| Chant, vers |
| [4, 1350] |
~πέπλον
ἐρυσσάμεναι
κούφῃ
χερί,
καὶ
|
μ' |
ἐκέλοντο
~αὐτόν
τ'
ἔγρεσθαι,
ἀνά |
| [4, 1100] |
ἐφ'
Ἑλλάδι
νεῖκος
ἄγοιτο.
~τῶ
|
μ' |
ἐπέοικε
δίκην,
ἥτις
μετὰ
πᾶσιν |
| [4, 1000] |
οὐδ'
ἐνὶ
θυμῷ
~αἰδεῖσθε
ξείνης
|
μ' |
ἐπὶ
γούνατα
χεῖρας
ἀνάσσης
~δερκόμενοι |
| [4, 950] |
~βοσκομένας
ποταμοῖο
παρ'
ὕδασιν
εἰσορόωντο
|
~ἂμ |
πεδίον
καὶ
ἕλος
λειμώνιον·
οὐδέ |
| [4, 1700] |
~ἀλλά
με
Νηρῆος
παρακάτθεο
παρθενικῇσιν
|
~ἂμ |
πέλαγος
ναίειν
Ἀνάφης
σχεδόν·
εἶμι |
| [4, 1500] |
ἐπὶ
νηὸς
ἔβαν,
πρήσοντος
ἀήτεω
|
~ἂμ |
πέλαγος
νοτίοιο,
πόρους
τ'
ἀπετεκμήραντο |
| [4, 350] |
δ'
οἴη
~λυγρῇσιν
κατὰ
πόντον
|
ἅμ' |
ἀλκυόνεσσι
φορεῦμαι
~σῶν
ἕνεκεν
καμάτων, |
| [4, 650] |
ἔπειτ'
ἄψορρον
ἀπέστιχε·
τοὺς
δ'
|
ἅμ' |
ἕπεσθαι,
~χειρὶ
καταρρέξασα,
δολοφροσύνῃσιν
ἄνωγεν. |
| [4, 550] |
δ'
ὀλοὸν
τεκμήρατο
δήνεσι
Κίρκης
|
~αἷμ' |
ἀπονιψαμένους,
πρό
τε
μυρία
πημανθέντας, |
| [4, 1150] |
τοὺς
γλυκερῇ
περ
ἰαινομένους
φιλότητι
|
~δεῖμ' |
ἔχεν,
εἰ
τελέοιτο
διάκρισις
Ἀλκινόοιο. |
| [4, 1200] |
Διός·
οἱ
δ'
ἀνέμοιο
~πνοιῇ
|
ἐπειγόμ̣ |
ἰοι
προτέρω
θέον.
ἀλλὰ
γὰρ |
| [4, 750] |
νῦν,
Θέτι
δῖα,
τά
τοι
|
ἐπιέλδομ' |
ἐνισπεῖν.
~οἶσθα
μέν,
ὅσσον
ἐμῇσιν |