἀνθρώπων παρὰ τὸ αἰσθητήριον τοῦτο  εἶναι   εὐφυεῖς καὶ ἀφυεῖς, παρ' ἄλλο
[2, 11]   καὶ τὰ ἁπτὰ αἰσθητὰ πλείω  εἶναι.   Ἔχει δ' ἀπορίαν πότερον πλείους
[2, 9]   μὲν παρὰ τὸ ὅλως ἀδύνατον  εἶναι>   ἔχειν ὀσμήν, τὸ δὲ μικρὰν
[2, 11]   τὸ διερόν, ἀλλ' ἀναγκαῖον ὕδωρ  εἶναι   ἔχειν ὕδωρ, τὰ δὲ
[2, 1]   μὲν γὰρ ἂν τὸ πελέκει  εἶναι   οὐσία αὐτοῦ, καὶ
[2, 11]   καὶ τούτων εἶναι, οἷον βούλεται  εἶναι   σὰρξ καὶ τὸ ἀνάλογον·
[2, 4]   τῷ ἔργῳ τούτῳ. Δοκεῖ δ'  εἶναι   τροφὴ τὸ ἐναντίον τῷ
[2, 4]   δ' ἕτερον τροφῇ καὶ αὐξητικῷ  εἶναι·   μὲν γὰρ ποσόν τι
[2, 2]   τετραγωνισμός; τὸ ἴσον ἑτερομήκει ὀρθογώνιον  εἶναι   ἰσόπλευρον. δὲ τοιοῦτος ὅρος
[2, 4]   τῆς τροφῆς καὶ τῆς αὐξήσεως  εἶναι·   καὶ γὰρ αὐτὸ φαίνεται μόνον
[2, 2]   ὅτι ἕτερα, φανερόν· αἰσθητικῷ γὰρ  εἶναι   καὶ δοξαστικῷ ἕτερον, εἴπερ καὶ
[2, 1]   τοιούτου σώματος τὸ τί ἦν  εἶναι   καὶ λόγος ψυχή,
[2, 2]   ἀλλ' ἔοικε ψυχῆς γένος ἕτερον  εἶναι,   καὶ τοῦτο μόνον ἐνδέχεσθαι χωρίζεσθαι,
[2, 8]   κύριον τοῦ ἀκούειν. Δοκεῖ γὰρ  εἶναι   κενὸν ἀήρ, οὗτος δ'
[2, 8]   διὰ δὲ τὸ ἐν ἀέρι  εἶναι,   κινουμένου τοῦ ἔξω εἴσω
[2, 9]   αὐτῷ τιθέμενον τῷ αἰσθητηρίῳ ἀναίσθητον  εἶναι   κοινὸν πάντων, ἀλλὰ τὸ ἄνευ
[2, 11]   σῶμα· δεῖ γάρ τι στερεὸν  εἶναι·   λείπεται δὴ μικτὸν ἐκ τῆς
[2, 7]   τοῦ μεταξύ, ὥστ' ἀναγκαῖόν τι  εἶναι   μεταξύ· κενοῦ δὲ γενομένου οὐχ
[2, 2]   οἷς δοκεῖ μήτ' ἄνευ σώματος  εἶναι   μήτε σῶμά τι ψυχή·
[2, 11]   μικτὸν ἐκ τῆς καὶ τούτων  εἶναι,   οἷον βούλεται εἶναι σὰρξ
[2, 8]   ὠσὶν ἐγκατῳκοδόμηται πρὸς τὸ ἀκίνητος  εἶναι,   ὅπως ἀκριβῶς αἰσθάνηται πάσας τὰς
[2, 7]   ἑαυτῷ ἔχει τὸ αἴτιον τοῦ  εἶναι   ὁρατόν. Πᾶν δὲ χρῶμα κινητικόν
[2, 8]   εἷς. Ἀλλὰ διὰ τὸ ψαθυρὸς  εἶναι   οὐ γεγωνεῖ, ἂν μὴ λεῖον
[2, 12]   οὐ μὴν τό γε αἰσθητικῷ  εἶναι   οὐδ' αἴσθησις μέγεθός ἐστιν,
[2, 11]   ὀσμῆς, καὶ μία τις αἴσθησις  εἶναι   ὄψις ἀκοὴ ὄσφρησις. Νῦν δὲ
[2, 4]   δῆλον· τὸ γὰρ αἴτιον τοῦ  εἶναι   πᾶσιν οὐσία, τὸ δὲ
[2, 8]   μὲν ταχὺ τὸ δὲ βραδὺ  εἶναι.   Περὶ μὲν οὖν ψόφου ταύτῃ
[2, 1]   οὐθὲν κωλύει, διὰ τὸ μηθενὸς  εἶναι   σώματος ἐντελεχείας. Ἔτι δὲ ἄδηλον
[2, 9]   αἰσθάνεσθαι, καὶ μὴ διαδήλους αὐτοῖς  εἶναι   τὰς διαφορὰς τῶν χρωμάτων πλὴν
[2, 9]   διὰ τὸ μὴ σφόδρα διαδήλους  εἶναι   τὰς ὀσμὰς ὥσπερ τοὺς χυμούς,
[2, 11]   σάρξ, οὐδὲν δοκεῖ σημεῖον  εἶναι   τὸ γίνεσθαι τὴν αἴσθησιν ἅμα
[2, 4]   ζῴοις ὑπολάβοι τις ἂν τοῦτο  εἶναι   τὸ ἐργαζόμενον. Τὸ δὲ συναίτιον
[2, 7]   γὰρ ἦν αὐτῷ τὸ χρώματι  εἶναι,   τὸ κινητικῷ εἶναι τοῦ κατ'
[2, 11]   ἀνάλογον· ὥστε ἀναγκαῖον τὸ σῶμα  εἶναι   τὸ μεταξὺ τοῦ ἁπτικοῦ προσπεφυκός,
[2, 8]   βήττοντες- ἀλλὰ δεῖ ἔμψυχόν τε  εἶναι   τὸ τύπτον καὶ μετὰ φαντασίας
[2, 2]   καὶ λόγος τοῦ δύναμιν ἔχοντος  εἶναι   τοιούτου, φανερὸν ἐκ τούτων. ~(Τῶν
[2, 7]   τὸ χρώματι εἶναι, τὸ κινητικῷ  εἶναι   τοῦ κατ' ἐνέργειαν διαφανοῦς)
[2, 4]   ἐκεῖνα τὸν αὐτὸν τρόπον ἀλλήλοις  εἶναι   τροφή, ἀλλὰ τὸ μὲν ὕδωρ
[2, 7]   δοκεῖ τε τὸ φῶς ἐναντίον  εἶναι   τῷ σκότει· ἔστι δὲ τὸ
[2, 1]   Τοῦτο δὲ τὸ τί ἦν  εἶναι   τῷ τοιῳδὶ σώματι, καθάπερ εἴ
[2, 5]   εἴρηται· δοκεῖ γὰρ ἀλλοίωσίς τις  εἶναι.   Φασὶ δέ τινες καὶ τὸ
[2, 2]   εἰ μόριον, πότερον οὕτως ὥστ'  εἶναι   χωριστὸν λόγῳ μόνον καὶ
[2, 1]   Ἀναγκαῖον ἄρα τὴν ψυχὴν οὐσίαν  εἶναι   ὡς εἶδος σώματος φυσικοῦ δυνάμει
[2, 9]   ὀσφραντικὸν αἰσθητήριον τοῖς μὲν ἀκαλυφὲς  εἶναι,   ὥσπερ τὸ ὄμμα, τοῖς δὲ
[2, 8]   ἀλλὰ δεῖ τὸ τυπτόμενον ὁμαλὸν  εἶναι,   ὥστε τὸν ἀέρα ἀθροῦν ἀφάλλεσθαι
[2, 7]   αὑτὸ δὲ ὁρατὸν ὡς ἁπλῶς  εἰπεῖν,   ἀλλὰ δι' ἀλλότριον χρῶμα. Τοιοῦτον
[2, 7]   καὶ λόγῳ μὲν ἔστιν  εἰπεῖν,   ἀνώνυμον δὲ τυγχάνει ὄν· δῆλον
