| Chant, vers |
| [4, 1250] |
ἅλα
πάντοθεν·
ἤλιθα
δ'
ὕδωρ
|
~ξαινόμενον |
πολιῇσιν
ἐπιτροχάει
ψαμάθοισιν.
~καί
κεν |
| [4, 1300] |
καλὰ
ῥέεθρα·
~ὧς
αἱ
ἐπὶ
|
ξανθὰς |
θέμεναι
κονίῃσιν
ἐθείρας
~παννύχιαι
ἐλεεινὸν |
| [4, 1400] |
κεφαλαῖς
ἔπι
χεῖρας
ἔχουσαι
~ἀργυφέας
|
ξανθῇσι |
λίγ'
ἔστενον·
οἱ
δ'
ἐπέλασσαν |
| [4, 150] |
ἐναείρατο
χερσίν·
~καί
οἱ
ἐπὶ
|
ξανθῇσι |
παρηίσιν
ἠδὲ
μετώπῳ
~μαρμαρυγῇ
ληνέων |
| [4, 0] |
πᾶς
δόμος.
αἴθε
σε
πόντος,
|
~ξεῖνε, |
διέρραισεν,
πρὶν
Κολχίδα
γαῖαν
ἱκέσθαι. |
| [4, 50] |
δὲ
θεοὺς
ἐνὶ
σοῖσιν
ἑταίροις,
|
~ξεῖνε, |
τεῶν
μύθων
ἐπιίστορας,
οὕς
μοι |
| [4, 400] |
ἠρτύνοντο
~Ἀψύρτῳ,
καὶ
πολλὰ
πόρον
|
ξεινήια |
δῶρα,
~οἷς
μέτα
καὶ
πέπλον |
| [4, 1200] |
πολλὰ
δ'
ἰοῦσιν
~Λλκίνοος
Μινύαις
|
ξεινήια, |
πολλὰ
δ'
ὄπασσεν
~Λρήτη·
μετὰ |
| [4, 1550] |
ἐγγυαλίξαι
~ἐνθάδε
νῦν
πάρ'
ἐμοὶ
|
ξεινήιον |
ἀντομένοισιν.
~εἰ
δέ
τι
τῆσδε |
| [4, 1750] |
δέθεν
ἐννάσσονται
~παῖδες·
ἐπεὶ
Τρίτων
|
ξεινήιον |
ἐγγυάλιξεν
~τήνδε
τοι
ἠπείροιο
Λιβυστίδος. |
| [4, 400] |
καὶ
τὸ
φέρεσθαι
~γλήνεσιν
εὐεργὲς
|
ξεινήιον. |
οὔ
μιν
ἀφάσσων,
~οὔτε
κεν |
| [4, 1000] |
ἀνηλέες·
οὐδ'
ἐνὶ
θυμῷ
~αἰδεῖσθε
|
ξείνης |
μ'
ἐπὶ
γούνατα
χεῖρας
ἀνάσσης |
| [4, 1550] |
γαίης
δ'
ἀνὰ
βῶλον
ἀείρας
|
~ξείνι' |
ἀριστήεσσι
προΐσχετο,
φώνησέν
τε·
~Δέχθε, |
| [4, 400] |
μιν
ἀνάγκῃ
~υἱῆες
Φρίξοιο
δόσαν
|
ξείνοισιν |
ἄγεσθαι·
~τοῖα
παραιφαμένη
θελκτήρια
φάρμακ' |
| [4, 450] |
αἰζηοὶ
περόωσιν.
~εἴ
κε
δόλον
|
ξείνοισιν |
ἐπ'
ἀνδράσι
τεχνήσαιτο.
