HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ANDOCIDE, Contre Alcibiade (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  221 formes différentes pour 467 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[22]   ἀσελγαίνοντας θαυμάζοντες. ~Τοιγάρτοι τῶν νέων  αἱ   διατριβαὶ οὐκ ἐν τοῖς γυμνασίοις,
[1]   τοὺς τῶν ἰδίων ἐπιμελουμένους οὐδὲν  αἱ   πόλεις μείζους καθίστανται, διὰ δὲ
[22]   θαυμάζοντες. ~Τοιγάρτοι τῶν νέων αἱ  διατριβαὶ   οὐκ ἐν τοῖς γυμνασίοις, ἀλλ'
[27]   βιασάμενος τοῖς ἀλλοτρίοις ἐτόλμησεν ἵπποις  ἁμιλλᾶσθαι,   δηλώσας τοῖς Ἕλλησι μηδὲν θαυμάζειν
[20]   τὸν μὲν ἐπαινούντων, τοῦ δ'  ἀκροάσασθαι   οὐκ ἐθελόντων, οὐδὲν πλέον ἔπραξεν·
[24]   κατασκευασάμενον καὶ τὴν τελευτὴν ὑπερβάλλουσαν  ποιήσασθαι.   Ἔστι δὲ σωφρόνων ἀνδρῶν φυλάττεσθαι
[6]   οὐδεμία τῶν ἄλλων πόλεων ἐθέλει  μιμήσασθαι.   Καίτοι ταῦτα διέγνωσται ἄριστα τῶν
[29]   τῇ ὑστεραίᾳ πρότερος τῆς πόλεως  χρήσασθαι   τοῖς χρυσοῖς χερνιβίοις καὶ θυμιατηρίοις.
[3]   τῇ συμφορᾷ περιπεσεῖν. ~Ἄξιον δὲ  μέμψασθαι   τὸν θέντα τὸν νόμον, ὃς
[5]   ἡμέρᾳ λυπεῖσθαι καὶ τοὺς ἐχθροὺς  ἥδεσθαι,   συνειδότας ὡς ἂν ἀγνοήσαντες ἐξελάσητε
[35]   τετράκις, ἰδίᾳ τε οὐδένα διεκώλυσα  δικάζεσθαι   βουλόμενον· Ἀλκιβιάδης δὲ τοιαῦτα ἐργασάμενος
[9]   πρὸς τὸν αὐτὸν μὴ ἐξεῖναι  δικάζεσθαι,   καὶ ὑμῶν ὀμωμοκότων χρῆσθαι τοῖς
[2]   {τῶν ἀγαθῶν} εἷς ἐγὼ βουληθεὶς  ἐξετάζεσθαι   μεγίστοις περιπέπτωκα κινδύνοις, προθύμων μὲν
[22]   περὶ τῶν Μηλίων γνώμην ἀποφηνάμενος  ἐξανδραποδίζεσθαι,   πριάμενος γυναῖκα τῶν αἰχμαλώτων υἱὸν
[27]   ~Ἦ που ταχέως ἐπέτρεψεν ἂν  ἀνταγωνίζεσθαι   ἑαυτῷ, ὃς Ἀθηναῖον ἄνδρα βιασάμενος
[25]   αὐτὸν ἐπιτηδειότερον τεθνάναι μᾶλλον  σῴζεσθαι.   Διηγήσομαι δ' ὑμῖν. ~Διομήδης ἦλθε
[19]   δὲ ταύτην εἶναι σωτηρίαν ἅπασι,  πείθεσθαι   τοῖς ἄρχουσι καὶ τοῖς νόμοις·
[8]   ἡγοῦμαι λόγον οὐδένα περὶ τούτου  γίγνεσθαι.   Πρὶν μὲν γὰρ κριθῆναι οὐ
[7]   ἴσους καὶ κοινοὺς ἡμῖν ἐπιστάτας  γενέσθαι,   καὶ πάντας ἄρχοντας περὶ τούτων
[9]   σῷσαι δ' ἀκύρους καὶ ἀτελεῖς  φαίνεσθαι,   ἄλλως τε καὶ τῶν νόμων
[25]   πάντων μᾶλλον τῶν κατηγορηθέντων  ἀπολογήσεσθαι.   Ἐξ αὐτῶν δὲ τούτων ἐπιδείξω
[24]   κακὰ τὴν πόλιν ὑπὸ τούτου  πείσεσθαι,   καὶ τηλικούτων πραγμάτων εἰς τὸν
[1]   πολιτικῶν πραγμάτων ὡς σφαλερόν ἐστιν  ἅπτεσθαι,   ἀλλὰ καὶ πρότερον χαλεπὸν ἡγούμην,
[24]   ποιήσασθαι. Ἔστι δὲ σωφρόνων ἀνδρῶν  φυλάττεσθαι   τῶν πολιτῶν τοὺς ὑπεραυξανομένους, ἐνθυμουμένους
[15]   περὶ τοὺς ἐντυχόντας τῶν πολιτῶν  διαπράττεσθαι;   Πάντες γὰρ ἄνθρωποι τοὺς οἰκείους
[9]   μόνον ἀποθνῄσκειν, καὶ τὰ χρήματα  δημεύεσθαι   αὐτῶν, τοὺς δὲ νικήσαντας πάλιν
[36]   καὶ τοῖς μὲν πεπονθόσι κακῶς  ἀνέχεσθαι   λυσιτελεῖ, τούτῳ δὲ οὐκ ἐξαρκεῖ,
[21]   δέ μοι δοκοῦσιν οἱ κριταὶ  ὑπέρχεσθαι   Ἀλκιβιάδην, ὁρῶντες Ταυρέαν μὲν τοσαῦτα
[38]   ὡς ἀδίκως ἀπολώλασιν, οὐκ ἂν>  ἀνασχέσθαι   τῶν ἐπιχειρούντων· εἰ δέ τις
[24]   ὥστε μηδένα τῶν προτέρων ἀδικημάτων  μεμνῆσθαι·   ἀνέλπιστον γὰρ οὐδέν, τὸν τὴν
[42]   δὲ τῶν λῃτουργιῶν οὐκ ἀξιῶ  μεμνῆσθαι,   πλὴν κατὰ τοσοῦτον, ὅτι τὰ
[13]   πολιτείας μάλιστα κοινότητα δοκεῖ  ᾑρῆσθαι,   οἳ οὐδ' ἀπὸ τῶν ἰδίων
[29]   τῆς Ἀλκιβιάδου τοῖς τούτου πομπείοις  χρῆσθαι   ἐνόμιζον ἡμᾶς· ὅσοι δὲ
[9]   ἐξεῖναι δικάζεσθαι, καὶ ὑμῶν ὀμωμοκότων  χρῆσθαι   τοῖς νόμοις. ~Ὧν ἕνεκα περὶ
[38]   δοκεῖ εἶναι, εἰ μέν τις  ἀπολογεῖσθαι   ἀξιώσειεν ὑπὲρ τῶν ἀποθανόντων ὡς
[8]   ἠκροᾶσθε καὶ ἐμοὶ ἀναγκαῖον ἦν  ἀπολογεῖσθαι   περὶ τούτων· ἐπειδὴ δὲ τετράκις
[40]   τῶν παρανομούντων, ἵνα δίκην διδῶσιν,  ἐπιμελεῖσθαι   ἄξιον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων,
[1]   χαλεπὸν ἡγούμην, πρὶν τῶν κοινῶν  ἐπιμελεῖσθαί   τινος. Πολίτου δὲ ἀγαθοῦ νομίζω
[5]   ἐν ταύτῃ μάλιστα τῇ ἡμέρᾳ  λυπεῖσθαι   καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἥδεσθαι, συνειδότας
[18]   ἀπάγειν, διὰ τὸ χιλίας δραχμὰς  τετάχθαι   ἀποτεῖσαι ὃς ἂν τὸ πέμπτον
[7]   ἀλλὰ τῷ μὲν θέλοντι λέγειν  καὶ   ἀκούειν εὐμενεῖς εἶναι, τῷ δὲ
[2]   τῶν ἄθλων τούτων ἐσμὲν ἐγὼ  καὶ   Ἀλκιβιάδης καὶ Νικίας, ὧν ἀναγκαῖον
[29]   προτεραίᾳ τῆς θυσίας χρησόμενος, ἐξηπάτησε  καὶ   ἀποδοῦναι οὐκ ἤθελε, βουλόμενος τῇ
[39]   καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐκβάλλειν  καὶ   ἀποκτείνειν ἀνηλεῶς, αὐτὸν δὲ ἱκετεύειν