[2, 8]   ἐναίμων ἰχθύες (καὶ τοῦτ' εὐλόγως,  εἴπερ   ἀέρος κίνησίς τίς ἐστιν
[2, 2]   γὰρ εἶναι καὶ δοξαστικῷ ἕτερον,  εἴπερ   καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι τοῦ δοξάζειν,
[2, 9]   παρὰ τὰς λεγομένας. Ἀλλ' ἀδύνατον,  εἴπερ   τῆς ὀσμῆς αἰσθάνεται· γὰρ
[2, 5]   οὕτως ἐπιστῆμόν τι ὡς ἂν  εἴποιμεν   ἄνθρωπον ἐπιστήμονα ὅτι ἄνθρωπος
[2, 5]   ἀλλὰ τοῦ μὲν ὥσπερ ἂν  εἴποιμεν   τὸν παῖδα δύνασθαι στρατηγεῖν, τοῦ
[2, 9]   λιπαρά ἐστιν ὀσμή. Ἀλλ' ὥσπερ  εἴπομεν,   διὰ τὸ μὴ σφόδρα διαδήλους
[2, 8]   πᾶς ζῴου ψόφος φωνή, καθάπερ  εἴπομεν-   ἔστι γὰρ καὶ τῇ γλώττῃ
[2, 3]   δὲ μία μόνη. Δυνάμεις δ'  εἴπομεν   θρεπτικόν, αἰσθητικόν, ὀρεκτικόν, κινητικὸν κατὰ
[2, 11]   ἐπὶ τούτων λανθάνει. Καίτοι καθάπερ  εἴπομεν   καὶ πρότερον, κἂν εἰ δι'
[2, 8]   γίνεται ἄνευ φορᾶς. Ὥσπερ δ'  εἴπομεν,   οὐ τῶν τυχόντων πληγὴ
[2, 5]   ὡς ὑπὸ τοῦ ἀνομοίου, καθάπερ  εἴπομεν·   πάσχει μὲν γὰρ τὸ ἀνόμοιον,
[2, 3]   τοῖς μὲν ὑπάρχουσι πᾶσαι, καθάπερ  εἴπομεν,   τοῖς δὲ τινὲς αὐτῶν, ἐνίοις
[2, 4]   καὶ αὐξάνεσθαι, τοῖς δ' ὥσπερ  εἴπομεν   τοὔμπαλιν δοκεῖ, τὸ ἐναντίον τῷ
[2, 2]   γὰρ λεγομένης τῆς οὐσίας, καθάπερ  εἴπομεν,   ὧν τὸ μὲν εἶδος, τὸ
[2, 5]   δὲ πῶς δυνατὸν ἀδύνατον,  εἰρήκαμεν   ἐν τοῖς καθόλου λόγοις περὶ
[2, 11]   ψυχρόν, ξηρὸν ὑγρόν, περὶ ὧν  εἰρήκαμεν   πρότερον ἐν τοῖς περὶ τῶν
[2, 4]   ζωῆς. (Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς  εἴρηκε   τοῦτο προστιθείς, τὴν αὔξησιν συμβαίνειν
[2, 7]   οὐδ' εἴ τις ἄλλος οὕτως  εἴρηκεν,   ὡς φερομένου τοῦ φωτὸς καὶ
[2, 11]   γίνονται αἱ κινήσεις, φανερὰ τὰ  εἰρημένα   αἰσθητήρια ἕτερα ὄντα. Ἐπὶ δὲ
[2, 3]   Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ ταῖς  εἰρημέναις   ψυχαῖς. Διὸ γελοῖον ζητεῖν τὸν
[2, 3]   οὔτ' ἐνταῦθα ψυχὴ παρὰ τὰς  εἰρημένας.   Γένοιτο δ' ἂν καὶ ἐπὶ
[2, 2]   καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον τῶν  εἰρημένων.   Ἔτι δ' ἐνίοις μὲν τῶν
[2, 9]   ὀσφραντοῦ ἧττον εὐδιόριστόν ἐστι τῶν  εἰρημένων·   οὐ γὰρ δῆλον ποῖόν τί
[2, 2]   ὅτι ἐστὶν ψυχὴ τῶν  εἰρημένων   τούτων ἀρχὴ καὶ τούτοις ὥρισται,
[2, 8]   (τὸ δ' αἴτιον ἐν ἑτέροις  εἰρήσεται)   καὶ πρὸς τὴν φωνὴν ὅπως
[2, 2]   ἐροῦμεν. Νῦν δ' ἐπὶ τοσοῦτον  εἰρήσθω   μόνον, ὅτι ἐστὶν ψυχὴ
[2, 3]   ὕστερον, νῦν δ' ἐπὶ τοσοῦτον  εἰρήσθω,   ὅτι τῶν ζώντων τοῖς ἔχουσιν
[2, 1]   τῶν πρότερον παραδεδομένα περὶ ψυχῆς  εἰρήσθω·   πάλιν δ' ὥσπερ ἐξ ὑπαρχῆς
[2, 4]   οὖν τροφὴ τί ἐστιν  εἴρηται·   διασαφητέον δ' ἐστὶν ὕστερον περὶ
[2, 5]   τε καὶ πάσχειν συμβαίνει, καθάπερ  εἴρηται·   δοκεῖ γὰρ ἀλλοίωσίς τις εἶναι.
[2, 5]   ἤτοι οὐδὲ πάσχειν φατέον, {ὥσπερ  εἴρηται,   δύο τρόπους εἶναι ἀλλοιώσεως,
[2, 7]   διαφανὲς καὶ τί τὸ φῶς,  εἴρηται,   ὅτι οὔτε πῦρ οὔθ' ὅλως
[2, 5]   ἀτελὴς μέντοι, καθάπερ ἐν ἑτέροις  εἴρηται.   Πάντα δὲ πάσχει καὶ κινεῖται
[2, 5]   τὸ αἰσθητὸν ἤδη ἐντελεχείᾳ, καθάπερ  εἴρηται.   Πάσχει μὲν οὖν οὐχ ὅμοιον
[2, 7]   χρῶμα ἀναγκαῖον ἐν φωτὶ ὁρᾶσθαι,  εἴρηται.   Πῦρ δὲ ἐν ἀμφοῖν ὁρᾶται,
[2, 1]   ἐντελέχειά ἐστιν. Καθόλου μὲν οὖν  εἴρηται   τί ἐστιν ψυχή· οὐσία
[2, 11]   ἑκάστην μὲν οὖν τῶν αἰσθήσεων  εἴρηται   τύπῳ. ~(Καθόλου δὲ περὶ πάσης
[2, 8]   κρούσῃ. Οὐ δὴ πᾶν, ὥσπερ  εἴρηται,   ψοφεῖ τυπτόμενον καὶ τύπτον, οἷον
[2, 4]   μὲν γὰρ τοῦ πυρὸς αὔξησις  εἰς   ἄπειρον, ἕως ἂν τὸ
[2, 5]   ὅπερ οὐκ ἔστιν ἀλλοιοῦσθαι  (εἰς   αὑτὸ γὰρ ἐπίδοσις καὶ
[2, 4]   δὲ τέκτων μεταβάλλει μόνον  εἰς   ἐνέργειαν ἐξ ἀργίας. Πότερον δ'
[2, 5]   ὅταν οἰκοδομῇ. Τὸ μὲν οὖν  εἰς   ἐντελέχειαν ἄγειν ἐκ δυνάμει ὄντος
[2, 5]   αὑτὸ γὰρ ἐπίδοσις καὶ  εἰς   ἐντελέχειαν) ἕτερον γένος ἀλλοιώσεως.
