HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

APOLLODORE (Ps.) d'Athènes, L'Épitomé, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  179 formes différentes pour 302 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, paragraphes
[5, 19]   φωνὰς ἑκάστης τῶν γυναικῶν, τοὺς  ἀριστέας   ἐκάλει. ὑπακοῦσαι δὲ Ἀντίκλου θέλοντος
[5, 4]   κομίζειν, τὸ δὲ σῶμα βαστάσας  Αἴας   βαλλόμενος βέλεσι μέσον τῶν πολεμίων
[5, 4]   δὲ μάχης περὶ τοῦ νεκροῦ,  Αἴας   Γλαῦκον ἀναιρεῖ, καὶ τὰ ὅπλα
[5, 22]   λέγουσιν εἰς Τροίαν ἐλθεῖν ὕστερον.  Αἴας   δὲ Λοκρὸς Κασάνδραν ὁρῶν
[5, 6]   τινες τῶν συμμάχων, Ὀδυσσεὺς προκρίνεται.  Αἴας   δὲ ὑπὸ λύπης ταραχθεὶς ἐπιβουλεύεται
[5, 5]   νικᾷ Εὔμηλος ἵπποις, Διομήδης σταδίῳ,  Αἴας   δίσκῳ, Τεῦκρος τόξῳ. ~ἡ δὲ
[5, 6]   τίθεται, καὶ καταβαίνουσιν εἰς ἅμιλλαν  Αἴας   καὶ Ὀδυσσεύς. καὶ κρινάντων τῶν
[5, 2]   ἀπέθανεν, εἴτε ὑπὸ τῆς συμμάχου  Πενθεσιλείας   ἀκούσης, εἴτε ὑπὸ Θησέως, εἴτε
[5, 21]   γνωρίσαντες μεθ' ὅπλων ἐλθόντες ἔσωσαν.  Αἰνείας   δὲ Ἀγχίσην τὸν πατέρα βαστάσας
[5, 21]   εἰς τὴν πόλιν, εἰς τὰς  οἰκίας   ἐπερχόμενοι κοιμωμένους ἀνῄρουν. καὶ Νεοπτόλεμος
[5, 20]   τὰ τείχη παρεγένοντο καὶ τὰς  πύλας   ἀνοίξαντες ὑπεδέξαντο τοὺς ἀπὸ Τενέδου
[5, 22]   Αἴθραν οἱ Θησέως παῖδεςΔημοφῶν καὶ  Ἀκάμας:   καὶ γὰρ τούτους λέγουσιν εἰς
[5, 22]   ὁρῶν περιπεπλεγμένην τῷ ξοάνῳ τῆς  Ἀθηνᾶς   βιάζεται: διὰ το τὸ ξόανον
[5, 14]   λοιποὺς γενομένης νυκτὸς ἐμπρήσαντας τὰς  σκηνάς,   ἀναχθέντας περὶ τὴν Τένεδον ναυλοχεῖν
[5, 15]   χαριστήριον. αὐτοὶ δὲ ἐμπρήσαντες τὰς  σκηνὰς   καὶ καταλιπόντες Σίνωνα, ὃς ἔμελλεν
[5, 22]   εὐσέβειαν εἴασαν. ~Μενέλαος δὲ Δηίφοβον  κτείνας   Ἑλένην ἐπὶ τὰς ναῦς ἄγει:
[5, 13]   τὸ παλλάδιον ἔκλεψε καὶ πολλοὺς  κτείνας   τῶν φυλασσόντων ἐπὶ τὰς ναῦς
[5, 19]   περὶ τὸν ἵππον, μιμουμένη τὰς  φωνὰς   ἑκάστης τῶν γυναικῶν, τοὺς ἀριστέας
[5, 3]   καὶ Ἀντίλοχον κτείνει Ἀχιλλεύς.  διώξας   δὲ καὶ τοὺς Τρῶας πρὸς
[5, 2]   αὕτη γάρ, ἐπιτελουμένων τῶν γάμων  Φαίδρας,   ἐπιστᾶσα σὺν ὅπλοις ἅμα ταῖς
[5, 17]   στήσαντες ἐβουλεύοντο τί χρὴ ποιεῖν.  ~Κασάνδρας   δὲ λεγούσης ἔνοπλον ἐν αὐτῷ
[5, 16]   ἀνάγονται καὶ περὶ Τένεδον ναυλοχοῦσιν.  ~ἡμέρας   δὲ γενομένης ἔρημον οἱ Τρῶες
[5, 5]   ἐπιφερομένους μαχομένου. ~Ἀχιλλέως δὲ ἀποθανόντος  συμφορᾶς   ἐπληρώθη τὸ στράτευμα. θάπτουσι δὲ
[5, 14]   κατασκευάζει κοῖλον ἔνδοθεν εἰς τὰς  πλευρὰς   ἀνεῳγμένον. εἰς τοῦτον Ὀδυσσεὺς εἰσελθεῖν
[5, 2]   ἐπιστασίαν, κλείσαντες διὰ τάχους τὰς  θύρας   καὶ ταύτην ἀπολαβόντες ἐντὸς ἀπέκτειναν.
[5, 4]   ναῦς κομίζειν, τὸ δὲ σῶμα  βαστάσας   Αἴας βαλλόμενος βέλεσι μέσον τῶν
[5, 21]   Αἰνείας δὲ Ἀγχίσην τὸν πατέρα  βαστάσας   ἔφυγεν, οἱ δὲ Ἕλληνες αὐτὸν
[5, 7]   ὡς Ἀχαιοὺς φονεύει. ~ὕστερον δὲ  σωφρονήσας   κτείνει καὶ ἑαυτόν. Ἀγαμέμνων δὲ
[5, 9]   τοὺς ῥυομένους τὴν πόλιν χρησμούς,  ἐνεδρεύσας   αὐτὸν Ὀδυσσεὺς καὶ χειρωσάμενος ἐπὶ
[5, 8]   Ἡρακλέους ἔχωσι τόξα συμμαχοῦντα. τοῦτο  ἀκούσας   Ὀδυσσεὺς μετὰ Διομήδους εἰς Λῆμνον
[5, 2]   ἑωρακότες ἐπιστασίαν, κλείσαντες διὰ τάχους  τὰς   θύρας καὶ ταύτην ἀπολαβόντες ἐντὸς
[5, 22]   δὲ Δηίφοβον κτείνας Ἑλένην ἐπὶ  τὰς   ναῦς ἄγει: ἀπάγουσι δὲ καὶ
[5, 4]   καὶ τὰ ὅπλα δίδωσιν ἐπὶ  τὰς   ναῦς κομίζειν, τὸ δὲ σῶμα
[5, 13]   πολλοὺς κτείνας τῶν φυλασσόντων ἐπὶ  τὰς   ναῦς μετὰ Διομήδους κομίζει. ~ὕστερον
[5, 21]   ὅπλων εἰς τὴν πόλιν, εἰς  τὰς   οἰκίας ἐπερχόμενοι κοιμωμένους ἀνῄρουν. καὶ
[5, 14]   ἵππον κατασκευάζει κοῖλον ἔνδοθεν εἰς  τὰς   πλευρὰς ἀνεῳγμένον. εἰς τοῦτον Ὀδυσσεὺς
[5, 20]   ἐπὶ τὰ τείχη παρεγένοντο καὶ  τὰς   πύλας ἀνοίξαντες ὑπεδέξαντο τοὺς ἀπὸ
[5, 14]   δὲ λοιποὺς γενομένης νυκτὸς ἐμπρήσαντας  τὰς   σκηνάς, ἀναχθέντας περὶ τὴν Τένεδον