[9]   κυρίους εἶναι, σῷσαι δ' ἀκύρους  καὶ   ἀτελεῖς φαίνεσθαι, ἄλλως τε καὶ
[34]   Ἀλκιβιάδῃ δὲ μάλιστα πάντων Ἀθηναίων.  Καὶ   γὰρ τῆς μητρὸς πατὴρ
[10]   ὄντων. Περὶ μὲν οὖν μοιχείας  καὶ   γυναικῶν ἀλλοτρίων ἁρπαγῆς καὶ τῆς
[39]   ἀποκτείνειν ἀνηλεῶς, αὐτὸν δὲ ἱκετεύειν  καὶ   δακρύειν οἰκτρῶς. Καὶ ταῦτα μὲν
[2]   δι' ὅπερ σῴζομαι, πλείστοις δὲ  καὶ   δεινοτάτοις ἐχθροῖς χρώμενος, ὑφ' ὧν
[4]   ἡγοῦμαι ζημίαν, ἐξὸν κολάζειν χρήμασι  καὶ   δεσμῷ καὶ θανάτῳ. ~Ἔτι δ'
[12]   εἴπερ ἡγεῖσθε πολίτην ἀγαθὸν Ἀριστείδην  καὶ   δίκαιον γεγονέναι, τοῦτον προσήκει κάκιστον
[34]   ἐκεῖνοι παρανομώτατοι ὄντες τούτου σωφρονέστεροι  καὶ   δικαιότεροι ἦσαν, ἐπεὶ τῶν γε
[5]   ἧττον ἐπιβουλεύσει, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον  καὶ>   δικαιότερον πρὶν ἐκβληθῆναι. Οἶμαι
[8]   δὲ καταγνωσθέντος τέλος ἔχει  καὶ   διώρισται τούτων ὁπότερόν ἐστιν. ~Ὥστε
[14]   εἰς τὴν αὐτὴν οἰκίαν ἑταίρας,  καὶ   δούλας καὶ ἐλευθέρας, ὥστ' ἠνάγκασε
[41]   εἰς Μακεδονίαν καὶ εἰς Μολοσσίαν  καὶ   εἰς Θεσπρωτίαν καὶ εἰς Ἰταλίαν
[12]   τὴν αὑτῶν ἀπολιπόντες φυγάδες γίγνονται  καὶ   εἰς Θουρίους οἰκήσοντες ἀπέρχονται. Δηλώσει
[41]   εἰς Μολοσσίαν καὶ εἰς Θεσπρωτίαν  καὶ   εἰς Ἰταλίαν καὶ εἰς Σικελίαν
[41]   Ἐγὼ γὰρ πρεσβεύσας εἰς Θετταλίαν  καὶ   εἰς Μακεδονίαν καὶ εἰς Μολοσσίαν
[41]   εἰς Θετταλίαν καὶ εἰς Μακεδονίαν  καὶ   εἰς Μολοσσίαν καὶ εἰς Θεσπρωτίαν
[41]   εἰς Θεσπρωτίαν καὶ εἰς Ἰταλίαν  καὶ   εἰς Σικελίαν τοὺς μὲν διαφόρους
[1]   δὲ τοὺς τῶν κοινῶν μεγάλαι  καὶ   ἐλεύθεραι γίγνονται. ~Ὧν {τῶν ἀγαθῶν}
[14]   αὐτὴν οἰκίαν ἑταίρας, καὶ δούλας  καὶ   ἐλευθέρας, ὥστ' ἠνάγκασε τὴν γυναῖκα
[8]   εἰκότως ἂν τῶν κατηγορούντων ἠκροᾶσθε  καὶ   ἐμοὶ ἀναγκαῖον ἦν ἀπολογεῖσθαι περὶ
[6]   τοῦ ἀνδρὸς πείσεται. ~Ῥᾴδιον δὲ  καὶ   ἐντεῦθεν γνῶναι τὸν νόμον πονηρὸν
[18]   δὲ τοσοῦτον χρόνον εἵρξας  καὶ   ἐπαναγκάζων γράφειν οὐδὲν κακὸν πέπονθεν,
[29]   παρὰ τῶν πολιτῶν ἤκουον  καὶ   ἐπεγίγνωσκον τὰ τούτου, κατεγέλων ἡμῶν,
[23]   πατέρα καὶ τοὺς προσήκοντας ἀπέκτεινε,  καὶ   {ἧς} τὴν πόλιν ἀνάστατον πεποίηκεν,
[23]   ἣν ἀντ' ἐλευθέρας δούλην κατέστησε,  καὶ   ἧς τὸν πατέρα καὶ τοὺς
[4]   ἐξὸν κολάζειν χρήμασι καὶ δεσμῷ  καὶ   θανάτῳ. ~Ἔτι δ' εἴ τις
[7]   εὐμενεῖς εἶναι, τῷ δὲ ἀσελγαίνοντι  καὶ   θορυβοῦντι χαλεπούς. Ἀκούσαντες γὰρ ἕκαστον
[29]   πόλεως χρήσασθαι τοῖς χρυσοῖς χερνιβίοις  καὶ   θυμιατηρίοις. Ὅσοι μὲν οὖν τῶν
[5]   οἰκῇ, ταύτην τὴν πόλιν διαφθερεῖ,  καὶ   ~Κατὰ Ἀλκιβιάδου. ~Οὐκ ἐν τῷ
[7]   δ' ὑμῶν τῶν λόγων ἴσους  καὶ   κοινοὺς ἡμῖν ἐπιστάτας γενέσθαι, καὶ
[14]   τοίνυν ταῦτα μόνον ἐξήρκεσεν, ἀλλὰ  καὶ   λαθραῖον θάνατον ἐπεβούλευσε Καλλίᾳ, ~ἵνα
[12]   συμμάχων ἔχθρα, ὅταν πρῶτον ἡμῖν  καὶ   Λακεδαιμονίοις γένηται ναυτικὸς πόλεμος. Ἐγὼ
[42]   ἰδίων. Καίτοι τυγχάνω νενικηκὼς εὐανδρίᾳ  καὶ   λαμπάδι καὶ τραγῳδοῖς, οὐ τύπτων
[37]   ἀλλ' οὐ διὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων  καὶ   λέγειν καὶ πράττειν, οἵ τινες
[5]   τῇδε οὐδὲν ἧττον ἐπιβουλεύσει, ἀλλὰ  καὶ   μᾶλλον καὶ> δικαιότερον πρὶν
[11]   ἐποίησεν, ἐπιδείξας δ' αὑτὸν φοβερὸν  καὶ   μέγα δυνάμενον ἰδίας ἀπὸ τῶν
[1]   νομίζω προκινδυνεύειν ἐθέλειν τοῦ πλήθους,  καὶ   μὴ καταδείσαντα τὰς ἔχθρας τὰς
[34]   τῶν αὐτῶν τοῖς προγόνοις ἀξιούμενος.  Καὶ   μὴν οὐδ' ἂν αὐτὸς ἐπιχειρήσειεν
[7]   πάντας ἄρχοντας περὶ τούτων καταστῆναι,  καὶ   μήτε τοῖς λοιδορουμένοις μήτε τοῖς
[16]   ποιεῖται, καὶ τοὺς ἄλλους ὀλιγαρχικοὺς  καὶ   μισοδήμους ἀποκαλεῖ. Καὶ ὃν ἔδει
[20]   καὶ τῶν θεατῶν συμφιλονικούντων ἐκείνῳ  καὶ   μισούντων τοῦτον, ὥστε τῶν χορῶν
[36]   δὲ φεύγειν, οὐδὲ τοσαυτάκις ἀγωνιζόμενος  {καὶ}   νικήσας δικαίως ἂν> πάλιν δόξαιμι
[2]   τούτων ἐσμὲν ἐγὼ καὶ Ἀλκιβιάδης  καὶ   Νικίας, ὧν ἀναγκαῖον ἕνα τῇ
[10]   προσήκοντας καὶ τῶν ἄλλων ἀστῶν  καὶ   ξένων τοὺς ἐντυγχάνοντας, ἀποδείξω. ~Πρῶτον
[34]   τῆς μητρὸς πατὴρ Μεγακλῆς  καὶ   πάππος Ἀλκιβιάδης δὶς> ἐξωστρακίσθησαν
[33]   μόνον αὐτὸς Ὀλυμπιονίκης ἦν, ἀλλὰ  καὶ   πατὴρ αὐτοῦ Μιλτιάδης. Ἀλλ'
[16]   ἄλλους ὀλιγαρχικοὺς καὶ μισοδήμους ἀποκαλεῖ.  Καὶ   ὃν ἔδει τεθνάναι διὰ τὰ
[17]   πάνυ ταχέως γράφοι. Ὅπερ ἐποίησε·  καὶ   οὐ πρότερον ἀπηλλάγη, πρὶν ἀποδρὰς