[2, 2]   καὶ οὐχ ὥσπερ οἱ πρότερον  εἰς   σῶμα ἐνήρμοζον αὐτήν, οὐθὲν προσδιορίζοντες
[2, 4]   δὲ τούτοις τί τὸ συνέχον  εἰς   τἀναντία φερόμενα τὸ πῦρ καὶ
[2, 4]   πέττεσθαι· δὲ μεταβολὴ πᾶσιν  εἰς   τὸ ἀντικείμενον τὸ μεταξύ.
[2, 5]   τὴν γραμματικήν, μὴ ἐνεργεῖν δέ,  εἰς   τὸ ἐνεργεῖν, ἄλλον τρόπον. Οὐκ
[2, 8]   τὸν συμφυῆ ἀέρα· ἀλλ' οὐδ'  εἰς   τὸ οὖς, διὰ τὰς ἕλικας.
[2, 3]   αἰσθητῶν κατὰ συμβεβηκός. Οὐθὲν γὰρ  εἰς   τροφὴν συμβάλλεται ψόφος οὐδὲ χρῶμα
[2, 8]   ἀκούειν, ὅταν κινηθῇ συνεχὴς καὶ  εἷς.   Ἀλλὰ διὰ τὸ ψαθυρὸς εἶναι
[2, 3]   οὖν ὅτι τὸν αὐτὸν τρόπον  εἷς   ἂν εἴη λόγος ψυχῆς τε
[2, 8]   τὸ πληγέν. Τότε δὲ  εἷς   γίνεται ἅμα διὰ τὸ ἐπίπεδον·
[2, 5]   διασαφῆσαι καιρὸς γένοιτ' ἂν καὶ  εἰςαῦθις·   νῦν δὲ διωρίσθω τοσοῦτον, ὅτι
[2, 8]   ἐν ὕδατι ἀκούομεν, ὅτι οὐκ  εἰσέρχεται   πρὸς αὐτὸν τὸν συμφυῆ ἀέρα·
[2, 11]   τραχύτης φωνῆς, καὶ τοιαῦθ' ἕτερα.  Εἰσὶ   δὲ καὶ περὶ χρῶμα διαφοραὶ
[2, 4]   τί τὸ αἰσθάνεσθαι· πρότεραι γάρ  εἰσι   τῶν δυνάμεων αἱ ἐνέργειαι καὶ
[2, 8]   πρῶτος. Διὸ ἀναγκαῖον εἴσω ἀναπνεόμενον  εἰσιέναι   τὸν ἀέρα. Ὥστε πληγὴ
[2, 11]   σάρξ. Ἁπταὶ μὲν οὖν  εἰσὶν   αἱ διαφοραὶ τοῦ σώματος
[2, 11]   καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων  εἰσὶν   ἐναντιώσεις πλείους, οἷον ἐν φωνῇ
[2, 11]   Ἔχει δ' ἀπορίαν πότερον πλείους  εἰσὶν   μία, καὶ τί τὸ
[2, 2]   συμπεράσμαθ' οἱ λόγοι τῶν ὅρων  εἰσίν·   οἷον τί ἐστιν τετραγωνισμός;
[2, 8]   καρδίαν τόπος πρῶτος. Διὸ ἀναγκαῖον  εἴσω   ἀναπνεόμενον εἰσιέναι τὸν ἀέρα. Ὥστε
[2, 8]   εἶναι, κινουμένου τοῦ ἔξω  εἴσω   κινεῖται. Διόπερ οὐ πάντῃ τὸ
[2, 7]   σκότος στέρησις τῆς τοιαύτης ἕξεως  ἐκ   διαφανοῦς, ὥστε δῆλον ὅτι καὶ
[2, 5]   μὲν οὖν εἰς ἐντελέχειαν ἄγειν  ἐκ   δυνάμει ὄντος {κατὰ} τὸ νοοῦν
[2, 5]   ἐπωνυμίαν ἔχειν δίκαιον· τὸ δ'  ἐκ   δυνάμει ὄντος μανθάνον καὶ λαμβάνον
[2, 4]   οὐ πάντα ποσά, οἷον ὑγιὲς  ἐκ   κάμνοντος. Φαίνεται δ' οὐδ' ἐκεῖνα
[2, 11]   στερεὸν εἶναι· λείπεται δὴ μικτὸν  ἐκ   τῆς καὶ τούτων εἶναι, οἷον
[2, 5]   ἐναντίας μεταβαλὼν ἕξεως, δ'  ἐκ   τοῦ ἔχειν τὴν ἀριθμητικὴν (ἢ
[2, 1]   τόδε τι, καὶ τρίτον τὸ  ἐκ   τούτων. Ἔστι δ' μὲν
[2, 12]   καὶ δύναμις ἐκείνου. Φανερὸν δ'  ἐκ   τούτων καὶ διὰ τί ποτε
[2, 2]   λοιπὰ μόρια τῆς ψυχῆς φανερὸν  ἐκ   τούτων ὅτι οὐκ ἔστι χωριστά,
[2, 2]   δύναμιν ἔχοντος εἶναι τοιούτου, φανερὸν  ἐκ   τούτων. ~(Τῶν δὲ δυνάμεων τῆς
[2, 2]   ὑπογεγράφθω περὶ ψυχῆς. ~(Ἐπεὶ δ'  ἐκ   τῶν ἀσαφῶν μὲν φανερωτέρων δὲ
[2, 5]   καθ' αὑτὸ ἄνευ τοῦ καυστικοῦ·  ἔκαιε   γὰρ ἂν ἑαυτό, καὶ οὐθὲν
[2, 5]   ὅτι τὰ αἰσθητὰ τῶν καθ'  ἕκαστα   καὶ τῶν ἔξωθεν ἀλλὰ περὶ
[2, 6]   πλείους {μὲν} ἔχει διαφοράς, ἀλλ'  ἑκάστη   γε κρίνει περὶ τούτων, καὶ
[2, 9]   δ' ὥςπερ ἀκοὴ καὶ  ἑκάστη   τῶν αἰσθήσεων, μὲν τοῦ
[2, 6]   οἷον ἐκεῖνο. ~(Λεκτέον δὲ καθ'  ἑκάστην   αἴσθησιν περὶ τῶν αἰσθητῶν πρῶτον.
[2, 11]   ὑπερβολαί, ὥσπερ τὰ φθαρτικά. Καθ'  ἑκάστην   μὲν οὖν τῶν αἰσθήσεων εἴρηται
[2, 6]   πρὸς οὐσία πέφυκεν  ἑκάστης   αἰσθήσεως. ~(Οὗ μὲν οὖν ἐστιν
[2, 6]   δυοῖν τὸ μὲν ἴδιόν ἐστιν  ἑκάστης   αἰσθήσεως, τὸ δὲ κοινὸν πασῶν.