[5, 15]   Ἀθηνᾷ χαριστήριον. αὐτοὶ δὲ ἐμπρήσαντες  τὰς   σκηνὰς καὶ καταλιπόντες Σίνωνα, ὃς
[5, 19]   ἐλθοῦσα περὶ τὸν ἵππον, μιμουμένη  τὰς   φωνὰς ἑκάστης τῶν γυναικῶν, τοὺς
[5, 19]   ~ὡς δὲ ἐγένετο νὺξ καὶ  πάντας   ὕπνος κατεῖχεν, οἱ ἀπὸ Τενέδου
[5, 14]   τοὺς δὲ λοιποὺς γενομένης νυκτὸς  ἐμπρήσαντας   τὰς σκηνάς, ἀναχθέντας περὶ τὴν
[5, 20]   ἀνοίξαντες ὑπεδέξαντο τοὺς ἀπὸ Τενέδου  καταπλεύσαντας.   ~χωρήσαντες δὲ μεθ' ὅπλων εἰς
[5, 14]   γενομένης νυκτὸς ἐμπρήσαντας τὰς σκηνάς,  ἀναχθέντας   περὶ τὴν Τένεδον ναυλοχεῖν καὶ
[5, 8]   τοῦ πολέμου δεκαετοῦς ἀθυμοῦσι τοῖς  ἝλλησιΚάλχας   θεσπίζει, οὐκ ἄλλως ἁλῶναι δύνασθαι
[5, 14]   ὡς δὲ τὴν μικρὰν  γράψας   Ἰλιάδα φησί, τρισχιλίους, τοὺς δὲ
[5, 3]   Ἀχιλλεύς. διώξας δὲ καὶ τοὺς  Τρῶας   πρὸς ταῖς Σκαιαῖς πύλαις τοξεύεται
[5, 23]   οὐρανὸν βλέπειν. ~κτείναντες δὲ τοὺς  Τρῶας   τὴν πόλιν ἐνέπρησαν καὶ τὰ
[5, 15]   δηλοῦντα: τῆς εἰς οἶκον ἀνακομιδῆς  Ἕλληνες   Ἀθηνᾷ χαριστήριον. αὐτοὶ δὲ ἐμπρήσαντες
[5, 21]   πατέρα βαστάσας ἔφυγεν, οἱ δὲ  Ἕλληνες   αὐτὸν διὰ τὴν εὐσέβειαν εἴασαν.
[5, 11]   τὴν πόλιν ἁλῶναι. ~ταῦτα ἀκούσαντες  Ἕλληνες   τὰ μὲν Πέλοπος ὀστᾶ μετακομίζουσιν,
[5, 6]   κρινάντων τῶν Τρώων, ὡς δέ  τινες   τῶν συμμάχων, Ὀδυσσεὺς προκρίνεται. Αἴας
[5, 10]   Νεοπτόλεμος συμμαχοίη, τρίτον εἰ τὸ  διιπετὲς   παλλάδιον ἐκκλαπείη: τούτου γὰρ ἔνδον
[5, 23]   τὸ ξόανον εἰς οὐρανὸν βλέπειν.  ~κτείναντες   δὲ τοὺς Τρῶας τὴν πόλιν
[5, 15]   ἡγεμόνα καταστήσαντες αὐτῶν Ὀδυσσέα, γράμματα  ἐγχαράξαντες   τὰ δηλοῦντα: τῆς εἰς οἶκον
[5, 5]   μετὰ Πατρόκλου, τὰ ἑκατέρων ὀστᾶ  συμμίξαντες.   λέγεται δὲ μετὰ θάνατον Ἀχιλλεὺς
[5, 20]   δ' ἐνόμισαν κοιμᾶσθαι τοὺς πολεμίους,  ἀνοίξαντες   σὺν τοῖς ὅπλοις ἐξῄεσαν: καὶ
[5, 20]   τείχη παρεγένοντο καὶ τὰς πύλας  ἀνοίξαντες   ὑπεδέξαντο τοὺς ἀπὸ Τενέδου καταπλεύσαντας.
[5, 25]   ἀπέκρυψεν. ὡς δὲ ἔμελλον ἀποπλεῖν  πορθήσαντες   Τροίαν, ὑπὸ Κάλχαντος κατείχοντο, μηνίειν
[5, 15]   Ἕλληνες Ἀθηνᾷ χαριστήριον. αὐτοὶ δὲ  ἐμπρήσαντες   τὰς σκηνὰς καὶ καταλιπόντες Σίνωνα,
[5, 21]   ὑπεδέξαντο τοὺς ἀπὸ Τενέδου καταπλεύσαντας.  ~χωρήσαντες   δὲ μεθ' ὅπλων εἰς τὴν
[5, 16]   καὶ παρὰ τοῖς Πριάμου βασιλείοις  στήσαντες   ἐβουλεύοντο τί χρὴ ποιεῖν. ~Κασάνδρας
[5, 15]   ἐμβιβάζουσιν εἰς τὸν ἵππον, ἡγεμόνα  καταστήσαντες   αὐτῶν Ὀδυσσέα, γράμματα ἐγχαράξαντες τὰ
[5, 2]   τὴν τῶν Ἀμαζόνων ἑωρακότες ἐπιστασίαν,  κλείσαντες   διὰ τάχους τὰς θύρας καὶ
[5, 16]   τῶν Ἑλλήνων στρατόπεδον θεασάμενοι καὶ  νομίσαντες   αὐτοὺς πεφευγέναι, περιχαρέντες εἷλκον τὸν
[5, 21]   Ἀντήνορος εἰς τὴν οἰκίαν φεύγοντα  γνωρίσαντες   μεθ' ὅπλων ἐλθόντες ἔσωσαν. Αἰνείας
[5, 23]   καὶ τὰ λάφυρα ἐμερίσαντο. καὶ  θύσαντες   πᾶσι τοῖς θεοῖς Ἀστυάνακτα ἀπὸ
[5, 11]   δύνασθαι τὴν πόλιν ἁλῶναι. ~ταῦτα  ἀκούσαντες   Ἕλληνες τὰ μὲν Πέλοπος ὀστᾶ
[5, 20]   ἀπέθανεν, οἱ δὲ λοιποὶ σειρᾷ  ἐξάψαντες   ἑαυτοὺς ἐπὶ τὰ τείχη παρεγένοντο
[5, 17]   ἵνα αὐτὸν ἐάσωσι θεῖον ἀνάθημα,  τραπέντες   ἐπὶ θυσίαν εὐωχοῦντο. ~Ἀπόλλων δὲ
[5, 16]   θεασάμενοι καὶ νομίσαντες αὐτοὺς πεφευγέναι,  περιχαρέντες   εἷλκον τὸν ἵππον καὶ παρὰ
[5, 2]   τάχους τὰς θύρας καὶ ταύτην  ἀπολαβόντες   ἐντὸς ἀπέκτειναν. ~ὅτι Μέμνονα τὸν
[5, 21]   οἰκίαν φεύγοντα γνωρίσαντες μεθ' ὅπλων  ἐλθόντες   ἔσωσαν. Αἰνείας δὲ Ἀγχίσην τὸν
[5, 18]   αὐτοῖς σημεῖον ἐπιπέμπει: δύο γὰρ  δράκοντες   διανηξάμενοι διὰ τῆς θαλάσσης ἐκ
[5, 15]   δὲ ἐμπρήσαντες τὰς σκηνὰς καὶ  καταλιπόντες   Σίνωνα, ὃς ἔμελλεν αὐτοῖς πυρσὸν
[5, 2]   περὶ Θησέα, τὴν τῶν Ἀμαζόνων  ἑωρακότες   ἐπιστασίαν, κλείσαντες διὰ τάχους τὰς
[5, 16]   ~ἡμέρας δὲ γενομένης ἔρημον οἱ  Τρῶες   τὸ τῶν Ἑλλήνων στρατόπεδον θεασάμενοι
[5, 5]   ἐν νικᾷ Εὔμηλος ἵπποις,  Διομήδης   σταδίῳ, Αἴας δίσκῳ, Τεῦκρος τόξῳ.