[26]   κρινομένους. Τοῦτον Ἀλκιβιάδης πολίτην ὄντα  καὶ   οὐ> τὸν ἐπιτυχόντα, δυνάμενος παρὰ
[6]   γὰρ αὐτῷ τῶν Ἑλλήνων χρώμεθα,  καὶ   οὐδεμία τῶν ἄλλων πόλεων ἐθέλει
[4]   νομίζω, τῶν δὲ δημοσίων μικρὰν  καὶ   οὐδενὸς ἀξίαν ἡγοῦμαι ζημίαν, ἐξὸν
[17]   ὅτι κατέλιπε τὸ ἔργον ἠπείλει,  καὶ   οὔτε τῆς δημοκρατίας οὔτε τῆς
[30]   τὰ ἄλλα ἀναλώματα Λεσβίοις προσέταξε.  Καὶ   οὕτως εὐτυχής ἐστιν, ὥστε τοὺς
[17]   προσελθὼν ἐνεκάλει αὐτῷ ὡς ἀδικούμενος,  καὶ   οὐχ ὧν ἐβιάσατο μετέμελεν αὐτῷ,
[7]   καὶ κοινοὺς ἡμῖν ἐπιστάτας γενέσθαι,  καὶ   πάντας ἄρχοντας περὶ τούτων καταστῆναι,
[39]   ἀσελγαίνων καὶ τὰ γυμνάσια καταλύων  καὶ   παρὰ τὴν ἡλικίαν πράττων,
[10]   ἁρπαγῆς καὶ τῆς ἄλλης βιαιότητος  καὶ   παρανομίας καθ' ἕκαστον εἰ δεήσειε
[14]   ἀγορᾶς τὴν γυναῖκα ᾤχετο βίᾳ,  καὶ   πᾶσιν ἐδήλωσε καὶ τῶν ἀρχόντων
[39]   εἴργασται· ἐνθυμοῦμαι δὲ τίνας ποτὲ  καὶ   πείσει δεόμενος, πότερα τοὺς νεωτέρους,
[25]   περὶ τῆς νίκης τῆς Ὀλυμπιάσι,  καὶ   περὶ πάντων μᾶλλον τῶν
[6]   τοῖς ὀλίγοις ἁρμόττοντα μάλιστα τυγχάνει  καὶ   πλείστους ἐπιθυμητὰς ἔχει. ~Περὶ μὲν
[10]   παρὼν χρόνος, ἅμα δὲ  καὶ   πολλοῖς ἀπεχθοίμην τῶν πολιτῶν, φανερὰς
[41]   ἐποίησεν, ὀλίγους ἂν πολεμίους εἴχετε  καὶ   πολλοὺς συμμάχους ἐκέκτησθε. ~Περὶ δὲ
[37]   διὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων καὶ λέγειν  καὶ   πράττειν, οἵ τινες δύο τῶν
[18]   σεμνότερος δοκεῖ καὶ φοβερώτερος εἶναι.  Καὶ   πρὸς μὲν τὰς ἄλλας πόλεις
[31]   διαπεπραγμένος σίτησιν ἐν Πρυτανείῳ ἔλαβε,  καὶ   προσέτι πολλῇ τῇ νίκῃ χρῆται,
[1]   ὡς σφαλερόν ἐστιν ἅπτεσθαι, ἀλλὰ  καὶ   πρότερον χαλεπὸν ἡγούμην, πρὶν τῶν
[17]   οἰκίαν ἐπηνάγκασε γράφειν, δεομένου δὲ  καὶ   προφάσεις ἀληθεῖς λέγοντος, ὡς οὐκ
[22]   ἀλλ' ἐν τοῖς δικαστηρίοις εἰσί,  καὶ   στρατεύονται μὲν οἱ πρεσβύτεροι, δημηγοροῦσι
[4]   τοῖς τοιούτοις οἱ τοὺς ἑταίρους  καὶ   συνωμότας κεκτημένοι πλέον φέρονται τῶν
[33]   καὶ τοὺς προγόνους, ὡς ἀγαθοὶ  καὶ   σώφρονες ἦσαν, οἵτινες ἐξωστράκισαν Κίμωνα
[40]   ἄλλων, ὅπως τούτους ὁρῶντες δικαιότεροι  καὶ   σωφρονέστεροι γίγνωνται. Ἐμὲ μὲν τοίνυν
[30]   ἐφόδια Χῖοι παρεσκεύασαν, οἶνον δὲ  καὶ   τὰ ἄλλα ἀναλώματα Λεσβίοις προσέταξε.
[39]   πρὸς τὸ πλῆθος διαβέβληκεν ἀσελγαίνων  καὶ   τὰ γυμνάσια καταλύων καὶ παρὰ
[12]   μὴ καὶ τοῦ μέλλοντος προνοεῖται,  καὶ   τὰ ἥδιστα τῷ πλήθει, παραλιπὼν
[9]   ἁλόντας μιᾷ ψήφῳ μόνον ἀποθνῄσκειν,  καὶ   τὰ χρήματα δημεύεσθαι αὐτῶν, τοὺς
[15]   ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ κατηγόρει·  καὶ   τὰ χρήματα τῷ δήμῳ ἔδωκεν,
[39]   δὲ ἱκετεύειν καὶ δακρύειν οἰκτρῶς.  Καὶ   ταῦτα μὲν οὐ θαυμάζω· πολλῶν
[23]   μάλιστα τὸν υἱὸν ἐχθρὸν ἑαυτῷ  καὶ   τῇ πόλει ποιήσειε· τοσαύταις ἀνάγκαις
[2]   μεγίστοις περιπέπτωκα κινδύνοις, προθύμων μὲν  καὶ   τῇδε οὐδὲν ἧττον ἐπιβουλεύσει, ἀλλὰ
[24]   τὴν πόλιν ὑπὸ τούτου πείσεσθαι,  καὶ   τηλικούτων πραγμάτων εἰς τὸν λοιπὸν
[30]   τῆς πόλεως δυνάμενον. ~Σκέψασθε δὲ  καὶ   τὴν ἄλλην ἀποδημίαν τὴν εἰς
[26]   ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων τὴν πόλιν  καὶ   τὴν οἰκίαν βουλόμενος, λογιζόμενος τοὺς
[29]   δὲ μὴ μόνον Διομήδην, ἀλλὰ  καὶ   τὴν πόλιν ὅλην ὑβρίζων ἐπιδείξειε,
[24]   ἀρχὴν τοῦ βίου τοιαύτην κατασκευασάμενον  καὶ   τὴν τελευτὴν ὑπερβάλλουσαν ποιήσασθαι. Ἔστι
[13]   αὐτὸν θεῶνται, ὁρῶντες τὴν πλεονεξίαν  καὶ   τὴν ὑπερηφανίαν, ὃς τὴν Καλλίου
[10]   μοιχείας καὶ γυναικῶν ἀλλοτρίων ἁρπαγῆς  καὶ   τῆς ἄλλης βιαιότητος καὶ παρανομίας
[3]   ἐναντία τῷ ὅρκῳ τοῦ δήμου  καὶ   τῆς βουλῆς ἐνομοθέτησεν· ἐκεῖ μὲν
[30]   ὥστε τοὺς Ἕλληνας τῆς παρανομίας  καὶ   τῆς δωροδοκίας μάρτυρας κεκτημένος οὐδεμίαν
[8]   ~Ἔστι δὲ περὶ τῆς μισοδημίας  καὶ   τῆς στασιωτείας βραχύς μοι λόγος
[36]   δὲ οὐκ ἐξαρκεῖ, εἰ μὴ  καὶ   τὸ λοιπὸν τι ἂν
[30]   τῆς δημοσίας ἔπηξαν, ἱερεῖα δὲ  καὶ   τοῖς ἵπποις ἐφόδια Χῖοι παρεσκεύασαν,
[36]   ἀλλ' ὑπὲρ τῶν μελλόντων φοβοῦνται,  καὶ   τοῖς μὲν πεπονθόσι κακῶς ἀνέχεσθαι
[19]   σωτηρίαν ἅπασι, πείθεσθαι τοῖς ἄρχουσι  καὶ   τοῖς νόμοις· ὅστις δὲ ὑπερορᾷ
[6]   δογμάτων, καὶ τοῖς πολλοῖς  καὶ   τοῖς ὀλίγοις ἁρμόττοντα μάλιστα τυγχάνει
[27]   ἄν τινα αὐτῶν βιάσηται, ἐπεὶ  καὶ   τοῖς πολίταις οὐκ ἐξ ἴσου