~καὶ
τὼ |
| [4, 650] |
ἀθρόα
φάρμακ'
ἔδαπτεν,
~οἷσι
πάρος
|
ξείνους |
θέλγ'
ἀνέρας,
ὅστις
ἵκοιτο·
~τὴν |
| [4, 700] |
ἰούσῃ·
~ἔρχεο
δ'
ἐκ
μεγάρων
|
ξείνῳ |
συνοπηδὸς
ἐοῦσα,
~ὅντινα
τοῦτον
ἄιστον |
| [4, 900] |
ἐὺς
πάις,
οἶος
ἑταίρων
~προφθάμενος,
|
ξεστοῖο |
κατὰ
ζυγοῦ
ἔνθορε
πόντῳ
~Βούτης, |
| [4, 700] |
δή
τότ'
ἔπειτα
~εἷσεν
ἐπὶ
|
ξεστοῖσιν |
ἀναστήσασα
θρόνοισιν,
~καὶ
δ'
αὐτὴ |
| [4, 1350] |
κυσὶν
ἀίσσοντες
~πίδακα
μαστεύεσκον·
ἐπὶ
|
ξηρὴ |
γὰρ
ἔκειτο
~δίψα
δυηπαθίῃ
τε |
| [4, 1350] |
ἤλασεν
ἵππος.
~οὐ
γὰρ
ὅγε
|
ξηρὴν |
ὑποδύσεται·
ἴχνια
δ'
ἡμῖν
~σημανέειν |
| [4, 1100] |
ἐνὶ
κόλπῳ
~δέξατο,
καὶ
μέλιτι
|
ξηρὸν |
περὶ
χεῖλος
ἔδευσεν,
~εὖτέ
μιν |
| [4, 450] |
ἐξᾶλτο
λόχοιο,
~γυμνὸν
ἀνασχόμενος
παλάμῃ
|
ξίφος· |
αἶψα
δὲ
κούρη
~ἔμπαλιν
ὄμματ' |
| [4, 200] |
ἰάχησαν
~θεσπέσιον
μεμαῶτες.
ὁ
δὲ
|
ξίφος |
ἐκ
κολεοῖο
~σπασσάμενος
πρυμναῖα
νεὼς |
| [4, 1250] |
ἔκλυσεν
ἔργα,
~ἢ
ὅταν
αὐτόματα
|
ξόανα |
ῥέῃ
ἱδρώοντα
~αἵματι,
καὶ
μυκαὶ |
| [4, 0] |
ἥν
τε
βαθείης
~τάρφεσιν
ἐν
|
ξυλόχοιο |
κυνῶν
ἐφόβησεν
ὁμοκλή.
~αὐτίκα
γὰρ |
| [4, 400] |
Κόλχοισιν
ἀείρεο
δηιοτῆτα.
~Ὧς
τώγε
|
ξυμβάντε |
μέγαν
δόλον
ἠρτύνοντο
~Ἀψύρτῳ,
καὶ |
| [4, 100] |
ὥς
οἱ
ἔειπεν
~Ἑρμείας
πρόφρων
|
ξυμβλήμενος. |
ἔνθ'
ἄρα
τούσγε
~Ἄργου
φραδμοσύνῃσιν |
| [4, 50] |
ἤπυε
παίδων,
~φρόντιν·
ὁ
δὲ
|
ξὺν |
ἑοῖσι
κασιγνήτοις
ὄπα
κούρης
~αὐτῷ |
| [4, 250] |
περῆσαι
~νημερτὴς
ὅδε
μάντις,
ὅτῳ
|
ξυνέβητε |
πάροιθεν.
~ἔστιν
γὰρ
πλόος
ἄλλος, |
| [4, 1250] |
~Τίς
χθὼν
εὔχεται
ἥδε;
πόθι
|
ξυνέωσαν |
ἄελλαι
~ἡμέας;
αἴθ'
ἔτλημεν,
ἀφειδέες |
| [4, 600] |
μετανίσσεται·
ἄμμιγα
δ'
ὕδωρ
~ἐν
|
ξυνοχῇ |
βέβρυκε
κυκώμενον.
αὐτὰρ
ὁ
γαίης |