[5, 14]   ἦν ἀρχιτέκτων: οὗτος ἀπὸ τῆς  Ἴδης   ξύλα τεμὼν ἵππον κατασκευάζει κοῖλον
[5, 15]   τὰ δηλοῦντα: τῆς εἰς οἶκον  ἀνακομιδῆς   Ἕλληνες Ἀθηνᾷ χαριστήριον. αὐτοὶ δὲ
[5, 3]   τὸν Τιθωνοῦ καὶ Ἠοῦς μετὰ  πολλῆς   Αἰθιόπων δυνάμεως παραγενόμενον ἐν Τροίᾳ
[5, 9]   Ἕλενος καὶ Δηίφοβος ὑπὲρ τῶν  Ἑλένης   γάμων: προκριθέντος δὲ τοῦ Δηιφόβου
[5, 13]   ὡς ἐπαίτης: γνωρισθεὶς δὲ ὑπὸ  Ἑλένης   δι' ἐκείνης τὸ παλλάδιον ἔκλεψε
[5, 2]   τοὺς συνανακειμένους Θησεῖ. μάχης οὖν  γενομένης   ἀπέθανεν, εἴτε ὑπὸ τῆς συμμάχου
[5, 4]   καὶ Ἀπόλλωνος εἰς τὸ σφυρόν.  ~γενομένης   δὲ μάχης περὶ τοῦ νεκροῦ,
[5, 16]   περὶ Τένεδον ναυλοχοῦσιν. ~ἡμέρας δὲ  γενομένης   ἔρημον οἱ Τρῶες τὸ τῶν
[5, 14]   φησί, τρισχιλίους, τοὺς δὲ λοιποὺς  γενομένης   νυκτὸς ἐμπρήσαντας τὰς σκηνάς, ἀναχθέντας
[5, 1]   καὶ ὑπὸ Πριάμου καθαρθεῖσα, μάχης  γενομένης   πολλοὺς κτείνει, ἐν οἷς καὶ
[5, 13]   γνωρισθεὶς δὲ ὑπὸ Ἑλένης δι'  ἐκείνης   τὸ παλλάδιον ἔκλεψε καὶ πολλοὺς
[5, 6]   Ὀδυσσεὺς προκρίνεται. Αἴας δὲ ὑπὸ  λύπης   ταραχθεὶς ἐπιβουλεύεται νύκτωρ τῷ στρατεύματι,
[5, 1]   ~ὅτι Πενθεσίλεια,  Ὀτρηρῆς   καὶ Ἄρεος, ἀκουσίως Ἱππολύτην κτείνασα
[5, 18]   γὰρ δράκοντες διανηξάμενοι διὰ τῆς  θαλάσσης   ἐκ τῶν πλησίον νήσων τοὺς
[5, 17]   τί χρὴ ποιεῖν. ~Κασάνδρας δὲ  λεγούσης   ἔνοπλον ἐν αὐτῷ δύναμιν εἶναι,
[5, 2]   εἴτε ὑπὸ τῆς συμμάχου Πενθεσιλείας  ἀκούσης,   εἴτε ὑπὸ Θησέως, εἴτε ὅτι
[5, 22]   Κασάνδραν ὁρῶν περιπεπλεγμένην τῷ ξοάνῳ  τῆς   Ἀθηνᾶς βιάζεται: διὰ το τὸ
[5, 1]   Ἀχιλλέως, ὅστις μετὰ θάνατον ἐρασθεὶς  τῆς   Ἀμαζόνος κτείνει Θερσίτην λοιδοροῦντα αὐτόν.
[5, 15]   Ὀδυσσέα, γράμματα ἐγχαράξαντες τὰ δηλοῦντα:  τῆς   εἰς οἶκον ἀνακομιδῆς Ἕλληνες Ἀθηνᾷ
[5, 18]   δύο γὰρ δράκοντες διανηξάμενοι διὰ  τῆς   θαλάσσης ἐκ τῶν πλησίον νήσων
[5, 14]   ὃς ἦν ἀρχιτέκτων: οὗτος ἀπὸ  τῆς   Ἴδης ξύλα τεμὼν ἵππον κατασκευάζει
[5, 15]   ὃς ἔμελλεν αὐτοῖς πυρσὸν ἀνάπτειν,  τῆς   νυκτὸς ἀνάγονται καὶ περὶ Τένεδον
[5, 2]   οὖν γενομένης ἀπέθανεν, εἴτε ὑπὸ  τῆς   συμμάχου Πενθεσιλείας ἀκούσης, εἴτε ὑπὸ
[5, 8]   ἀφικνεῖται πρὸς Φιλοκτήτην, καὶ δόλῳ  ἐγκρατὴς   γενόμενος τῶν τόξων πείθει πλεῖν
[5, 13]   εἰς τὴν πόλιν εἰσέρχεται ὡς  ἐπαίτης:   γνωρισθεὶς δὲ ὑπὸ Ἑλένης δι'
[5, 19]   τὸν ἵππον, μιμουμένη τὰς φωνὰς  ἑκάστης   τῶν γυναικῶν, τοὺς ἀριστέας ἐκάλει.
[5, 2]   σὺν ὅπλοις ἅμα ταῖς μεθ'  ἑαυτῆς   Ἀμαζόσιν ἔλεγε κτείνειν τοὺς συνανακειμένους
[5, 1]   κτείνασα καὶ ὑπὸ Πριάμου καθαρθεῖσα,  μάχης   γενομένης πολλοὺς κτείνει, ἐν οἷς
[5, 2]   ἔλεγε κτείνειν τοὺς συνανακειμένους Θησεῖ.  μάχης   οὖν γενομένης ἀπέθανεν, εἴτε ὑπὸ
[5, 4]   εἰς τὸ σφυρόν. ~γενομένης δὲ  μάχης   περὶ τοῦ νεκροῦ, Αἴας Γλαῦκον
[5, 3]   καὶ τοὺς Τρῶας πρὸς ταῖς  Σκαιαῖς   πύλαις τοξεύεται ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ
[5, 3]   τοὺς Τρῶας πρὸς ταῖς Σκαιαῖς  πύλαις   τοξεύεται ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀπόλλωνος
[5, 2]   Φαίδρας, ἐπιστᾶσα σὺν ὅπλοις ἅμα  ταῖς   μεθ' ἑαυτῆς Ἀμαζόσιν ἔλεγε κτείνειν
[5, 3]   δὲ καὶ τοὺς Τρῶας πρὸς  ταῖς   Σκαιαῖς πύλαις τοξεύεται ὑπὸ Ἀλεξάνδρου
[5, 6]   ἀρίστῳ νικητήριον τίθεται, καὶ καταβαίνουσιν  εἰς   ἅμιλλαν Αἴας καὶ Ὀδυσσεύς. καὶ
[5, 9]   Ἀλέξανδρον τοξεύει. ~τούτου δὲ ἀποθανόντος  εἰς   ἔριν ἔρχονται Ἕλενος καὶ Δηίφοβος
[5, 8]   τοῦτο ἀκούσας Ὀδυσσεὺς μετὰ Διομήδους  εἰς   Λῆμνον ἀφικνεῖται πρὸς Φιλοκτήτην, καὶ
[5, 15]   γράμματα ἐγχαράξαντες τὰ δηλοῦντα: τῆς  εἰς   οἶκον ἀνακομιδῆς Ἕλληνες Ἀθηνᾷ χαριστήριον.