[6]   διέγνωσται ἄριστα τῶν δογμάτων,  καὶ   τοῖς πολλοῖς καὶ τοῖς ὀλίγοις
[35]   ἀξίως κατηγορῆσαι δύναιτο. ~Νομίζω δὲ  καὶ   τὸν θέντα τὸν νόμον ταύτην
[12]   παρόντος χρόνου ἐπιμελεῖται, ἀλλὰ μὴ  καὶ   τοῦ μέλλοντος προνοεῖται, καὶ τὰ
[32]   ὑμεῖς γε νομίζετε τοὺς φειδομένους  καὶ   τοὺς ἀκριβῶς διαιτωμένους φιλοχρημάτους εἶναι,
[16]   τῷ δήμῳ τοὺς λόγους ποιεῖται,  καὶ   τοὺς ἄλλους ὀλιγαρχικοὺς καὶ μισοδήμους
[9]   πάλιν τὰς αὐτὰς κατηγορίας ὑπομένειν,  καὶ   τοὺς δικαστὰς ἀπολέσαι μὲν κυρίους
[5]   ταύτῃ μάλιστα τῇ ἡμέρᾳ λυπεῖσθαι  καὶ   τοὺς ἐχθροὺς ἥδεσθαι, συνειδότας ὡς
[39]   ὑμᾶς τε παραβαίνειν ἐπιχειρεῖν διδάσκειν,  καὶ   τοὺς μὲν ἄλλους ἐκβάλλειν καὶ
[21]   ὑμεῖς, οὐ τιμωρούμενοι τοὺς ὑβρίζοντας,  καὶ   τοὺς μὲν λάθρᾳ ἀδικοῦντας κολάζοντες,
[33]   ἐτίμησε τὴν πόλιν. ~Ἀναμνήσθητε δὲ  καὶ   τοὺς προγόνους, ὡς ἀγαθοὶ καὶ
[23]   κατέστησε, καὶ ἧς τὸν πατέρα  καὶ   τοὺς προσήκοντας ἀπέκτεινε, καὶ {ἧς}
[10]   δὲ περὶ τὴν πόλιν εἴργασται  καὶ   τοὺς προσήκοντας καὶ τῶν ἄλλων
[38]   οὐ δίκαιον περὶ τοὺς ζῶντας  καὶ   τοὺς τεθνηκότας τὴν αὐτὴν γνώμην
[5]   πρὶν ἐκβληθῆναι. Οἶμαι δὲ  καὶ   τοὺς φίλους ὑμῶν ἐν ταύτῃ
[42]   τυγχάνω νενικηκὼς εὐανδρίᾳ καὶ λαμπάδι  καὶ   τραγῳδοῖς, οὐ τύπτων τοὺς ἀντιχορηγοῦντας,
[15]   ὅστις ὑβρίζει γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ  καὶ   τῷ κηδεστῇ θάνατον ἐπιβουλεύει, τί
[10]   πόλιν εἴργασται καὶ τοὺς προσήκοντας  καὶ   τῶν ἄλλων ἀστῶν καὶ ξένων
[20]   ἐξὸν ἐπιχειρήσαντα κωλύειν, ἐναντίον ὑμῶν  καὶ   τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τῶν θεωρούντων
[40]   δίκην διδῶσιν, ἐπιμελεῖσθαι ἄξιον, ἀλλὰ  καὶ   τῶν ἄλλων, ὅπως τούτους ὁρῶντες
[14]   τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν νόμων  καὶ   τῶν ἄλλων πολιτῶν καταφρονῶν. Οὐ
[20]   τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τῶν θεωρούντων  καὶ   τῶν ἀρχόντων ἁπάντων παρόντων τῶν>
[14]   ᾤχετο βίᾳ, καὶ πᾶσιν ἐδήλωσε  καὶ   τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν νόμων
[20]   τῇ πόλει τύπτων ἐξήλασεν αὐτόν,  καὶ   τῶν θεατῶν συμφιλονικούντων ἐκείνῳ καὶ
[9]   καὶ ἀτελεῖς φαίνεσθαι, ἄλλως τε  καὶ   τῶν νόμων ἀπαγορευόντων δὶς περὶ
[35]   πρὸς τοὺς κρείττους τῶν ἀρχόντων  καὶ   τῶν νόμων, ἐπειδὴ παρὰ τῶν
[14]   πᾶσιν ἐδήλωσε καὶ τῶν ἀρχόντων  καὶ   τῶν νόμων καὶ τῶν ἄλλων
[22]   ἐκ τῶν ἐχθίστων ἀλλήλοις πέφυκε,  καὶ   τῶν οἰκειοτάτων ὑπάρχει αὐτῷ τὰ
[39]   Ἀλκιβιάδου μήτε αὐτὸν τῶν νόμων  καὶ   τῶν ὅρκων φροντίζειν, ὑμᾶς τε
[9]   τὸν αὐτὸν μὴ ἐξεῖναι δικάζεσθαι,  καὶ   ὑμῶν ὀμωμοκότων χρῆσθαι τοῖς νόμοις.
[19]   πόλεως. Δεινὸν μὲν οὖν ἐστι  καὶ   ὑπὸ τῶν ἀγνοούντων τὰ δίκαια
[28]   διαφέρει Λακεδαιμονίων, ὥστ' ἐκεῖνοι μὲν  καὶ   ὑπὸ τῶν συμμάχων ἀνταγωνιζομένων ἀνέχονται
[16]   τῶν διαβεβλημένων ὑφ' ὑμῶν αἱρεῖται,  καί   φησι φύλαξ εἶναι τῆς πολιτείας,
[18]   ἀλλὰ διὰ ταῦτα σεμνότερος δοκεῖ  καὶ   φοβερώτερος εἶναι. Καὶ πρὸς μὲν
[31]   δὲ πάντων τῶν συμμάχων ἄρχων>  καὶ   χρήματα λαμβάνων οὐδενὸς τούτων ὑπόδικός
[1]   διὰ δὲ τοὺς τῶν κοινῶν  μεγάλαι   καὶ ἐλεύθεραι γίγνονται. ~Ὧν {τῶν
[42]   αἰσχυνόμενος εἰ τῶν νόμων ἔλαττον  δύναμαι.   Τοὺς οὖν τοιούτους τῶν πολιτῶν
[5]   καὶ> δικαιότερον πρὶν ἐκβληθῆναι.  Οἶμαι   δὲ καὶ τοὺς φίλους ὑμῶν
[35]   τοίνυν ἔν τε τῷ κοινῷ  κέκριμαι   τετράκις, ἰδίᾳ τε οὐδένα διεκώλυσα
[7]   πλεῖον εἰς τὸ παρὸν ποιήσαιμεν·  δέομαι   δ' ὑμῶν τῶν λόγων ἴσους
[2]   ἀνδρῶν ὑμῶν τυγχάνων, δι' ὅπερ  σῴζομαι,   πλείστοις δὲ καὶ δεινοτάτοις ἐχθροῖς
[2]   δεινοτάτοις ἐχθροῖς χρώμενος, ὑφ' ὧν  διαβάλλομαι.   μὲν οὖν ἀγὼν
[41]   κολάσαντες τοὺς ἀσελγεστάτους νομιμωτέρους ποιήσετε.  ~Βούλομαι   δ' ὑμᾶς ἀναμνῆσαι τῶν ἐμοὶ
[10]   παραλιπὼν Ἀλκιβιάδου τὸν βίον ἀναμνῆσαι  βούλομαι.   Καίτοι ἀπορῶ γε διὰ τὸ
[25]   ἐπιτηδειότερον τεθνάναι μᾶλλον σῴζεσθαι.  Διηγήσομαι   δ' ὑμῖν. ~Διομήδης ἦλθε ζεῦγος
[25]   τῶν τοιούτων τὰς τυραννίδας καθισταμένας.  ~Ἡγοῦμαι   δ' αὐτὸν πρὸς ταῦτα μὲν
[4]   δημοσίων μικρὰν καὶ οὐδενὸς ἀξίαν  ἡγοῦμαι   ζημίαν, ἐξὸν κολάζειν χρήμασι καὶ
[8]   τετράκις ἀγωνιζόμενος ἀπέφυγον, οὐκέτι δίκαιον  ἡγοῦμαι   λόγον οὐδένα περὶ τούτου γίγνεσθαι.
[42]   τῶν πολιτῶν πολὺ μᾶλλον ἐπιτηδείους  ἡγοῦμαι   μένειν φεύγειν.