[2, 6]   μὲν οὖν τοιαῦτα λέγεται ἴδια  ἑκάστης,   κοινὰ δὲ κίνησις, ἠρεμία, ἀριθμός,
[2, 12]   δυνατῶν, ἀλλ' ἢ> αἰσθητικὸν  ἕκαστον.   Ἅμα δὲ δῆλον καὶ οὕτως·
[2, 11]   πρὸς τὸ αἰσθητήριον ὥσπερ ἐκείνων  ἕκαστον.   Αὐτοῦ δὲ τοῦ αἰσθητηρίου ἁπτομένου
[2, 4]   Εἰ δὲ χρὴ λέγειν τί  ἕκαστον   αὐτῶν, οἷον τί τὸ νοητικὸν
[2, 4]   περὶ τούτων σκέψιν ποιεῖσθαι λαβεῖν  ἕκαστον   αὐτῶν τί ἐστιν, εἶθ' οὕτως
[2, 12]   ψόφον πάσχει, ἀλλ' οὐχ  ἕκαστον   ἐκείνων λέγεται, ἀλλ' τοιονδί,
[2, 2]   διανοητικῷ, κινήσει. Πότερον δὲ τούτων  ἕκαστόν   ἐστι ψυχὴ μόριον ψυχῆς,
[2, 3]   τὸ θρεπτι- κόν. Ὥστε καθ'  ἕκαστον   ζητητέον, τίς ἑκάστου ψυχή, οἷον
[2, 5]   Αἴτιον δ' ὅτι τῶν καθ'  ἕκαστον   κατ' ἐνέργειαν αἴσθησις,
[2, 4]   ἀριθμῷ διαμένειν, δύναται μετέχειν  ἕκαστον,   κοινωνεῖ ταύτῃ, τὸ μὲν μᾶλλον
[2, 3]   λοιπὰ πάντα, οἷς δ' ἐκείνων  ἕκαστον,   οὐ πᾶσι λογισμός, ἀλλὰ τοῖς
[2, 2]   ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων  ἕκαστον   τῶν εἰρημένων. Ἔτι δ' ἐνίοις
[2, 2]   δὲ γίνεται καὶ κατὰ λόγον·  ἑκάστου   γὰρ ἐντελέχεια ἐν τῷ
[2, 3]   μὲν οὖν περὶ τούτων  ἑκάστου   λόγος, οὗτος οἰκειότατος καὶ περὶ
[2, 7]   ἐν φωτί ἐστιν, ἀλλὰ μόνον  ἑκάστου   τὸ οἰκεῖον χρῶμα· ἔνια γὰρ
[2, 1]   τὸ σχῆμα, οὐδ' ὅλως τὴν  ἑκάστου   ὕλην καὶ τὸ οὗ
[2, 12]   ὁμοίως δὲ καὶ αἴσθησις  ἑκάστου   ὑπὸ τοῦ ἔχοντος χρῶμα
[2, 7]   ἄνευ φωτός, ἀλλὰ πᾶν τὸ  ἑκάστου   χρῶμα ἐν φωτὶ ὁρᾶται. Διὸ
[2, 3]   Ὥστε καθ' ἕκαστον ζητητέον, τίς  ἑκάστου   ψυχή, οἷον τίς φυτοῦ καὶ
[2, 2]   ψυχῆς ἐντελεχείᾳ μὲν μιᾶς ἐν  ἑκάστῳ   φυτῷ, δυνάμει δὲ πλειόνων, οὕτως
[2, 11]   μέσον κριτικόν· γίνεται γὰρ πρὸς  ἑκάτερον   αὐτῶν θάτερον τῶν ἄκρων· καὶ
[2, 7]   ὑπὸ δὲ τούτου τῶν αἰσθητηρίων  ἑκάτερον·   ὅταν δ' ἐπ' αὐτό τις
[2, 2]   ἔχοντα· δι' ἣν δ' αἰτίαν  ἑκάτερον   τούτων συμβέβηκεν, ὕστερον ἐροῦμεν. Νῦν
[2, 2]   τοῖς διατεμνομένοις· καὶ γὰρ αἴσθησιν  ἑκάτερον   τῶν μερῶν ἔχει καὶ κίνησιν
[2, 5]   ἐπιστήμονα τὸν ἔχοντα τὴν γραμματικήν·  ἑκάτερος   δὲ τούτων οὐ τὸν αὐτὸν
[2, 2]   μὲν ἐπιστήμην τὸ δὲ ψυχήν,  ἑκατέρῳ   γὰρ τούτων φαμὲν ἐπίστασθαι) ὁμοίως
[2, 4]   ὑπὸ τῆς ὕλης, ἀλλ' ὑπ'  ἐκεί-   νου αὕτη· δὲ τέκτων
[2, 11]   δὲ τοῦ αἰσθητηρίου ἁπτομένου οὔτ'  ἐκεῖ   οὔτ' ἐνταῦθα γένοιτ' ἂν αἴσθησις,
[2, 3]   τε καὶ σχήματος· οὔτε γὰρ  ἐκεῖ   σχῆμα παρὰ τὸ τρίγωνον ἔστι
[2, 4]   ἐκ κάμνοντος. Φαίνεται δ' οὐδ'  ἐκεῖνα   τὸν αὐτὸν τρόπον ἀλλήλοις εἶναι
[2, 5]   δ' ὡμοίωται καὶ ἔστιν οἷον  ἐκεῖνο.   ~(Λεκτέον δὲ καθ' ἑκάστην αἴσθησιν
[2, 11]   ποιοῦν, οἷον αὐτὸ ἐνεργείᾳ, τοιοῦτον  ἐκεῖνο   ποιεῖ, δυνάμει ὄν. Διὸ τοῦ
[2, 4]   πάντα γὰρ ἐκείνου ὀρέγεται, καὶ  ἐκείνου   ἕνεκα πράττει ὅσα πράττει κατὰ
[2, 4]   μετέχωσιν δύνανται· πάντα γὰρ  ἐκείνου   ὀρέγεται, καὶ ἐκείνου ἕνεκα πράττει
[2, 12]   ἀλλὰ λόγος τις καὶ δύναμις  ἐκείνου.   Φανερὸν δ' ἐκ τούτων καὶ
[2, 11]   ἔχειν πρὸς τὸ αἰσθητήριον ὥσπερ  ἐκείνων   ἕκαστον. Αὐτοῦ δὲ τοῦ αἰσθητηρίου
[2, 3]   τὰ λοιπὰ πάντα, οἷς δ'  ἐκείνων   ἕκαστον, οὐ πᾶσι λογισμός, ἀλλὰ
[2, 12]   πάσχει, ἀλλ' οὐχ ἕκαστον  ἐκείνων   λέγεται, ἀλλ' τοιονδί, καὶ
[2, 11]   ὁρατῶν καὶ τῶν ψοφητικῶν, ὅτι  ἐκείνων   μὲν αἰσθανόμεθα τῷ τὸ μεταξὺ
[2, 4]   τὰ ἀντικείμενα δεῖ τεθεωρηκέναι, περὶ  ἐκείνων   πρῶτον ἂν δέοι διορίσαι διὰ
[2, 8]   μὴ δύνασθαι φωνεῖν ἀναπνέοντα μηδ'  ἐκπνέοντα,   ἀλλὰ κατέχοντα· κινεῖ γὰρ τούτῳ
[2, 9]   μέν, μὴ ἀναπνέων δὲ ἀλλ'  ἐκπνέων   κατέχων τὸ πνεῦμα οὐκ
[2, 3]   οὐκ ἔχει· τελευταῖον δὲ καὶ  ἐλάχιστα   λογισμὸν καὶ διάνοιαν· οἷς μὲν
[2, 5]   καὶ ἐντελεχείας· νῦν γὰρ ἁπλῶς  ἐλέγομεν   περὶ αὐτῶν. Ἔστι μὲν γὰρ
[2, 8]   εἰς τὸ οὖς, διὰ τὰς  ἕλικας.   Ὅταν δὲ τοῦτο συμβῇ, οὐκ
[2, 1]   τῷ στόματι ἀνάλογον· ἄμφω γὰρ  ἕλκει   τὴν τροφήν. Εἰ δή τι
[2, 9]   γὰρ ἔχει φράγμα καὶ ὥσπερ  ἔλυτρον   τὰ βλέφαρα, μὴ κινήσας
[2, 10]   ἐν ὕδατι ἦμεν, ᾐσθανόμεθ' ἂν  ἐμβληθέντος   τοῦ γλυκέος, οὐκ ἦν δ'
[2, 4]   οὐθὲν μὴ κοινωνεῖ ζωῆς.  (Ἐμπεδοκλῆς   δ' οὐ καλῶς εἴρηκε τοῦτο
[2, 7]   φῶς ἐστιν. Καὶ οὐκ ὀρθῶς  Ἐμπεδοκλῆς,   οὐδ' εἴ τις ἄλλος οὕτως
[2, 8]   αὐτοῦ μεταξὺ καὶ τῆς ἀκοῆς  ἐμποιῆσαι   ψόφον ἐνεργείᾳ) γίνεται δ'
[2, 2]   καὶ τὴν αἰτίαν ἐνυπάρχειν καὶ  ἐμφαίνεσθαι.   Νῦν δ' ὥσπερ συμπεράσμαθ' οἱ
[2, 4]   τρέφεται μὴ μετέχον ζωῆς, τὸ  ἔμψυχον   ἂν εἴη σῶμα τὸ τρεφόμενον,
[2, 4]   μὲν γὰρ ποσόν τι τὸ  ἔμψυχον,   αὐξητικόν, δὲ τόδε τι
[2, 8]   ἀέρα τὸ κινησόμενον μέρος καὶ  ἔμψυχον†   Αὐτὸς μὲν δὴ ἄψοφον
[2, 4]   ὥστε καὶ τροφὴ πρὸς  ἔμψυχόν   ἐστι, καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκός.