[5, 22]   βιάζεται: διὰ το τὸ ξόανον  εἰς   οὐρανὸν βλέπειν. ~κτείναντες δὲ τοὺς
[5, 11]   καὶ Φοίνικα πρὸς Λυκομήδην πέμπουσιν  εἰς   Σκῦρον, οἱ δὲ πείθουσι τὸν
[5, 6]   καὶ αὐτῷ μανίαν ἐμβαλοῦσα Ἀθηνᾶ  εἰς   τὰ βοσκήματα ἐκτρέπει ξιφήρη:
[5, 21]   μεθ' ὅπλων εἰς τὴν πόλιν,  εἰς   τὰς οἰκίας ἐπερχόμενοι κοιμωμένους ἀνῄρουν.
[5, 14]   τεμὼν ἵππον κατασκευάζει κοῖλον ἔνδοθεν  εἰς   τὰς πλευρὰς ἀνεῳγμένον. εἰς τοῦτον
[5, 21]   καὶ Μενέλαος Γλαῦκον τὸν Ἀντήνορος  εἰς   τὴν οἰκίαν φεύγοντα γνωρίσαντες μεθ'
[5, 13]   δὲ μετὰ Διομήδους παραγενόμενος νύκτωρ  εἰς   τὴν πόλιν Διομήδην μὲν αὐτοῦ
[5, 21]   καταπλεύσαντας. ~χωρήσαντες δὲ μεθ' ὅπλων  εἰς   τὴν πόλιν, εἰς τὰς οἰκίας
[5, 13]   καὶ πενιχρὰν στολὴν ἐνδυσάμενος ἀγνώστως  εἰς   τὴν πόλιν εἰσέρχεται ὡς ἐπαίτης:
[5, 11]   Νεοπτόλεμον προέσθαι. παραγενόμενος δὲ οὗτος  εἰς   τὸ στρατόπεδον καὶ λαβὼν παρ'
[5, 3]   τοξεύεται ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀπόλλωνος  εἰς   τὸ σφυρόν. ~γενομένης δὲ μάχης
[5, 15]   καὶ τοὺς μὲν ἀρίστους ἐμβιβάζουσιν  εἰς   τὸν ἵππον, ἡγεμόνα καταστήσαντες αὐτῶν
[5, 14]   ἔνδοθεν εἰς τὰς πλευρὰς ἀνεῳγμένον.  εἰς   τοῦτον Ὀδυσσεὺς εἰσελθεῖν πείθει πεντήκοντα
[5, 22]   Ἀκάμας: καὶ γὰρ τούτους λέγουσιν  εἰς   Τροίαν ἐλθεῖν ὕστερον. Αἴας δὲ
[5, 24]   Ἕλενος αὐτὴν λαμβάνει, καὶ διακομισθεὶς  εἰς   Χερρόνησον σὺν αὐτῇ κύνα γενομένην
[5, 1]   ὑπὸ Ἀχιλλέως, ὅστις μετὰ θάνατον  ἐρασθεὶς   τῆς Ἀμαζόνος κτείνει Θερσίτην λοιδοροῦντα
[5, 24]   λέγουσιν, Ἕλενος αὐτὴν λαμβάνει, καὶ  διακομισθεὶς   εἰς Χερρόνησον σὺν αὐτῇ κύνα
[5, 13]   τὴν πόλιν εἰσέρχεται ὡς ἐπαίτης:  γνωρισθεὶς   δὲ ὑπὸ Ἑλένης δι' ἐκείνης
[5, 8]   Τροίαν. δὲ παραγενόμενος καὶ  θεραπευθεὶς   ὑπὸ Ποδαλειρίου Ἀλέξανδρον τοξεύει. ~τούτου
[5, 6]   προκρίνεται. Αἴας δὲ ὑπὸ λύπης  ταραχθεὶς   ἐπιβουλεύεται νύκτωρ τῷ στρατεύματι, καὶ
[5, 6]   βοσκήματα ἐκτρέπει ξιφήρη: δὲ  ἐκμανεὶς   σὺν τοῖς νέμουσι τὰ βοσκήματα
[5, 1]   μάχης γενομένης πολλοὺς κτείνει, ἐν  οἷς   καὶ Μαχάονα: εἶθ' ὕστερον θνήσκει
[5, 23]   ἐμερίσαντο. καὶ θύσαντες πᾶσι τοῖς  θεοῖς   Ἀστυάνακτα ἀπὸ τῶν πύργων ἔρριψαν,
[5, 16]   ἵππον καὶ παρὰ τοῖς Πριάμου  βασιλείοις   στήσαντες ἐβουλεύοντο τί χρὴ ποιεῖν.
[5, 17]   βαράθρων ἀφιέναι: δόξαν δὲ τοῖς  πολλοῖς   ἵνα αὐτὸν ἐάσωσι θεῖον ἀνάθημα,
[5, 2]   τῶν γάμων Φαίδρας, ἐπιστᾶσα σὺν  ὅπλοις   ἅμα ταῖς μεθ' ἑαυτῆς Ἀμαζόσιν
[5, 20]   τοὺς πολεμίους, ἀνοίξαντες σὺν τοῖς  ὅπλοις   ἐξῄεσαν: καὶ πρῶτος μὲν Ἐχίων
[5, 5]   ἀγῶνα, ἐν νικᾷ Εὔμηλος  ἵπποις,   Διομήδης σταδίῳ, Αἴας δίσκῳ, Τεῦκρος
[5, 5]   μετὰ θάνατον Ἀχιλλεὺς ἐν Μακάρων  νήσοις   Μηδείᾳ συνοικεῖν. τιθέασι δὲ ἐπ'
[5, 17]   μάντεως, τοῖς μὲν ἐδόκει κατακαίειν,  τοῖς   δὲ κατὰ βαράθρων ἀφιέναι: δόξαν
[5, 8]   ὄντος τοῦ πολέμου δεκαετοῦς ἀθυμοῦσι  τοῖς   ἝλλησιΚάλχας θεσπίζει, οὐκ ἄλλως ἁλῶναι
[5, 23]   λάφυρα ἐμερίσαντο. καὶ θύσαντες πᾶσι  τοῖς   θεοῖς Ἀστυάνακτα ἀπὸ τῶν πύργων
[5, 17]   καὶ προσέτι Λαοκόωντος τοῦ μάντεως,  τοῖς   μὲν ἐδόκει κατακαίειν, τοῖς δὲ
[5, 6]   ξιφήρη: δὲ ἐκμανεὶς σὺν  τοῖς   νέμουσι τὰ βοσκήματα ὡς Ἀχαιοὺς
[5, 20]   κοιμᾶσθαι τοὺς πολεμίους, ἀνοίξαντες σὺν  τοῖς   ὅπλοις ἐξῄεσαν: καὶ πρῶτος μὲν
[5, 17]   κατὰ βαράθρων ἀφιέναι: δόξαν δὲ  τοῖς   πολλοῖς ἵνα αὐτὸν ἐάσωσι θεῖον
[5, 16]   εἷλκον τὸν ἵππον καὶ παρὰ  τοῖς   Πριάμου βασιλείοις στήσαντες ἐβουλεύοντο τί
[5, 19]   ἀπὸ Τενέδου προσέπλεον, καὶ Σίνων  αὐτοῖς   ἀπὸ τοῦ Ἀχιλλέως τάφου πυρσὸν
[5, 25]   ὑπὸ Κάλχαντος κατείχοντο, μηνίειν Ἀθηνᾶν  αὐτοῖς   λέγοντος διὰ τὴν Αἴαντος ἀσέβειαν.