[39]   γὰρ αὐτῷ κλαυμάτων ἄξια εἴργασται·  ἐνθυμοῦμαι   δὲ τίνας ποτὲ καὶ πείσει
[10]   τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτημάτων πόθεν  ἄρξωμαι,   ἐμποδὼν ἁπάντων ὄντων. Περὶ μὲν
[36]   Ἀθηναῖοι, ὀστρακισθῆναι μὲν ἐπιτήδειός εἰμι,  τεθνάναι   δὲ οὐκ ἄξιος, οὐδὲ κρινόμενος
[16]   μισοδήμους ἀποκαλεῖ. Καὶ ὃν ἔδει  τεθνάναι   διὰ τὰ ἐπιτηδεύματα, κατήγορος τῶν
[25]   δὲ τούτων ἐπιδείξω αὐτὸν ἐπιτηδειότερον  τεθνάναι   μᾶλλον σῴζεσθαι. Διηγήσομαι δ'
[8]   γὰρ κριθῆναι οὐ ῥᾴδιον {ἦν}  εἰδέναι   τὰς αἰτίας, οὔτ' εἰ ψευδεῖς
[22]   τοὺς μὲν πεποιηκέναι τοὺς δὲ  πεπονθέναι.   ~Ἄξιον δὲ τὴν τόλμαν αὐτοῦ
[22]   αὐτῷ τὰ ἔσχατα τοὺς μὲν  πεποιηκέναι   τοὺς δὲ πεπονθέναι. ~Ἄξιον δὲ
[12]   πολίτην ἀγαθὸν Ἀριστείδην καὶ δίκαιον  γεγονέναι,   τοῦτον προσήκει κάκιστον νομίζειν, ὡς
[5]   μᾶλλον καὶ> δικαιότερον πρὶν  ἐκβληθῆναι.   Οἶμαι δὲ καὶ τοὺς φίλους
[3]   τὸν ὀστρακισθέντα τοσοῦτον χρόνον δεῖ  στερηθῆναι   τῆς πόλεως. ~Εἶτα ἐν τοῖς
[8]   τούτου γίγνεσθαι. Πρὶν μὲν γὰρ  κριθῆναι   οὐ ῥᾴδιον {ἦν} εἰδέναι τὰς
[36]   Καίτοι οὐ δήπου, Ἀθηναῖοι,  ὀστρακισθῆναι   μὲν ἐπιτήδειός εἰμι, τεθνάναι δὲ
[7]   καὶ πάντας ἄρχοντας περὶ τούτων  καταστῆναι,   καὶ μήτε τοῖς λοιδορουμένοις μήτε
[38]   λόγον. ~Δεινὸν δέ μοι δοκεῖ  εἶναι,   εἰ μέν τις ἀπολογεῖσθαι ἀξιώσειεν
[18]   ταῦτα σεμνότερος δοκεῖ καὶ φοβερώτερος  εἶναι.   Καὶ πρὸς μὲν τὰς ἄλλας
[32]   καὶ τοὺς ἀκριβῶς διαιτωμένους φιλοχρημάτους  εἶναι,   οὐκ ὀρθῶς γιγνώσκοντες· οἱ γὰρ
[12]   δὲ νομίζω τὸν τοιοῦτον πονηρὸν  εἶναι   προστάτην, ὅστις τοῦ παρόντος χρόνου
[9]   τοὺς δικαστὰς ἀπολέσαι μὲν κυρίους  εἶναι,   σῷσαι δ' ἀκύρους καὶ ἀτελεῖς
[19]   τιμωρίαν ποιεῖται. ~Νομίζω δὲ ταύτην  εἶναι   σωτηρίαν ἅπασι, πείθεσθαι τοῖς ἄρχουσι
[16]   ὑμῶν αἱρεῖται, καί φησι φύλαξ  εἶναι   τῆς πολιτείας, οὐδενὶ τῶν ἄλλων
[7]   θέλοντι λέγειν καὶ ἀκούειν εὐμενεῖς  εἶναι,   τῷ δὲ ἀσελγαίνοντι καὶ θορυβοῦντι
[9]   αὐτῶν πρὸς τὸν αὐτὸν μὴ  ἐξεῖναι   δικάζεσθαι, καὶ ὑμῶν ὀμωμοκότων χρῆσθαι
[18]   ἐν τοῖς συμβόλοις συντιθέμεθα μὴ  ἐξεῖναι   μήθ' εἷρξαι μήτε δῆσαι τὸν
[29]   τῆς θυσίας χρησόμενος, ἐξηπάτησε καὶ  ἀποδοῦναι   οὐκ ἤθελε, βουλόμενος τῇ ὑστεραίᾳ
[6]   πείσεται. ~Ῥᾴδιον δὲ καὶ ἐντεῦθεν  γνῶναι   τὸν νόμον πονηρὸν ὄντα· μόνοι
[11]   φόρον ταῖς πόλεσιν ἐξ ἀρχῆς  τάξαι   τὸν ὑπ' Ἀριστείδου πάντων δικαιότατα
[18]   συμβόλοις συντιθέμεθα μὴ ἐξεῖναι μήθ'  εἷρξαι   μήτε δῆσαι τὸν ἐλεύθερον· ἐὰν
[1]   τοὺς τῶν κοινῶν μεγάλαι καὶ  ἐλεύθεραι   γίγνονται. ~Ὧν {τῶν ἀγαθῶν} εἷς
[35]   δημοσίαν τιμωρίαν ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων  κατασκευάσαι.   Ἐγὼ μὲν> τοίνυν ἔν τε
[9]   κατηγορίας ὑπομένειν, καὶ τοὺς δικαστὰς  ἀπολέσαι   μὲν κυρίους εἶναι, σῷσαι δ'
[18]   μὴ ἐξεῖναι μήθ' εἷρξαι μήτε  δῆσαι   τὸν ἐλεύθερον· ἐὰν δέ τις
[10]   ἐμαυτοῦ παραλιπὼν Ἀλκιβιάδου τὸν βίον  ἀναμνῆσαι   βούλομαι. Καίτοι ἀπορῶ γε διὰ
[41]   νομιμωτέρους ποιήσετε. ~Βούλομαι δ' ὑμᾶς  ἀναμνῆσαι   τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων. Ἐγὼ γὰρ
[34]   πεπραγμένων οὐδ' ἂν εἷς ἀξίως  κατηγορῆσαι   δύναιτο. ~Νομίζω δὲ καὶ τὸν
[18]   διὰ τὸ χιλίας δραχμὰς τετάχθαι  ἀποτεῖσαι   ὃς ἂν τὸ πέμπτον μέρος
[26]   Ὀλυμπίαζε, κεκτημένος μὲν οὐσίαν μετρίαν,  στεφανῶσαι   δὲ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων τὴν
[9]   δικαστὰς ἀπολέσαι μὲν κυρίους εἶναι,  σῷσαι   δ' ἀκύρους καὶ ἀτελεῖς φαίνεσθαι,
[5]   δ' εἴ τις διὰ τοῦτο  μεθίσταται   ὅτι πονηρὸς> πολίτης ἐστίν, οὗτος
[36]   λοιπὸν τι ἂν βούληται  διαπράξεται.   Καίτοι οὐ δήπου, Ἀθηναῖοι,
[5]   ἀγαθὸν ὑπὸ6 τούτου τοῦ ἀνδρὸς  πείσεται.   ~Ῥᾴδιον δὲ καὶ ἐντεῦθεν γνῶναι
[34]   ὥστ' οὐδὲν θαυμαστὸν οὐδ' ἄτοπον  πείσεται   τῶν αὐτῶν τοῖς προγόνοις ἀξιούμενος.