[2, 4]   πέψιν τὸ θερμόν· διὸ πᾶν  ἔμψυχον   ἔχει θερμότητα. Τύπῳ μὲν οὖν
[2, 2]   ἐντελέχεια, ἐπεὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν  ἔμψυχον,   οὐ τὸ σῶμά ἐστιν ἐντελέχεια
[2, 11]   ὕδατος ἀδύνατον συστῆναι τὸ  ἔμψυχον   σῶμα· δεῖ γάρ τι στερεὸν
[2, 8]   ὡς οἱ βήττοντες- ἀλλὰ δεῖ  ἔμψυχόν   τε εἶναι τὸ τύπτον καὶ
[2, 2]   λαβόντες τῆς σκέψεως, διωρίσθαι τὸ  ἔμψυχον   τοῦ ἀψύχου τῷ ζῆν. Πλεοναχῶς
[2, 4]   εἴη σῶμα τὸ τρεφόμενον,  ἔμψυχον,   ὥστε καὶ τροφὴ πρὸς
[2, 8]   δὲ φωνὴ ψόφος τίς ἐστιν  ἐμψύχου·   τῶν γὰρ ἀψύχων οὐθὲν φωνεῖ,
[2, 3]   τῶν σχημάτων καὶ ἐπὶ τῶν  ἐμψύχων,   οἷον ἐν τετραγώνῳ μὲν τρίγωνον,
[2, 4]   καὶ ὡς οὐσία τῶν  ἐμψύχων   σωμάτων ψυχὴ αἰτία. Ὅτι
[2, 8]   ἔστιν> ἀήρ· διὰ δὲ τὸ  ἐν   ἀέρι εἶναι, κινουμένου τοῦ ἔξω
[2, 8]   ἐξελθεῖν τοῦ κινηθέντος. Ἔτι ἀκούεται  ἐν   ἀέρι, κἀν ὕδατι, ἀλλ' ἧττον,
[2, 3]   οἷον ἐν τετραγώνῳ μὲν τρίγωνον,  ἐν   αἰσθητικῷ δὲ τὸ θρεπτι- κόν.
[2, 7]   φωτὶ ὁρᾶσθαι, εἴρηται. Πῦρ δὲ  ἐν   ἀμφοῖν ὁρᾶται, καὶ ἐν σκότει
[2, 7]   οὕτω τῷ ἔχοντι ὀσμὴν  ἐν   ἀμφοτέροις ὑπάρχει τούτοις· φαίνεται γὰρ
[2, 5]   ἐπιστήμη τῶν καθόλου· ταῦτα δ'  ἐν   αὐτῇ πώς ἐστι τῇ ψυχῇ.
[2, 2]   ἀπ' ἀλλήλων, ὡς οὔσης τῆς  ἐν   αὐτοῖς ψυχῆς ἐντελεχείᾳ μὲν μιᾶς
[2, 2]   πάντα δοκεῖ ζῆν· φαίνεται γὰρ  ἐν   αὑτοῖς ἔχοντα δύναμιν καὶ ἀρχὴν
[2, 11]   ἔχει ἀὴρ πρὸς τὰ  ἐν   αὐτῷ καὶ τὸ ὕδωρ πρὸς
[2, 1]   Φανερὸν οὖν ὅτι ὡς ἐπιστήμη·  ἐν   γὰρ τῷ ὑπάρχειν τὴν ψυχὴν
[2, 11]   καὶ γεῦσις πικροῦ καὶ γλυκέος·  ἐν   δὲ τῷ ἁπτῷ πολλαὶ ἔνεισιν
[2, 7]   μὲν τῷ φωτὶ οὐχ ὁρᾶται,  ἐν   δὲ τῷ σκότει ποιεῖ αἴσθησιν,
[2, 7]   οὐ τῷ λόγῳ, ἀλλ' ὅτι  ἐν   ἑαυτῷ ἔχει τὸ αἴτιον τοῦ
[2, 1]   ἔχοντος ἀρχὴν κινήσεως καὶ στάσεως  ἐν   ἑαυτῷ. Θεωρεῖν δὲ καὶ ἐπὶ
[2, 2]   αὐτοῖς ψυχῆς ἐντελεχείᾳ μὲν μιᾶς  ἐν   ἑκάστῳ φυτῷ, δυνάμει δὲ πλειόνων,
[2, 8]   ἀναγκαῖον ὄν> (τὸ δ' αἴτιον  ἐν   ἑτέροις εἰρήσεται) καὶ πρὸς τὴν
[2, 5]   ἐνέργειά τις, ἀτελὴς μέντοι, καθάπερ  ἐν   ἑτέροις εἴρηται. Πάντα δὲ πάσχει
[2, 5]   στρατηγεῖν, τοῦ δὲ ὡς τὸν  ἐν   ἡλικίᾳ ὄντα, οὕτως ἔχει (τὸ
[2, 9]   τὴν αἴσθησιν τὸν ἄνθρωπον ἀκριβεστάτην·  ἐν   μὲν γὰρ ταῖς ἄλλαις λείπεται
[2, 4]   πῦρ οὐ τρέφει τὸ ὕδωρ.  Ἐν   μὲν οὖν τοῖς ἁπλοῖς σώμασι
[2, 7]   τὸ οἰκεῖον χρῶμα· ἔνια γὰρ  ἐν   μὲν τῷ φωτὶ οὐχ ὁρᾶται,
[2, 7]   ἐνάργειαν καὶ παρὰ τὰ φαινόμενα·  ἐν   μικρῷ μὲν γὰρ διαστήματι λάθοι
[2, 12]   οὐδὲν ποιεῖ τὰ σώματα, ἀλλ'  ἐν   οἷς ἐστίν, οἷον ἀὴρ
[2, 8]   διὰ τὸ κινεῖν τὸ μὲν  ἐν   ὀλίγῳ τὸ δὲ ἐν πολλῷ,
[2, 8]   γὰρ ὀξὺ κινεῖ τὴν αἴσθησιν  ἐν   ὀλίγῳ χρόνῳ ἐπὶ πολύ, τὸ
[2, 8]   ἐπὶ πολύ, τὸ δὲ βαρὺ  ἐν   πολλῷ ἐπ' ὀλίγον. Οὐ δὴ
[2, 8]   μὲν ἐν ὀλίγῳ τὸ δὲ  ἐν   πολλῷ, ὥστε συμβαίνει τὸ μὲν
[2, 7]   δὲ ἐν ἀμφοῖν ὁρᾶται, καὶ  ἐν   σκότει καὶ ἐν φωτί, καὶ
[2, 2]   τοῦτο ἐν σώματι ὑπάρχει, καὶ  ἐν   σώματι τοιούτῳ, καὶ οὐχ ὥσπερ
[2, 2]   δέ τι, καὶ διὰ τοῦτο  ἐν   σώματι ὑπάρχει, καὶ ἐν σώματι
[2, 3]   καὶ ἐπὶ τῶν ἐμψύχων, οἷον  ἐν   τετραγώνῳ μὲν τρίγωνον, ἐν αἰσθητικῷ
[2, 8]   βήξ, ἀλλὰ τούτῳ τύπτει τὸν  ἐν   τῇ ἀρτηρίᾳ πρὸς αὐτήν. Σημεῖον
[2, 2]   σῶμα ἐνήρμοζον αὐτήν, οὐθὲν προσδιορίζοντες  ἐν   τίνι καὶ ποίῳ, καίπερ οὐδὲ
[2, 11]   οἷον μεσότητός τινος οὔσης τῆς  ἐν   τοῖς αἰσθητοῖς ἐναντιώσεως. Καὶ διὰ
[2, 11]   ἁπτικοῦ, πότερον σὰρξ καὶ  ἐν   τοῖς ἄλλοις τὸ ἀνάλογον,