[5, 15]   καὶ καταλιπόντες Σίνωνα, ὃς ἔμελλεν  αὐτοῖς   πυρσὸν ἀνάπτειν, τῆς νυκτὸς ἀνάγονται
[5, 18]   ἐπὶ θυσίαν εὐωχοῦντο. ~Ἀπόλλων δὲ  αὐτοῖς   σημεῖον ἐπιπέμπει: δύο γὰρ δράκοντες
[5, 1]   εἶθ' ὕστερον θνήσκει ὑπὸ Ἀχιλλέως,  ὅστις   μετὰ θάνατον ἐρασθεὶς τῆς Ἀμαζόνος
[5, 15]   τὰς σκηνὰς καὶ καταλιπόντες Σίνωνα,  ὃς   ἔμελλεν αὐτοῖς πυρσὸν ἀνάπτειν, τῆς
[5, 14]   ἵππου κατασκευὴν καὶ ὑποτίθεται Ἐπειῷ,  ὃς   ἦν ἀρχιτέκτων: οὗτος ἀπὸ τῆς
[5, 21]   Πρίαμον ἀνεῖλεν: Ὀδυσσεὺς δὲ καὶ  Μενέλαος   Γλαῦκον τὸν Ἀντήνορος εἰς τὴν
[5, 22]   αὐτὸν διὰ τὴν εὐσέβειαν εἴασαν.  ~Μενέλαος   δὲ Δηίφοβον κτείνας Ἑλένην ἐπὶ
[5, 9]   εἰς ἔριν ἔρχονται Ἕλενος καὶ  Δηίφοβος   ὑπὲρ τῶν Ἑλένης γάμων: προκριθέντος
[5, 1]   ~ὅτι Πενθεσίλεια, Ὀτρηρῆς καὶ  Ἄρεος,   ἀκουσίως Ἱππολύτην κτείνασα καὶ ὑπὸ
[5, 21]   Νεοπτόλεμος μὲν ἐπὶ τοῦ ἑρκείου  Διὸς   βωμοῦ καταφεύγοντα Πρίαμον ἀνεῖλεν: Ὀδυσσεὺς
[5, 10]   λέγει πῶς ἂν αἱρεθείη  Ἴλιος,   πρῶτον μὲν εἰ τὰ Πέλοπος
[5, 5]   αὐτῷ ἀγῶνα, ἐν νικᾷ  Εὔμηλος   ἵπποις, Διομήδης σταδίῳ, Αἴας δίσκῳ,
[5, 12]   ~ἀφικνεῖται δὲ ὕστερον Τρωσὶ σύμμαχος  Εὐρύπυλος   Τηλέφου πολλὴν Μυσῶν δύναμιν
[5, 12]   Μυσῶν δύναμιν ἄγων: τοῦτον ἀριστεύσαντα  Νεοπτόλεμος   ἀπέκτεινεν. ~Ὀδυσσεὺς δὲ μετὰ Διομήδους
[5, 24]   Ἀγαμέμνων μὲν κατ' ἐξαίρετον Κασάνδραν,  Νεοπτόλεμος   δὲ Ἀνδρομάχην, Ὀδυσσεὺς δὲ Ἑκάβην.
[5, 21]   οἰκίας ἐπερχόμενοι κοιμωμένους ἀνῄρουν. καὶ  Νεοπτόλεμος   μὲν ἐπὶ τοῦ ἑρκείου Διὸς
[5, 10]   κομισθείη παρ' αὐτούς, ἔπειτα εἰ  Νεοπτόλεμος   συμμαχοίη, τρίτον εἰ τὸ διιπετὲς
[5, 9]   γάμων: προκριθέντος δὲ τοῦ Δηιφόβου  Ἕλενος   ἀπολιπὼν Τροίαν ἐν Ἴδῃ διετέλει.
[5, 24]   Ἑκάβην. ὡς δὲ ἔνιοι λέγουσιν,  Ἕλενος   αὐτὴν λαμβάνει, καὶ διακομισθεὶς εἰς
[5, 9]   δὲ ἀποθανόντος εἰς ἔριν ἔρχονται  Ἕλενος   καὶ Δηίφοβος ὑπὲρ τῶν Ἑλένης
[5, 10]   στρατόπεδον ἤγαγε: ~καὶ ἀναγκαζόμενος  Ἕλενος   λέγει πῶς ἂν αἱρεθείη
[5, 13]   μένειν εἴα, αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν  αἰκισάμενος   καὶ πενιχρὰν στολὴν ἐνδυσάμενος ἀγνώστως
[5, 13]   ἑαυτὸν αἰκισάμενος καὶ πενιχρὰν στολὴν  ἐνδυσάμενος   ἀγνώστως εἰς τὴν πόλιν εἰσέρχεται
[5, 9]   χρησμούς, ἐνεδρεύσας αὐτὸν Ὀδυσσεὺς καὶ  χειρωσάμενος   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἤγαγε: ~καὶ
[5, 10]   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἤγαγε: ~καὶ  ἀναγκαζόμενος   Ἕλενος λέγει πῶς ἂν
[5, 4]   τὸ δὲ σῶμα βαστάσας Αἴας  βαλλόμενος   βέλεσι μέσον τῶν πολεμίων διήνεγκεν,
[5, 20]   καὶ πρῶτος μὲν Ἐχίων Πορθέως  ἀφαλλόμενος   ἀπέθανεν, οἱ δὲ λοιποὶ σειρᾷ
[5, 8]   πρὸς Φιλοκτήτην, καὶ δόλῳ ἐγκρατὴς  γενόμενος   τῶν τόξων πείθει πλεῖν αὐτὸν
[5, 11]   δὲ πείθουσι τὸν Νεοπτόλεμον προέσθαι.  παραγενόμενος   δὲ οὗτος εἰς τὸ στρατόπεδον
[5, 8]   αὐτὸν ἐπὶ Τροίαν. δὲ  παραγενόμενος   καὶ θεραπευθεὶς ὑπὸ Ποδαλειρίου Ἀλέξανδρον
[5, 13]   ἀπέκτεινεν. ~Ὀδυσσεὺς δὲ μετὰ Διομήδους  παραγενόμενος   νύκτωρ εἰς τὴν πόλιν Διομήδην
[5, 1]   ὅστις μετὰ θάνατον ἐρασθεὶς τῆς  Ἀμαζόνος   κτείνει Θερσίτην λοιδοροῦντα αὐτόν. ~ἦν
[5, 7]   τὸ σῶμα αὐτοῦ καῆναι, καὶ  μόνος   οὗτος τῶν ἐν Ἰλίῳ ἀποθανόντων
[5, 19]   δὲ ἐγένετο νὺξ καὶ πάντας  ὕπνος   κατεῖχεν, οἱ ἀπὸ Τενέδου προσέπλεον,
[5, 24]   γενομένην θάπτει, ἔνθα νῦν λέγεται  Κυνὸς   σῆμα. ~Λαοδίκην μὲν γὰρ κάλλει
[5, 3]   πύλαις τοξεύεται ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ  Ἀπόλλωνος   εἰς τὸ σφυρόν. ~γενομένης δὲ
[5, 10]   Ἴλιος, πρῶτον μὲν εἰ τὰ  Πέλοπος   ὀστᾶ κομισθείη παρ' αὐτούς, ἔπειτα
[5, 11]   ~ταῦτα ἀκούσαντες Ἕλληνες τὰ μὲν  Πέλοπος   ὀστᾶ μετακομίζουσιν, Ὀδυσσέα δὲ καὶ
[5, 22]   ἐλθεῖν ὕστερον. Αἴας δὲ  Λοκρὸς   Κασάνδραν ὁρῶν περιπεπλεγμένην τῷ ξοάνῳ
[5, 5]   ἵπποις, Διομήδης σταδίῳ, Αἴας δίσκῳ,  Τεῦκρος   τόξῳ. ~ἡ δὲ πανοπλία αὐτοῦ
[5, 21]   δὲ καὶ Μενέλαος Γλαῦκον τὸν  Ἀντήνορος   εἰς τὴν οἰκίαν φεύγοντα γνωρίσαντες
[5, 11]   μετακομίζουσιν, Ὀδυσσέα δὲ καὶ Φοίνικα  πρὸς   Λυκομήδην πέμπουσιν εἰς Σκῦρον, οἱ
[5, 3]   διώξας δὲ καὶ τοὺς Τρῶας  πρὸς   ταῖς Σκαιαῖς πύλαις τοξεύεται ὑπὸ
[5, 4]   μέσον τῶν πολεμίων διήνεγκεν, Ὀδυσσέως  πρὸς   τοὺς ἐπιφερομένους μαχομένου. ~Ἀχιλλέως δὲ
[5, 8]   μετὰ Διομήδους εἰς Λῆμνον ἀφικνεῖται  πρὸς   Φιλοκτήτην, καὶ δόλῳ ἐγκρατὴς γενόμενος
[5, 11]   παρ' ἑκόντος Ὀδυσσέως τὴν τοῦ  πατρὸς   πανοπλίαν πολλοὺς τῶν Τρώων ἀναιρεῖ.