[5]   ἐστίν, οὗτος οὐδ' ἀπελθὼν ἐνθένδε  παύσεται,   ἀλλ' ὅπου ἂν οἰκῇ, ταύτην
[22]   τῶν αἰχμαλώτων υἱὸν ἐξ αὐτῆς  πεποίηται,   ὃς τοσούτῳ παρανομωτέρως Αἰγίσθου γέγονεν,
[36]   τὸ λοιπὸν τι ἂν  βούληται   διαπράξεται. Καίτοι οὐ δήπου,
[20]   χορευτῶν ἐξάγειν ὃν ἄν τις  βούληται   ξένον ἀγωνιζόμενον, οὐκ ἐξὸν ἐπιχειρήσαντα
[12]   ὅταν πρῶτον ἡμῖν καὶ Λακεδαιμονίοις  γένηται   ναυτικὸς πόλεμος. Ἐγὼ δὲ νομίζω
[23]   μὲν οὐκ ἐπίστασθε πότερον οὕτω  γεγένηται   πέπλασται ὑπὸ τῶν ποιητῶν·
[24]   περὶ αὐτοῦ λέγειν ὡς οὐδὲ  γεγένηται   οὐδεὶς πώποτε τοιοῦτος. Ἐγὼ δὲ
[27]   τοῖς πολίταις οὐκ ἐξ ἴσου  χρῆται,   ἀλλὰ τοὺς μὲν ἀφαιρούμενος, τοὺς
[31]   καὶ προσέτι πολλῇ τῇ νίκῃ  χρῆται,   ὥσπερ οὐ πολὺ μᾶλλον ἠτιμακὼς
[27]   μηδὲν θαυμάζειν ἄν τινα αὐτῶν  βιάσηται,   ἐπεὶ καὶ τοῖς πολίταις οὐκ
[31]   ἐπιτηδεύων ἅπαντα πολυτελέστατα διπλασίαν οὐσίαν  κέκτηται.   ~Καίτοι ὑμεῖς γε νομίζετε τοὺς
[16]   εὔνους τῷ δήμῳ τοὺς λόγους  ποιεῖται,   καὶ τοὺς ἄλλους ὀλιγαρχικοὺς καὶ
[18]   οὔτ' ἰδίαν οὔτε δημοσίαν τιμωρίαν  ποιεῖται.   ~Νομίζω δὲ ταύτην εἶναι σωτηρίαν
[22]   παραδείγματι τούτῳ χρώμενοι, ὃς τηλικαύτας  ποιεῖται   τῶν ἁμαρτημάτων ὑπερβολάς, ὥστε περὶ
[23]   ἔτι διελθεῖν. Ἐκ ταύτης γὰρ  παιδοποιεῖται   τῆς γυναικός, ἣν ἀντ' ἐλευθέρας
[12]   προστάτην, ὅστις τοῦ παρόντος χρόνου  ἐπιμελεῖται,   ἀλλὰ μὴ καὶ τοῦ μέλλοντος
[12]   ἀλλὰ μὴ καὶ τοῦ μέλλοντος  προνοεῖται,   καὶ τὰ ἥδιστα τῷ πλήθει,
[16]   κατήγορος τῶν διαβεβλημένων ὑφ' ὑμῶν  αἱρεῖται,   καί φησι φύλαξ εἶναι τῆς
[21]   Εἰκότως δέ μοι δοκοῦσιν οἱ  κριταὶ   ὑπέρχεσθαι Ἀλκιβιάδην, ὁρῶντες Ταυρέαν μὲν
[1]   ἐπιμελουμένους οὐδὲν αἱ πόλεις μείζους  καθίστανται,   διὰ δὲ τοὺς τῶν κοινῶν
[30]   μὲν ἄρχοντες ἐν μιᾷ πόλει  γεγένηνται,   ὑπεύθυνοί εἰσιν, ~ὁ δὲ πάντων
[12]   πατρίδα τὴν αὑτῶν ἀπολιπόντες φυγάδες  γίγνονται   καὶ εἰς Θουρίους οἰκήσοντες ἀπέρχονται.
[1]   τῶν κοινῶν μεγάλαι καὶ ἐλεύθεραι  γίγνονται.   ~Ὧν {τῶν ἀγαθῶν} εἷς ἐγὼ
[4]   ἑταίρους καὶ συνωμότας κεκτημένοι πλέον  φέρονται   τῶν ἄλλων· οὐ γὰρ ὥσπερ
[22]   ἐν τοῖς δικαστηρίοις εἰσί, καὶ  στρατεύονται   μὲν οἱ πρεσβύτεροι, δημηγοροῦσι δὲ
[28]   καὶ ὑπὸ τῶν συμμάχων ἀνταγωνιζομένων  ἀνέχονται   ἡττώμενοι, οὗτος δὲ οὐδ' ὑπὸ
[12]   γίγνονται καὶ εἰς Θουρίους οἰκήσοντες  ἀπέρχονται.   Δηλώσει δὲ τῶν συμμάχων
[36]   τιμωροῦνται, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν μελλόντων  φοβοῦνται,   καὶ τοῖς μὲν πεπονθόσι κακῶς
[15]   ἄνθρωποι τοὺς οἰκείους τῶν ἀλλοτρίων  ποιοῦνται   περὶ πλείονος. ~Ὃ δὲ πάντων
[36]   περὶ τῶν παρεληλυθότων ἀδικημάτων αὐτὸν  τιμωροῦνται,   ἀλλ' ὑπὲρ τῶν μελλόντων φοβοῦνται,
[13]   οὐδ' ἀπὸ τῶν ἰδίων αὐτὸν  θεῶνται,   ὁρῶντες τὴν πλεονεξίαν καὶ τὴν
[40]   τούτους ὁρῶντες δικαιότεροι καὶ σωφρονέστεροι  γίγνωνται.   Ἐμὲ μὲν τοίνυν ἐξελάσαντες τοὺς
[23]   τῇ πόλει ποιήσειε· τοσαύταις ἀνάγκαις  κατείληπται   μισεῖν. Ἀλλ' ὑμεῖς ἐν μὲν
[39]   πολλῶν γὰρ αὐτῷ κλαυμάτων ἄξια  εἴργασται·   ἐνθυμοῦμαι δὲ τίνας ποτὲ καὶ
[10]   δὲ περὶ τὴν πόλιν  εἴργασται   καὶ τοὺς προσήκοντας καὶ τῶν
[23]   ἐπίστασθε πότερον οὕτω γεγένηται  πέπλασται   ὑπὸ τῶν ποιητῶν· ταῦτα δὲ
[8]   καταγνωσθέντος τέλος ἔχει καὶ  διώρισται   τούτων ὁπότερόν ἐστιν. ~Ὥστε δεινὸν
[6]   πόλεων ἐθέλει μιμήσασθαι. Καίτοι ταῦτα  διέγνωσται   ἄριστα τῶν δογμάτων, καὶ
[19]   διαφέροντα παραβαίνειν τολμᾷ· φανερῶς γὰρ  ἐνδείκνυται,   ὥσπερ οὗτος, οὐκ αὐτὸς τοῖς
[36]   νικήσας δικαίως ἂν> πάλιν δόξαιμι  δι'   ἐκεῖνα ἐκπεσεῖν. ~Ἀλλὰ γὰρ ἴσως
[2]   ἀγαθῶν ἀνδρῶν ὑμῶν τυγχάνων,  δι'   ὅπερ σῴζομαι, πλείστοις δὲ καὶ
[42]   Καίτοι τυγχάνω νενικηκὼς εὐανδρίᾳ καὶ  λαμπάδι   καὶ τραγῳδοῖς, οὐ τύπτων τοὺς
[8]   οὔτ' εἰ ψευδεῖς εἰσιν οὔτ'  εἰ   ἀληθεῖς· ἀποφυγόντος δὲ καταγνωσθέντος
[31]   ἠτιμακὼς ἐστεφανωκὼς τὴν πόλιν.  Εἰ   δὲ βούλεσθε σκοπεῖν, εὑρήσετε τῶν
[38]   οὐκ ἂν> ἀνασχέσθαι τῶν ἐπιχειρούντων·  εἰ   δέ τις τῶν ἀποφυγόντων πάλιν
[10]   βιαιότητος καὶ παρανομίας καθ' ἕκαστον  εἰ   δεήσειε λέγειν, οὐκ ἂν ἐξαρκέσειεν
[34]   ἐπιτηδευμάτων ἔκρινον αὐτόν. ~Ἀλλὰ μὴν  εἰ   δεῖ κατὰ γένος σκοπεῖν, ἐμοὶ
[8]   στασιωτείας βραχύς μοι λόγος καταλελειμμένος.  Εἰ   μὲν γὰρ ἄκριτος ἦν, εἰκότως
[38]   ~Δεινὸν δέ μοι δοκεῖ εἶναι,  εἰ   μέν τις ἀπολογεῖσθαι ἀξιώσειεν ὑπὲρ
[36]   λυσιτελεῖ, τούτῳ δὲ οὐκ ἐξαρκεῖ,  εἰ   μὴ καὶ τὸ λοιπὸν