[2, 2]   ψυχῆς συμβαῖνον ἐπὶ τῶν ἐντόμων  ἐν   τοῖς διατεμνομένοις· καὶ γὰρ αἴσθησιν
[2, 4]   ἔστιν αὐτῆς τέλος. Τοιοῦτον δ'  ἐν   τοῖς ζῴοις ψυχὴ κατὰ
[2, 4]   καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς καὶ  ἐν   τοῖς ζῴοις ὑπολάβοι τις ἂν
[2, 2]   τὰ δ' ἄλλα τούτου ἀδύνατον  ἐν   τοῖς θνητοῖς. Φανερὸν δ' ἐπὶ
[2, 5]   πῶς δυνατὸν ἀδύνατον, εἰρήκαμεν  ἐν   τοῖς καθόλου λόγοις περὶ τοῦ
[2, 4]   δ' ἐστὶν ὕστερον περὶ αὐτῆς  ἐν   τοῖς οἰκείοις λόγοις. ~(Διωρισμένων δὲ
[2, 11]   ὑγρόν, περὶ ὧν εἰρήκαμεν πρότερον  ἐν   τοῖς περὶ τῶν στοιχείων. Τὸ
[2, 4]   τρεφόμενον καὶ αὐξόμενον, διὸ καὶ  ἐν   τοῖς φυτοῖς καὶ ἐν τοῖς
[2, 3]   δ' αἰσθητικοῦ χωρίζεται τὸ θρεπτικὸν  ἐν   τοῖς φυτοῖς. Πάλιν δ' ἄνευ
[2, 8]   κίνησιν ἀὴρ κινεῖται  ἐν   τοῖς ὠσίν, ἀλλ' ψόφος
[2, 8]   τούτου κίνησις ψόφος. δ'  ἐν   τοῖς ὠσὶν ἐγκατῳκοδόμηται πρὸς τὸ
[2, 7]   τις φύσις ἐνυπάρχουσα αὐτὴ  ἐν   τούτοις ἀμφοτέροις καὶ ἐν τῷ
[2, 8]   τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος ὑπὸ τῆς  ἐν   τούτοις τοῖς μορίοις ψυχῆς πρὸς
[2, 11]   καίτοι δῆλον ὡς οὐκ ἔστιν  ἐν   τούτῳ τὸ αἰσθητήριον (εἰ δὲ
[2, 11]   νῦν ἐν τῷ ὕδατι καὶ  ἐν   τῷ ἀέρι· δοκοῦμεν γὰρ νῦν
[2, 9]   τὰ ἄναιμα, ὥσπερ καὶ τὰ  ἐν   τῷ ἀέρι· καὶ γὰρ τούτων
[2, 11]   τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ  ἐν   τῷ ἀέρι (ὁμοίως γὰρ ἔχει
[2, 7]   αὐτὴ ἐν τούτοις ἀμφοτέροις καὶ  ἐν   τῷ ἀϊδίῳ τῷ ἄνω σώματι.
[2, 7]   γὰρ δύο σώματα ἅμα δυνατὸν  ἐν   τῷ αὐτῷ εἶναι, δοκεῖ τε
[2, 8]   οἱ λεγόμενοι φωνεῖν, οἷον οἱ>  ἐν   τῷ Ἀχελῴῳ, ψοφοῦσι τοῖς βραγχίοις
[2, 9]   ζῴων. Σημεῖον δὲ τὸ καὶ  ἐν   τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων παρὰ
[2, 7]   πυρὸς τοιούτου τινὸς παρουσία  ἐν   τῷ διαφανεῖ· οὔτε γὰρ δύο
[2, 9]   ἀλλ' εὐθέως ὁρᾷ τὰ γινόμενα  ἐν   τῷ διαφανεῖ- οὕτως οὖν καὶ
[2, 2]   λόγον· ἑκάστου γὰρ ἐντελέχεια  ἐν   τῷ δυνάμει ὑπάρχοντι καὶ τῇ
[2, 3]   τὰ κατὰ ψυχήν· ἀεὶ γὰρ  ἐν   τῷ ἐφεξῆς ὑπάρχει δυνάμει τὸ
[2, 8]   Αἱ δὲ διαφοραὶ τῶν ψοφούντων  ἐν   τῷ κατ' ἐνέργειαν ψόφῳ δηλοῦνται·
[2, 5]   πάσης αἰσθήσεως. δ' αἴσθησις  ἐν   τῷ κινεῖσθαί τε καὶ πάσχειν
[2, 7]   ἂν ἀκριβῶς καὶ εἰ μύρμηξ  ἐν   τῷ οὐρανῷ εἴη· τοῦτο γὰρ
[2, 2]   δὲ τοῦ ὑγιαστοῦ (δοκεῖ γὰρ  ἐν   τῷ πάσχοντι καὶ διατιθεμένῳ
[2, 9]   ὀσφρανθῆναι ἀναπνεύσαντα, τοῦτο δὲ ποιεῖν  ἐν   τῷ ὑγρῷ ἀδύνατον. Ἔστι δ'
[2, 9]   τοῦτο τὰ ἀναπνέοντα οὐκ ὀσμᾶται  ἐν   τῷ ὑγρῷ· ἀναγκαῖον γὰρ ὀσφρανθῆναι
[2, 11]   μᾶλλον ἡμᾶς, ὥσπερ καὶ τὰ  ἐν   τῷ ὕδατι ζῷα εἰ διερὸν
[2, 11]   ἂν ἔχοιμεν ὥσπερ καὶ νῦν  ἐν   τῷ ὕδατι καὶ ἐν τῷ
[2, 11]   καὶ τὸ ὕδωρ πρὸς τὰ  ἐν   τῷ ὕδατι, λανθάνει δὲ μᾶλλον
[2, 11]   ὕδωρ, τὰ δὲ ἁπτόμενα ἀλλήλων  ἐν   τῷ ὕδατι, μὴ ξηρῶν τῶν
[2, 10]   χυμός, τὸ γευστόν,  ἐν   ὑγρῷ ὡς ὕλῃ· τοῦτο δ'
[2, 8]   κινήσεως. Διὰ ταῦτα δὲ καὶ  ἐν   ὕδατι ἀκούομεν, ὅτι οὐκ εἰσέρχεται
[2, 10]   ἁπτόν τι. Διὸ κἂν εἰ  ἐν   ὕδατι ἦμεν, ᾐσθανόμεθ' ἂν ἐμβληθέντος
[2, 11]   ἀληθές, ἀδύνατον ἅψασθαι ἄλλο ἄλλου  ἐν   ὕδατι, τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[2, 11]   αἰσθήσεων εἰσὶν ἐναντιώσεις πλείους, οἷον  ἐν   φωνῇ οὐ μόνον ὀξύτης καὶ
[2, 7]   ἐστιν. Οὐ πάντα δὲ ὁρατὰ  ἐν   φωτί ἐστιν, ἀλλὰ μόνον ἑκάστου
[2, 7]   ὁρᾶται, καὶ ἐν σκότει καὶ  ἐν   φωτί, καὶ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης·