[5, 15]   ἔμελλεν αὐτοῖς πυρσὸν ἀνάπτειν, τῆς  νυκτὸς   ἀνάγονται καὶ περὶ Τένεδον ναυλοχοῦσιν.
[5, 14]   τρισχιλίους, τοὺς δὲ λοιποὺς γενομένης  νυκτὸς   ἐμπρήσαντας τὰς σκηνάς, ἀναχθέντας περὶ
[5, 25]   Ἀθηνᾶν αὐτοῖς λέγοντος διὰ τὴν  Αἴαντος   ἀσέβειαν. καὶ τὸν μὲν Αἴαντα
[5, 9]   ἐν Ἴδῃ διετέλει. εἰπόντος δὲ  Κάλχαντος   Ἕλενον εἰδέναι τοὺς ῥυομένους τὴν
[5, 25]   ἔμελλον ἀποπλεῖν πορθήσαντες Τροίαν, ὑπὸ  Κάλχαντος   κατείχοντο, μηνίειν Ἀθηνᾶν αὐτοῖς λέγοντος
[5, 2]   τὰς θύρας καὶ ταύτην ἀπολαβόντες  ἐντὸς   ἀπέκτειναν. ~ὅτι Μέμνονα τὸν Τιθωνοῦ
[5, 9]   Δηίφοβος ὑπὲρ τῶν Ἑλένης γάμων:  προκριθέντος   δὲ τοῦ Δηιφόβου Ἕλενος ἀπολιπὼν
[5, 10]   παλλάδιον ἐκκλαπείη: τούτου γὰρ ἔνδον  ὄντος   οὐ δύνασθαι τὴν πόλιν ἁλῶναι.
[5, 8]   ἐστὶν ἐν Ῥοιτείῳ. ~ἤδη δὲ  ὄντος   τοῦ πολέμου δεκαετοῦς ἀθυμοῦσι τοῖς
[5, 25]   Κάλχαντος κατείχοντο, μηνίειν Ἀθηνᾶν αὐτοῖς  λέγοντος   διὰ τὴν Αἴαντος ἀσέβειαν. καὶ
[5, 11]   τὸ στρατόπεδον καὶ λαβὼν παρ'  ἑκόντος   Ὀδυσσέως τὴν τοῦ πατρὸς πανοπλίαν
[5, 19]   ἀριστέας ἐκάλει. ὑπακοῦσαι δὲ Ἀντίκλου  θέλοντος   Ὀδυσσεὺς τὸ στόμα κατέσχεν. ~ὡς
[5, 9]   Ποδαλειρίου Ἀλέξανδρον τοξεύει. ~τούτου δὲ  ἀποθανόντος   εἰς ἔριν ἔρχονται Ἕλενος καὶ
[5, 5]   τοὺς ἐπιφερομένους μαχομένου. ~Ἀχιλλέως δὲ  ἀποθανόντος   συμφορᾶς ἐπληρώθη τὸ στράτευμα. θάπτουσι
[5, 9]   ἀπολιπὼν Τροίαν ἐν Ἴδῃ διετέλει.  εἰπόντος   δὲ Κάλχαντος Ἕλενον εἰδέναι τοὺς
[5, 17]   αὐτῷ δύναμιν εἶναι, καὶ προσέτι  Λαοκόωντος   τοῦ μάντεως, τοῖς μὲν ἐδόκει
[5, 18]   ἐκ τῶν πλησίον νήσων τοὺς  Λαοκόωντος   υἱοὺς κατεσθίουσιν. ~ὡς δὲ ἐγένετο
[5, 13]   Διομήδην μὲν αὐτοῦ μένειν εἴα,  αὐτὸς   δὲ ἑαυτὸν αἰκισάμενος καὶ πενιχρὰν
[5, 14]   ὑποτίθεται Ἐπειῷ, ὃς ἦν ἀρχιτέκτων:  οὗτος   ἀπὸ τῆς Ἴδης ξύλα τεμὼν
[5, 11]   τὸν Νεοπτόλεμον προέσθαι. παραγενόμενος δὲ  οὗτος   εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ λαβὼν
[5, 7]   σῶμα αὐτοῦ καῆναι, καὶ μόνος  οὗτος   τῶν ἐν Ἰλίῳ ἀποθανόντων ἐν
[5, 20]   σὺν τοῖς ὅπλοις ἐξῄεσαν: καὶ  πρῶτος   μὲν Ἐχίων Πορθέως ἀφαλλόμενος ἀπέθανεν,
[5, 7]   ἐν σορῷ κεῖται: δὲ  τάφος   ἐστὶν ἐν Ῥοιτείῳ. ~ἤδη δὲ
[5, 12]   ἀναιρεῖ. ~ἀφικνεῖται δὲ ὕστερον Τρωσὶ  σύμμαχος   Εὐρύπυλος Τηλέφου πολλὴν Μυσῶν
[5, 22]   Δηίφοβον κτείνας Ἑλένην ἐπὶ τὰς  ναῦς   ἄγει: ἀπάγουσι δὲ καὶ τὴν
[5, 4]   τὰ ὅπλα δίδωσιν ἐπὶ τὰς  ναῦς   κομίζειν, τὸ δὲ σῶμα βαστάσας
[5, 13]   κτείνας τῶν φυλασσόντων ἐπὶ τὰς  ναῦς   μετὰ Διομήδους κομίζει. ~ὕστερον δὲ
[5, 3]   κτείναντα καὶ Ἀντίλοχον κτείνει  Ἀχιλλεύς.   διώξας δὲ καὶ τοὺς Τρῶας
[5, 5]   συμμίξαντες. λέγεται δὲ μετὰ θάνατον  Ἀχιλλεὺς   ἐν Μακάρων νήσοις Μηδείᾳ συνοικεῖν.