[17]   παρ' ἑτέρων, προεῖπεν αὐτῷ δήσειν,  εἰ   μὴ πάνυ ταχέως γράφοι. Ὅπερ
[11]   τις κακὰ μείζω τούτων κατασκευάσειεν,  εἰ   τῆς σωτηρίας ἡμῖν πάσης διὰ
[32]   εἰσιν. Αἴσχιστον δὲ φανήσεσθε ποιοῦντες,  εἰ   τοῦτον μὲν ἀγαπᾶτε τὸν ἀπὸ
[42]   τύπτων τοὺς ἀντιχορηγοῦντας, οὐδ' αἰσχυνόμενος  εἰ   τῶν νόμων ἔλαττον δύναμαι. Τοὺς
[41]   ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν ἀπέστησα. Καίτοι  εἰ   τῶν πρεσβευόντων ἕκαστος τὰ αὐτὰ
[2]   παρὼν οὐ στεφανηφόρος, ἀλλ'  εἰ   χρὴ μηδὲν ἀδικήσαντα τὴν πόλιν
[8]   {ἦν} εἰδέναι τὰς αἰτίας, οὔτ'  εἰ   ψευδεῖς εἰσιν οὔτ' εἰ ἀληθεῖς·
[15]   τὰ χρήματα τῷ δήμῳ ἔδωκεν,  εἴ   πως τελευτήσειεν ἄπαις, φοβούμενος μὴ
[5]   δεσμῷ καὶ θανάτῳ. ~Ἔτι δ'  εἴ   τις διὰ τοῦτο μεθίσταται ὅτι
[26]   ἠγωνίζετο. Καίτοι τί ἂν ἐποίησεν,  εἴ   τις τῶν συμμάχων τῶν ὑμετέρων
[34]   ἔκρινον αὐτόν. ~Ἀλλὰ μὴν εἰ  δεῖ   κατὰ γένος σκοπεῖν, ἐμοὶ μὲν
[7]   τούτων οὐκ οἶδ' τι  δεῖ   μακρότερα λέγειν· πάντως γὰρ οὐδὲν
[3]   κρύβδην τὸν ὀστρακισθέντα τοσοῦτον χρόνον  δεῖ   στερηθῆναι τῆς πόλεως. ~Εἶτα ἐν
[16]   καὶ μισοδήμους ἀποκαλεῖ. Καὶ ὃν  ἔδει   τεθνάναι διὰ τὰ ἐπιτηδεύματα, κατήγορος
[15]   πολλοὺς τοὺς βοηθήσοντας. Καίτοι ὅστις  ὑβρίζει   γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ καὶ τῷ
[12]   προνοεῖται, καὶ τὰ ἥδιστα τῷ  πλήθει,   παραλιπὼν τὰ βέλτιστα, συμβουλεύει. ~Θαυμάζω
[3]   δήμου καὶ τῆς βουλῆς ἐνομοθέτησεν·  ἐκεῖ   μὲν γὰρ ὄμνυτε μηδένα μήτε
[17]   ἦν ὄφελος· οὐδὲν γὰρ ἧττον  ἐδεδέκει   τῶν ὁμολογουμένων δούλων. ~Ἀγανακτῶ δ'
[12]   Ἀριστείδην καὶ δίκαιον γεγονέναι, τοῦτον  προσήκει   κάκιστον νομίζειν, ὡς τἀναντία περὶ
[34]   γένος σκοπεῖν, ἐμοὶ μὲν οὐδαμόθεν  προσήκει   τούτου τοῦ πράγματος οὐδὲ ἔστιν
[38]   βίου λόγον. ~Δεινὸν δέ μοι  δοκεῖ   εἶναι, εἰ μέν τις ἀπολογεῖσθαι
[13]   τοιαύτης πολιτείας μάλιστα κοινότητα  δοκεῖ   ᾑρῆσθαι, οἳ οὐδ' ἀπὸ τῶν
[18]   πέπονθεν, ἀλλὰ διὰ ταῦτα σεμνότερος  δοκεῖ   καὶ φοβερώτερος εἶναι. Καὶ πρὸς
[4]   δ' ὑπερβάλλειν νόμος μοι  δοκεῖ·   τῶν μὲν γὰρ ἰδίων ἀδικημάτων
[36]   ἀνέχεσθαι λυσιτελεῖ, τούτῳ δὲ οὐκ  ἐξαρκεῖ,   εἰ μὴ καὶ τὸ λοιπὸν
[17]   δ' ἀναίσχυντός ἐστιν, ὥστε προσελθὼν  ἐνεκάλει   αὐτῷ ὡς ἀδικούμενος, καὶ οὐχ
[16]   τοὺς ἄλλους ὀλιγαρχικοὺς καὶ μισοδήμους  ἀποκαλεῖ.   Καὶ ὃν ἔδει τεθνάναι διὰ
[6]   καὶ οὐδεμία τῶν ἄλλων πόλεων  ἐθέλει   μιμήσασθαι. Καίτοι ταῦτα διέγνωσται ἄριστα
[36]   τοῖς μὲν πεπονθόσι κακῶς ἀνέχεσθαι  λυσιτελεῖ,   τούτῳ δὲ οὐκ ἐξαρκεῖ, εἰ
[17]   ἀλλ' ὅτι κατέλιπε τὸ ἔργον  ἠπείλει,   καὶ οὔτε τῆς δημοκρατίας οὔτε
[30]   ὁπόσοι μὲν ἄρχοντες ἐν μιᾷ  πόλει   γεγένηνται, ὑπεύθυνοί εἰσιν, ~ὁ δὲ
[23]   νομίζετε, γιγνόμενα δ' ἐν τῇ  πόλει   ὁρῶντες οὐδὲν φροντίζετε. Καίτοι ἐκεῖνα
[37]   τοὺς μὴ θέλοντας ὑποσχεῖν τῇ  πόλει   περὶ τοῦ βίου λόγον. ~Δεινὸν
[23]   υἱὸν ἐχθρὸν ἑαυτῷ καὶ τῇ  πόλει   ποιήσειε· τοσαύταις ἀνάγκαις κατείληπται μισεῖν.
[20]   ἁπάντων παρόντων τῶν> ἐν τῇ  πόλει   τύπτων ἐξήλασεν αὐτόν, καὶ τῶν
[6]   καὶ τοῖς ὀλίγοις ἁρμόττοντα μάλιστα  τυγχάνει   καὶ πλείστους ἐπιθυμητὰς ἔχει. ~Περὶ
[27]   πραττόμενος, οὐδενὸς ἀξίαν τὴν δημοκρατίαν  ἀποφαίνει,   τοὺς μὲν λόγους δημαγωγοῦ τὰ
[15]   οὐδ' ἔρημος οὐδ' εὐαδίκητός ἐστιν,  ἐπεὶ   διὰ τὸν πλοῦτον ἔχει πολλοὺς
[27]   θαυμάζειν ἄν τινα αὐτῶν βιάσηται,  ἐπεὶ   καὶ τοῖς πολίταις οὐκ ἐξ
[34]   τούτου σωφρονέστεροι καὶ δικαιότεροι ἦσαν,  ἐπεὶ   τῶν γε τούτῳ πεπραγμένων οὐδ'
[5]   ἂν οἰκῇ, ταύτην τὴν πόλιν  διαφθερεῖ,   καὶ ~Κατὰ Ἀλκιβιάδου. ~Οὐκ ἐν
[28]   δὲ πράγματος ἀμελοῦντας. ~Τοσοῦτον δὲ  διαφέρει   Λακεδαιμονίων, ὥστ' ἐκεῖνοι μὲν καὶ
[15]   πάντων ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ  κατηγόρει·   καὶ τὰ χρήματα τῷ δήμῳ
[38]   πάλιν περὶ τῆς αὐτῆς αἰτίας  κατηγορεῖ,   πῶς οὐ δίκαιον περὶ τοὺς
[39]   ἐνθυμοῦμαι δὲ τίνας ποτὲ καὶ  πείσει   δεόμενος, πότερα τοὺς νεωτέρους, οὓς
[5]   μὲν καὶ τῇδε οὐδὲν ἧττον  ἐπιβουλεύσει,   ἀλλὰ καὶ μᾶλλον καὶ> δικαιότερον
[12]   καὶ εἰς Θουρίους οἰκήσοντες ἀπέρχονται.  Δηλώσει   δὲ τῶν συμμάχων ἔχθρα,
[15]   ἑαυτοῦ καὶ τῷ κηδεστῇ θάνατον  ἐπιβουλεύει,   τί χρὴ προσδοκᾶν τοῦτον περὶ
[12]   τῷ πλήθει, παραλιπὼν τὰ βέλτιστα,  συμβουλεύει.   ~Θαυμάζω δὲ τῶν πεπεισμένων Ἀλκιβιάδην
[8]   ἀποφυγόντος δὲ καταγνωσθέντος τέλος  ἔχει   καὶ διώρισται τούτων ὁπότερόν ἐστιν.