[2, 7]   οὖν αἰτίαν τὸ χρῶμα ἀναγκαῖον  ἐν   φωτὶ ὁρᾶσθαι, εἴρηται. Πῦρ δὲ
[2, 7]   ἀλλὰ πᾶν τὸ ἑκάστου χρῶμα  ἐν   φωτὶ ὁρᾶται. Διὸ περὶ φωτὸς
[2, 7]   φανερόν ἐστιν, ὅτι τὸ μὲν  ἐν   φωτὶ ὁρώμενον χρῶμα (διὸ καὶ
[2, 11]   αἰσθητήριον αὐτῶν τὸ ἁπτικόν, καὶ  ἐν   καλουμένη ἁφὴ ὑπάρχει
[2, 12]   τὸν λόγον. Αἰσθητήριον δὲ πρῶτον  ἐν   τοιαύτη δύναμις. Ἔστι
[2, 10]   ἁφῇ. Καὶ τὸ σῶμα δὲ  ἐν   χυμός, τὸ γευστόν,
[2, 7]   διαφανοῦς διαφανές. Δυνάμει δέ,  ἐν   τοῦτ' ἐστί, καὶ τὸ
[2, 8]   ἀεί τινος πρός τι καὶ  ἔν   τινι· πληγὴ γάρ ἐστιν
[2, 8]   τύπτοντός τινος καί τι καὶ  ἔν   τινι, τοῦτο δ' ἐστὶν ἀήρ,
[2, 4]   οἷον αὐτό, ἀριθμῷ μὲν οὐχ  ἕν,   εἴδει δ' ἕν. Ἔστι δὲ
[2, 4]   μὲν οὐχ ἕν, εἴδει δ'  ἕν.   Ἔστι δὲ ψυχὴ τοῦ
[2, 2]   δὲ τοῦ ζῆν λεγομένου, κἂν  ἕν   τι τούτων ἐνυπάρχῃ μόνον, ζῆν
[2, 3]   οὐδὲ ὀσμή, δὲ χυμὸς  ἕν   τι τῶν ἁπτῶν ἐστιν. Πεῖνα
[2, 1]   λόγος αὐτῆς. Λέγομεν δὴ γένος  ἕν   τι τῶν ὄντων τὴν οὐσίαν,
[2, 4]   ἐνδέχεσθαι τῶν φθαρτῶν ταὐτὸ καὶ  ἓν   ἀριθμῷ διαμένειν, δύναται μετέχειν
[2, 8]   γίνεται ἅμα διὰ τὸ ἐπίπεδον·  ἓν   γὰρ τὸ τοῦ λείου ἐπίπεδον.
[2, 1]   καὶ οὐ δεῖ ζητεῖν εἰ  ἓν   ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα,
[2, 7]   καὶ γὰρ τούτῳ τι ὑπάρχει  ἓν   καὶ ταὐτόν. Τί μὲν οὖν
[2, 1]   οὗ ὕλη· τὸ γὰρ  ἓν   καὶ τὸ εἶναι ἐπεὶ πλεοναχῶς
[2, 6]   αὑτά φαμεν αἰσθάνεσθαι, τὸ δὲ  ἓν   κατὰ συμβεβηκός. Τῶν δὲ δυοῖν
[2, 2]   δὲ τινὰ τούτων, ἑτέροις δὲ  ἓν   μόνον (τοῦτο δὲ ποιεῖ διαφορὰν
[2, 11]   τοιαῦται ἕτεραι. Ἀλλὰ τί τὸ  ἓν   τὸ ὑποκείμενον, ὥσπερ ἀκοῇ ψόφος,
[2, 9]   ὀσμῆς αἰσθάνεσθαι, ὁμοίως καὶ τὰ  ἔναιμα   καὶ τὰ ἄναιμα, ὥσπερ καὶ
[2, 8]   τά τε ἄναιμα καὶ τῶν  ἐναίμων   ἰχθύες (καὶ τοῦτ' εὐλόγως, εἴπερ
[2, 5]   μαθήσεως ἀλλοιωθεὶς καὶ πολλάκις ἐξ  ἐναντίας   μεταβαλὼν ἕξεως, δ' ἐκ
[2, 7]   εἶναι, δοκεῖ τε τὸ φῶς  ἐναντίον   εἶναι τῷ σκότει· ἔστι δὲ
[2, 4]   δ' εἶναι τροφὴ τὸ  ἐναντίον   τῷ ἐναντίῳ, οὐ πᾶν δὲ
[2, 4]   μὲν γὰρ ἄπεπτος, τὸ  ἐναντίον   τῷ ἐναντίῳ τρέφεται, δὲ
[2, 4]   ὥσπερ εἴπομεν τοὔμπαλιν δοκεῖ, τὸ  ἐναντίον   τῷ ἐναντίῳ, ὡς ἀπαθοῦς ὄντος
[2, 5]   μὲν φθορά τις ὑπὸ τοῦ  ἐναντίου,   τὸ δὲ σωτηρία μᾶλλον ὑπὸ
[2, 2]   καὶ φθίσιν λαμβάνουσι κατὰ τοὺς  ἐναντίους   τόπους· οὐ γὰρ ἄνω μὲν
[2, 4]   τροφὴ τὸ ἐναντίον τῷ  ἐναντίῳ,   οὐ πᾶν δὲ παντί, ἀλλ'
[2, 4]   γὰρ ἄπεπτος, τὸ ἐναντίον τῷ  ἐναντίῳ   τρέφεται, δὲ πεπεμμένη, τὸ
[2, 4]   τοὔμπαλιν δοκεῖ, τὸ ἐναντίον τῷ  ἐναντίῳ,   ὡς ἀπαθοῦς ὄντος τοῦ ὁμοίου
[2, 4]   δὲ παντί, ἀλλ' ὅσα τῶν  ἐναντίων   μὴ μόνον γένεσιν ἐξ ἀλλήλων
[2, 11]   δὲ τῷ ἁπτῷ πολλαὶ ἔνεισιν  ἐναντιώσεις,   θερμὸν ψυχρόν, ξηρὸν ὑγρόν, σκληρὸν
[2, 11]   ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων εἰσὶν  ἐναντιώσεις   πλείους, οἷον ἐν φωνῇ οὐ
[2, 11]   ἐντός. Πᾶσα γὰρ αἴσθησις μιᾶς  ἐναντιώσεως   εἶναι δοκεῖ, οἷον ὄψις λευκοῦ
[2, 11]   οὔσης τῆς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς  ἐναντιώσεως.   Καὶ διὰ τοῦτο κρίνει τὰ
[2, 7]   καὶ παρὰ τὴν τοῦ λόγου  ἐνάργειαν   καὶ παρὰ τὰ φαινόμενα· ἐν
[2, 4]   τῇ συνεχείᾳ, διὰ τὸ μηδὲν  ἐνδέχεσθαι   τῶν φθαρτῶν ταὐτὸ καὶ ἓν
[2, 2]   ἕτερον εἶναι, καὶ τοῦτο μόνον  ἐνδέχεσθαι   χωρίζεσθαι, καθάπερ τὸ ἀΐδιον τοῦ
[2, 6]   αἰσθάνεσθαι, καὶ περὶ μὴ  ἐνδέχεται   ἀπατηθῆναι, οἷον ὄψις χρώματος καὶ
[2, 6]   δ' ἴδιον μὲν μὴ  ἐνδέχεται   ἑτέρᾳ αἰσθήσει αἰσθάνεσθαι, καὶ περὶ