[5, 24]   ἐξαίρετον Κασάνδραν, Νεοπτόλεμος δὲ Ἀνδρομάχην,  Ὀδυσσεὺς   δὲ Ἑκάβην. ὡς δὲ ἔνιοι
[5, 21]   Διὸς βωμοῦ καταφεύγοντα Πρίαμον ἀνεῖλεν:  Ὀδυσσεὺς   δὲ καὶ Μενέλαος Γλαῦκον τὸν
[5, 13]   ἄγων: τοῦτον ἀριστεύσαντα Νεοπτόλεμος ἀπέκτεινεν.  ~Ὀδυσσεὺς   δὲ μετὰ Διομήδους παραγενόμενος νύκτωρ
[5, 14]   τὰς πλευρὰς ἀνεῳγμένον. εἰς τοῦτον  Ὀδυσσεὺς   εἰσελθεῖν πείθει πεντήκοντα τοὺς ἀρίστους,
[5, 6]   καταβαίνουσιν εἰς ἅμιλλαν Αἴας καὶ  Ὀδυσσεύς.   καὶ κρινάντων τῶν Τρώων, ὡς
[5, 9]   τὴν πόλιν χρησμούς, ἐνεδρεύσας αὐτὸν  Ὀδυσσεὺς   καὶ χειρωσάμενος ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[5, 8]   ἔχωσι τόξα συμμαχοῦντα. τοῦτο ἀκούσας  Ὀδυσσεὺς   μετὰ Διομήδους εἰς Λῆμνον ἀφικνεῖται
[5, 6]   ὡς δέ τινες τῶν συμμάχων,  Ὀδυσσεὺς   προκρίνεται. Αἴας δὲ ὑπὸ λύπης
[5, 19]   ἐκάλει. ὑπακοῦσαι δὲ Ἀντίκλου θέλοντος  Ὀδυσσεὺς   τὸ στόμα κατέσχεν. ~ὡς δ'
[5, 8]   συμμαχοῦντα. τοῦτο ἀκούσας Ὀδυσσεὺς μετὰ  Διομήδους   εἰς Λῆμνον ἀφικνεῖται πρὸς Φιλοκτήτην,
[5, 13]   φυλασσόντων ἐπὶ τὰς ναῦς μετὰ  Διομήδους   κομίζει. ~ὕστερον δὲ ἐπινοεῖ δουρείου
[5, 13]   Νεοπτόλεμος ἀπέκτεινεν. ~Ὀδυσσεὺς δὲ μετὰ  Διομήδους   παραγενόμενος νύκτωρ εἰς τὴν πόλιν
[5, 8]   δύνασθαι Τροίαν, ἂν μὴ τὰ  Ἡρακλέους   ἔχωσι τόξα συμμαχοῦντα. τοῦτο ἀκούσας
[5, 3]   ~ὅτι Μέμνονα τὸν Τιθωνοῦ καὶ  Ἠοῦς   μετὰ πολλῆς Αἰθιόπων δυνάμεως παραγενόμενον
[5, 6]   τοῖς νέμουσι τὰ βοσκήματα ὡς  Ἀχαιοὺς   φονεύει. ~ὕστερον δὲ σωφρονήσας κτείνει
[5, 14]   τὴν μικρὰν γράψας Ἰλιάδα φησί,  τρισχιλίους,   τοὺς δὲ λοιποὺς γενομένης νυκτὸς
[5, 20]   ~ὡς δ' ἐνόμισαν κοιμᾶσθαι τοὺς  πολεμίους,   ἀνοίξαντες σὺν τοῖς ὅπλοις ἐξῄεσαν:
[5, 18]   τῶν πλησίον νήσων τοὺς Λαοκόωντος  υἱοὺς   κατεσθίουσιν. ~ὡς δὲ ἐγένετο νὺξ
[5, 13]   ἐκείνης τὸ παλλάδιον ἔκλεψε καὶ  πολλοὺς   κτείνας τῶν φυλασσόντων ἐπὶ τὰς
[5, 1]   ὑπὸ Πριάμου καθαρθεῖσα, μάχης γενομένης  πολλοὺς   κτείνει, ἐν οἷς καὶ Μαχάονα:
[5, 3]   ἐν Τροίᾳ καθ' Ἑλλήνων καὶ  πολλοὺς   τῶν Ἑλλήνων κτείναντα καὶ Ἀντίλοχον
[5, 11]   Ὀδυσσέως τὴν τοῦ πατρὸς πανοπλίαν  πολλοὺς   τῶν Τρώων ἀναιρεῖ. ~ἀφικνεῖται δὲ
[5, 9]   εἰδέναι τοὺς ῥυομένους τὴν πόλιν  χρησμούς,   ἐνεδρεύσας αὐτὸν Ὀδυσσεὺς καὶ χειρωσάμενος
[5, 2]   ἑαυτῆς Ἀμαζόσιν ἔλεγε κτείνειν τοὺς  συνανακειμένους   Θησεῖ. μάχης οὖν γενομένης ἀπέθανεν,
[5, 4]   πολεμίων διήνεγκεν, Ὀδυσσέως πρὸς τοὺς  ἐπιφερομένους   μαχομένου. ~Ἀχιλλέως δὲ ἀποθανόντος συμφορᾶς
[5, 9]   δὲ Κάλχαντος Ἕλενον εἰδέναι τοὺς  ῥυομένους   τὴν πόλιν χρησμούς, ἐνεδρεύσας αὐτὸν
[5, 21]   πόλιν, εἰς τὰς οἰκίας ἐπερχόμενοι  κοιμωμένους   ἀνῄρουν. καὶ Νεοπτόλεμος μὲν ἐπὶ
[5, 14]   Ἰλιάδα φησί, τρισχιλίους, τοὺς δὲ  λοιποὺς   γενομένης νυκτὸς ἐμπρήσαντας τὰς σκηνάς,
[5, 20]   καὶ τὰς πύλας ἀνοίξαντες ὑπεδέξαντο  τοὺς   ἀπὸ Τενέδου καταπλεύσαντας. ~χωρήσαντες δὲ
[5, 19]   τὰς φωνὰς ἑκάστης τῶν γυναικῶν,  τοὺς   ἀριστέας ἐκάλει. ὑπακοῦσαι δὲ Ἀντίκλου
[5, 14]   τοῦτον Ὀδυσσεὺς εἰσελθεῖν πείθει πεντήκοντα  τοὺς   ἀρίστους, ὡς δὲ τὴν
[5, 14]   μικρὰν γράψας Ἰλιάδα φησί, τρισχιλίους,  τοὺς   δὲ λοιποὺς γενομένης νυκτὸς ἐμπρήσαντας
[5, 4]   τῶν πολεμίων διήνεγκεν, Ὀδυσσέως πρὸς  τοὺς   ἐπιφερομένους μαχομένου. ~Ἀχιλλέως δὲ ἀποθανόντος
[5, 18]   θαλάσσης ἐκ τῶν πλησίον νήσων  τοὺς   Λαοκόωντος υἱοὺς κατεσθίουσιν. ~ὡς δὲ
[5, 15]   καταπλεῖν. ~οἱ δὲ πείθονται καὶ  τοὺς   μὲν ἀρίστους ἐμβιβάζουσιν εἰς τὸν
[5, 20]   κατέσχεν. ~ὡς δ' ἐνόμισαν κοιμᾶσθαι  τοὺς   πολεμίους, ἀνοίξαντες σὺν τοῖς ὅπλοις
[5, 9]   εἰπόντος δὲ Κάλχαντος Ἕλενον εἰδέναι  τοὺς   ῥυομένους τὴν πόλιν χρησμούς, ἐνεδρεύσας
[5, 2]   μεθ' ἑαυτῆς Ἀμαζόσιν ἔλεγε κτείνειν  τοὺς   συνανακειμένους Θησεῖ. μάχης οὖν γενομένης
[5, 3]   Ἀχιλλεύς. διώξας δὲ καὶ  τοὺς   Τρῶας πρὸς ταῖς Σκαιαῖς πύλαις
[5, 23]   εἰς οὐρανὸν βλέπειν. ~κτείναντες δὲ  τοὺς   Τρῶας τὴν πόλιν ἐνέπρησαν καὶ
[5, 8]   ~ἤδη δὲ ὄντος τοῦ πολέμου  δεκαετοῦς   ἀθυμοῦσι τοῖς ἝλλησιΚάλχας θεσπίζει, οὐκ
[5, 15]   δὲ πείθονται καὶ τοὺς μὲν  ἀρίστους   ἐμβιβάζουσιν εἰς τὸν ἵππον, ἡγεμόνα
[5, 14]   Ὀδυσσεὺς εἰσελθεῖν πείθει πεντήκοντα τοὺς  ἀρίστους,   ὡς δὲ τὴν μικρὰν
[5, 10]   τὰ Πέλοπος ὀστᾶ κομισθείη παρ'  αὐτούς,   ἔπειτα εἰ Νεοπτόλεμος συμμαχοίη, τρίτον
[5, 16]   Ἑλλήνων στρατόπεδον θεασάμενοι καὶ νομίσαντες  αὐτοὺς   πεφευγέναι, περιχαρέντες εἷλκον τὸν ἵππον
[5, 20]   οἱ δὲ λοιποὶ σειρᾷ ἐξάψαντες  ἑαυτοὺς   ἐπὶ τὰ τείχη παρεγένοντο καὶ
[5, 22]   παῖδεςΔημοφῶν καὶ Ἀκάμας: καὶ γὰρ  τούτους   λέγουσιν εἰς Τροίαν ἐλθεῖν ὕστερον.
[5, 2]   Ἀμαζόνων ἑωρακότες ἐπιστασίαν, κλείσαντες διὰ  τάχους   τὰς θύρας καὶ ταύτην ἀπολαβόντες
[5, 6]   σὺν τοῖς νέμουσι τὰ βοσκήματα  ὡς   Ἀχαιοὺς φονεύει. ~ὕστερον δὲ σωφρονήσας
[5, 20]   θέλοντος Ὀδυσσεὺς τὸ στόμα κατέσχεν.  ~ὡς   δ' ἐνόμισαν κοιμᾶσθαι τοὺς πολεμίους,
[5, 19]   νήσων τοὺς Λαοκόωντος υἱοὺς κατεσθίουσιν.  ~ὡς   δὲ ἐγένετο νὺξ καὶ πάντας
[5, 25]   βλεπόντων πάντων γῆ χάσματι ἀπέκρυψεν.  ὡς   δὲ ἔμελλον ἀποπλεῖν πορθήσαντες Τροίαν,
[5, 24]   δὲ Ἀνδρομάχην, Ὀδυσσεὺς δὲ Ἑκάβην.  ὡς   δὲ ἔνιοι λέγουσιν, Ἕλενος αὐτὴν
[5, 14]   εἰσελθεῖν πείθει πεντήκοντα τοὺς ἀρίστους,  ὡς   δὲ τὴν μικρὰν γράψας
[5, 6]   Ὀδυσσεύς. καὶ κρινάντων τῶν Τρώων,  ὡς   δέ τινες τῶν συμμάχων, Ὀδυσσεὺς
[5, 13]   ἀγνώστως εἰς τὴν πόλιν εἰσέρχεται  ὡς   ἐπαίτης: γνωρισθεὶς δὲ ὑπὸ Ἑλένης
[5, 20]   ἐξῄεσαν: καὶ πρῶτος μὲν Ἐχίων  Πορθέως   ἀφαλλόμενος ἀπέθανεν, οἱ δὲ λοιποὶ
[5, 5]   Ὀδυσσέως πρὸς τοὺς ἐπιφερομένους μαχομένου.  ~Ἀχιλλέως   δὲ ἀποθανόντος συμφορᾶς ἐπληρώθη τὸ
[5, 1]   Μαχάονα: εἶθ' ὕστερον θνήσκει ὑπὸ  Ἀχιλλέως,   ὅστις μετὰ θάνατον ἐρασθεὶς τῆς
[5, 19]   καὶ Σίνων αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ  Ἀχιλλέως   τάφου πυρσὸν ἧπτεν. Ἑλένη δὲ
[5, 23]   ἔρριψαν, Πολυξένην δὲ ἐπὶ τῷ  Ἀχιλλέως   τάφῳ κατέσφαξαν. ~λαμβάνει δὲ Ἀγαμέμνων
[5, 3]   καὶ Ἠοῦς μετὰ πολλῆς Αἰθιόπων  δυνάμεως   παραγενόμενον ἐν Τροίᾳ καθ' Ἑλλήνων
[5, 2]   συμμάχου Πενθεσιλείας ἀκούσης, εἴτε ὑπὸ  Θησέως,   εἴτε ὅτι οἱ περὶ Θησέα,
[5, 22]   ἄγει: ἀπάγουσι δὲ καὶ τὴν  Θησέως   μητέρα Αἴθραν οἱ Θησέως παῖδεςΔημοφῶν
[5, 22]   τὴν Θησέως μητέρα Αἴθραν οἱ  Θησέως   παῖδεςΔημοφῶν καὶ Ἀκάμας: καὶ γὰρ
[5, 4]   βέλεσι μέσον τῶν πολεμίων διήνεγκεν,  Ὀδυσσέως   πρὸς τοὺς ἐπιφερομένους μαχομένου. ~Ἀχιλλέως
[5, 11]   στρατόπεδον καὶ λαβὼν παρ' ἑκόντος  Ὀδυσσέως   τὴν τοῦ πατρὸς πανοπλίαν πολλοὺς
[5, 17]   εἶναι, καὶ προσέτι Λαοκόωντος τοῦ  μάντεως,   τοῖς μὲν ἐδόκει κατακαίειν, τοῖς
[5, 1]   ~ὅτι Πενθεσίλεια, Ὀτρηρῆς καὶ Ἄρεος,  ἀκουσίως   Ἱππολύτην κτείνασα καὶ ὑπὸ Πριάμου
[5, 8]   ἀθυμοῦσι τοῖς ἝλλησιΚάλχας θεσπίζει, οὐκ  ἄλλως   ἁλῶναι δύνασθαι Τροίαν, ἂν μὴ
[5, 10]   ~καὶ ἀναγκαζόμενος Ἕλενος λέγει  πῶς   ἂν αἱρεθείη Ἴλιος, πρῶτον
[5, 13]   αἰκισάμενος καὶ πενιχρὰν στολὴν ἐνδυσάμενος  ἀγνώστως   εἰς τὴν πόλιν εἰσέρχεται ὡς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/07/2008