[2, 11]   σωμάτων μεταξὺ σῶμά τι, οὐκ  ἐνδέχεται   ταῦτα ἀλλήλων ἅπτεσθαι, τὸ δ'
[2, 4]   δὲ πεπεμμένη, ἀμφοτέρως ἂν  ἐνδέχοιτο   τὴν τροφὴν λέγειν· μὲν
[2, 11]   οὕτω τῇ ἁφῇ, οὐκ ἔστιν  ἔνδηλον.   Πότερον δ' ἐστὶ τὸ αἰσθητήριον
[2, 11]   ἐν δὲ τῷ ἁπτῷ πολλαὶ  ἔνεισιν   ἐναντιώσεις, θερμὸν ψυχρόν, ξηρὸν ὑγρόν,
[2, 4]   κατὰ φύσιν (τὸ δ' οὗ  ἕνεκα   διττόν, τὸ μὲν οὗ, τὸ
[2, 4]   ὅθεν κίνησις καὶ οὗ  ἕνεκα   καὶ ὡς οὐσία τῶν
[2, 4]   γὰρ ἐκείνου ὀρέγεται, καὶ ἐκείνου  ἕνεκα   πράττει ὅσα πράττει κατὰ φύσιν
[2, 4]   καὶ τὰ τῶν φυτῶν, ὡς  ἕνεκα   τῆς ψυχῆς ὄντα· διττῶς δὲ
[2, 8]   ἀναπνοῇ φάρυγξ· οὗ δ'  ἕνεκα   τὸ μόριόν ἐστι τοῦτο, πνεύμων·
[2, 4]   ὄντα· διττῶς δὲ τὸ οὗ  ἕνεκα,   τό τε οὗ καὶ τὸ
[2, 8]   πλείοσιν ὑπάρχει) δ' ἑρμηνεία  ἕνεκα   τοῦ εὖ, οὕτω καὶ τῷ
[2, 4]   αἰτία· ὥσπερ γὰρ νοῦς  ἕνεκά   του ποιεῖ, τὸν αὐτὸν τρόπον
[2, 4]   Φανερὸν δ' ὡς καὶ οὗ  ἕνεκεν   ψυχὴ αἰτία· ὥσπερ γὰρ
[2, 5]   ὅτι τὸ αἰσθητικὸν οὐκ ἔστιν  ἐνεργείᾳ,   ἀλλὰ δυνάμει μόνον, διὸ οὐκ
[2, 8]   καὶ τῆς ἀκοῆς ἐμποιῆσαι ψόφον  ἐνεργείᾳ)   γίνεται δ' κατ' ἐνέργειαν
[2, 5]   κατὰ δύναμιν ἐπιστήμονες ὄντες,  ἐνεργείᾳ   γίνονται ἐπιστήμονες, (ἀλλ' μὲν
[2, 11]   καὶ μέλανος μηδέτερον αὐτῶν εἶναι  ἐνεργείᾳ,   δυνάμει δ' ἄμφω (οὕτω δὲ
[2, 10]   αἴσθησιν ἄνευ ὑγρότητος, ἀλλ' ἔχει  ἐνεργείᾳ   δυνάμει ὑγρότητα, οἷον τὸ
[2, 2]   διατιθεμένῳ τῶν ποιητικῶν ὑπάρχειν  ἐνέργεια)   ψυχὴ δὲ τοῦτο
[2, 5]   ὡς δυνάμει, δὲ ὡς  ἐνεργείᾳ.   Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ αἰσθητόν,
[2, 5]   κινεῖται ὑπὸ τοῦ ποιητικοῦ καὶ  ἐνεργείᾳ   ὄντος. Διὸ ἔστι μὲν ὡς
[2, 5]   τε δυνάμει ὂν καὶ τὸ  ἐνεργείᾳ.   Πρῶτον μὲν οὖν ὡς τοῦ
[2, 5]   καὶ γὰρ ἔστιν κίνησις  ἐνέργειά   τις, ἀτελὴς μέντοι, καθάπερ ἐν
[2, 8]   ψόφος· μὲν γὰρ  ἐνέργειά   τις, δὲ δύναμις· τὰ
[2, 11]   ὥστε τὸ ποιοῦν, οἷον αὐτὸ  ἐνεργείᾳ,   τοιοῦτον ἐκεῖνο ποιεῖ, δυνάμει ὄν.
[2, 2]   τι καὶ λόγος καὶ οἷον  ἐνέργεια   τοῦ δεκτικοῦ, μὲν τοῦ
[2, 7]   Φῶς δέ ἐστιν τούτου  ἐνέργεια,   τοῦ διαφανοῦς διαφανές. Δυνάμει
[2, 4]   γάρ εἰσι τῶν δυνάμεων αἱ  ἐνέργειαι   καὶ αἱ πράξεις κατὰ τὸν
[2, 5]   τῶν καθ' ἕκαστον κατ'  ἐνέργειαν   αἴσθησις, δ' ἐπιστήμη τῶν
[2, 5]   καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι. Τὸ κατ'  ἐνέργειαν   δὲ ὁμοίως λέγεται τῷ θεωρεῖν·
[2, 7]   τὸ κινητικῷ εἶναι τοῦ κατ'  ἐνέργειαν   διαφανοῦς) δ' ἐντελέχεια τοῦ
[2, 7]   χρῶμα κινητικόν ἐστι τοῦ κατ'  ἐνέργειαν   διαφανοῦς, καὶ τοῦτ' ἐστὶν αὐτοῦ
[2, 4]   δὲ τέκτων μεταβάλλει μόνον εἰς  ἐνέργειαν   ἐξ ἀργίας. Πότερον δ' ἐστὶν
[2, 8]   ἐνεργείᾳ) γίνεται δ' κατ'  ἐνέργειαν   ψόφος ἀεί τινος πρός τι
[2, 8]   τῶν ψοφούντων ἐν τῷ κατ'  ἐνέργειαν   ψόφῳ δηλοῦνται· ὥσπερ γὰρ ἄνευ
[2, 5]   τοῦ μὲν τὰ ποιητικὰ τῆς  ἐνεργείας   ἔξωθεν, τὸ ὁρατὸν καὶ τὸ
[2, 5]   μὴ ἐνεργεῖν δέ, εἰς τὸ  ἐνεργεῖν,   ἄλλον τρόπον. Οὐκ ἔστι δ'
[2, 5]   ἀριθμητικὴν (ἢ τὴν γραμματικήν, μὴ  ἐνεργεῖν   δέ, εἰς τὸ ἐνεργεῖν, ἄλλον
[2, 4]   τοιοῦτον, δὲ τροφὴ παρασκευάζει  ἐνεργεῖν·   διὸ στερηθὲν τροφῆς οὐ δύναται
[2, 5]   καὶ τοῦ κινεῖσθαι καὶ τοῦ  ἐνεργεῖν   λέγωμεν· καὶ γὰρ ἔστιν
[2, 1]   ὕπνος τῷ ἔχειν καὶ μὴ  ἐνεργεῖν·   προτέρα δὲ τῇ γενέσει ἐπὶ
[2, 5]   τύχῃ καθεῦδον, καὶ τὸ ἤδη  ἐνεργοῦν)   διχῶς ἂν λέγοιτο καὶ
[2, 2]   ὥσπερ οἱ πρότερον εἰς σῶμα  ἐνήρμοζον   αὐτήν, οὐθὲν