[6]   μάλιστα τυγχάνει καὶ πλείστους ἐπιθυμητὰς  ἔχει.   ~Περὶ μὲν οὖν τούτων οὐκ
[15]   ἐστιν, ἐπεὶ διὰ τὸν πλοῦτον  ἔχει   πολλοὺς τοὺς βοηθήσοντας. Καίτοι ὅστις
[22]   ἀλλήλοις πέφυκε, καὶ τῶν οἰκειοτάτων  ὑπάρχει   αὐτῷ τὰ ἔσχατα τοὺς μὲν
[36]   {καὶ} νικήσας δικαίως ἂν> πάλιν  δόξαιμι   δι' ἐκεῖνα ἐκπεσεῖν. ~Ἀλλὰ γὰρ
[36]   Ἀθηναῖοι, ὀστρακισθῆναι μὲν ἐπιτήδειός  εἰμι,   τεθνάναι δὲ οὐκ ἄξιος, οὐδὲ
[16]   φησι φύλαξ εἶναι τῆς πολιτείας,  οὐδενὶ   τῶν ἄλλων Ἀθηναίων οὔτ' ὅσον
[17]   ἀπηλλάγη, πρὶν ἀποδρὰς ᾤχετο τετάρτῳ  μηνί,   τοὺς φύλακας λαθών, ὥσπερ παρὰ
[32]   φιλοχρημάτους εἶναι, οὐκ ὀρθῶς γιγνώσκοντες·  οἱ   γὰρ μεγάλα δαπανώμενοι πολλῶν δεόμενοι
[2]   τὴν πόλιν δέκα ἔτη φεύγειν·  οἱ   δ' ἀνταγωνιζόμενοι περὶ τῶν ἄθλων
[21]   τῶν κριτῶν οἱ μὲν φοβούμενοι  οἱ   δὲ χαριζόμενοι νικᾶν ἔκριναν αὐτόν,
[21]   τοῦτον. Εἰκότως δέ μοι δοκοῦσιν  οἱ   κριταὶ ὑπέρχεσθαι Ἀλκιβιάδην, ὁρῶντες Ταυρέαν
[4]   γὰρ ὥσπερ ἐν τοῖς δικαστηρίοις  οἱ   λαχόντες κρίνουσιν, ἀλλὰ τούτου τοῦ
[21]   πλέον ἔπραξεν· ~ἀλλὰ τῶν κριτῶν  οἱ   μὲν φοβούμενοι οἱ δὲ χαριζόμενοι
[22]   μὲν οἱ πρεσβύτεροι, δημηγοροῦσι δὲ  οἱ   νεώτεροι, παραδείγματι τούτῳ χρώμενοι, ὃς
[22]   δικαστηρίοις εἰσί, καὶ στρατεύονται μὲν  οἱ   πρεσβύτεροι, δημηγοροῦσι δὲ οἱ νεώτεροι,
[4]   πόλεως. ~Εἶτα ἐν τοῖς τοιούτοις  οἱ   τοὺς ἑταίρους καὶ συνωμότας κεκτημένοι
[37]   ἐρρωμενεστάτων καὶ λέγειν καὶ πράττειν,  οἵ   τινες δύο τῶν τὴν αὐτὴν
[13]   μάλιστα κοινότητα δοκεῖ ᾑρῆσθαι,  οἳ   οὐδ' ἀπὸ τῶν ἰδίων αὐτὸν
[33]   δὲ καὶ τοὺς προγόνους, ὡς  ἀγαθοὶ   καὶ σώφρονες ἦσαν, οἵτινες ἐξωστράκισαν
[36]   διαπράξεται. Καίτοι οὐ δήπου,  Ἀθηναῖοι,   ὀστρακισθῆναι μὲν ἐπιτήδειός εἰμι, τεθνάναι
[30]   διέθετο. Τούτῳ σκηνὴν μὲν Περσικὴν  Ἐφέσιοι   διπλασίαν τῆς δημοσίας ἔπηξαν, ἱερεῖα
[21]   δὲ τοιαῦτα παρανομοῦντα μέγιστον δυνάμενον.  Αἴτιοι   δ' ὑμεῖς, οὐ τιμωρούμενοι τοὺς
[30]   δὲ καὶ τοῖς ἵπποις ἐφόδια  Χῖοι   παρεσκεύασαν, οἶνον δὲ καὶ τὰ
[12]   ἐκείνῳ γιγνώσκοντα. τοιγάρτοι διὰ ταῦτα  πολλοὶ   τὴν πατρίδα τὴν αὑτῶν ἀπολιπόντες
[38]   τοῦ βίου λόγον. ~Δεινὸν δέ  μοι   δοκεῖ εἶναι, εἰ μέν τις
[4]   τῷ δ' ὑπερβάλλειν νόμος  μοι   δοκεῖ· τῶν μὲν γὰρ ἰδίων
[21]   ὅρκον τοῦτον. Εἰκότως δέ  μοι   δοκοῦσιν οἱ κριταὶ ὑπέρχεσθαι Ἀλκιβιάδην,
[8]   μισοδημίας καὶ τῆς στασιωτείας βραχύς  μοι   λόγος καταλελειμμένος. Εἰ μὲν γὰρ
[8]   ἂν τῶν κατηγορούντων ἠκροᾶσθε καὶ  ἐμοὶ   ἀναγκαῖον ἦν ἀπολογεῖσθαι περὶ τούτων·
[37]   τῶν τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἐχόντων  ἐμοὶ   ἀπέκτειναν. Οὔκουν τοὺς τοιούτους δίκαιον
[34]   εἰ δεῖ κατὰ γένος σκοπεῖν,  ἐμοὶ   μὲν οὐδαμόθεν προσήκει τούτου τοῦ
[41]   ~Βούλομαι δ' ὑμᾶς ἀναμνῆσαι τῶν  ἐμοὶ   πεπραγμένων. Ἐγὼ γὰρ πρεσβεύσας εἰς
[4]   οἱ τοὺς ἑταίρους καὶ συνωμότας  κεκτημένοι   πλέον φέρονται τῶν ἄλλων· οὐ
[32]   οἱ γὰρ μεγάλα δαπανώμενοι πολλῶν  δεόμενοι   αἰσχροκερδέστατοί εἰσιν. Αἴσχιστον δὲ φανήσεσθε
[2]   δέκα ἔτη φεύγειν· οἱ δ'  ἀνταγωνιζόμενοι   περὶ τῶν ἄθλων τούτων ἐσμὲν
[21]   οἱ μὲν φοβούμενοι οἱ δὲ  χαριζόμενοι   νικᾶν ἔκριναν αὐτόν, περὶ ἐλάττονος
[21]   ~ἀλλὰ τῶν κριτῶν οἱ μὲν  φοβούμενοι   οἱ δὲ χαριζόμενοι νικᾶν ἔκριναν
[21]   νικᾶν ἔκριναν αὐτόν, περὶ ἐλάττονος  ποιούμενοι   τὸν ὅρκον τοῦτον. Εἰκότως
[21]   δυνάμενον. Αἴτιοι δ' ὑμεῖς, οὐ  τιμωρούμενοι   τοὺς ὑβρίζοντας, καὶ τοὺς μὲν
[32]   ὀρθῶς γιγνώσκοντες· οἱ γὰρ μεγάλα  δαπανώμενοι   πολλῶν δεόμενοι αἰσχροκερδέστατοί εἰσιν. Αἴσχιστον
[22]   δὲ οἱ νεώτεροι, παραδείγματι τούτῳ  χρώμενοι,   ὃς τηλικαύτας ποιεῖται τῶν ἁμαρτημάτων
[28]   ὑπὸ τῶν συμμάχων ἀνταγωνιζομένων ἀνέχονται  ἡττώμενοι,   οὗτος δὲ οὐδ' ὑπὸ τῶν
[28]   ~Τοσοῦτον δὲ διαφέρει Λακεδαιμονίων, ὥστ'  ἐκεῖνοι   μὲν καὶ ὑπὸ τῶν συμμάχων
[34]   ἀντειπεῖν, ὡς οὐ τῶν ἄλλων  ἐκεῖνοι   παρανομώτατοι ὄντες τούτου σωφρονέστεροι καὶ
[6]   γνῶναι τὸν νόμον πονηρὸν ὄντα·  μόνοι   γὰρ αὐτῷ τῶν Ἑλλήνων χρώμεθα,
[30]   ἄρχοντες ἐν μιᾷ πόλει γεγένηνται,  ὑπεύθυνοί   εἰσιν, ~ὁ δὲ πάντων τῶν
[15]   τῶν πολιτῶν διαπράττεσθαι; Πάντες γὰρ  ἄνθρωποι   τοὺς οἰκείους τῶν ἀλλοτρίων ποιοῦνται
[34]   παρανομώτατοι ὄντες τούτου σωφρονέστεροι καὶ  δικαιότεροι   ἦσαν, ἐπεὶ τῶν γε τούτῳ
[40]   τῶν ἄλλων, ὅπως τούτους ὁρῶντες  δικαιότεροι   καὶ σωφρονέστεροι γίγνωνται. Ἐμὲ μὲν
[34]   πάππος Ἀλκιβιάδης δὶς> ἐξωστρακίσθησαν  ἀμφότεροι,   ὥστ' οὐδὲν θαυμαστὸν οὐδ' ἄτοπον
[40]   ὅπως τούτους ὁρῶντες δικαιότεροι καὶ  σωφρονέστεροι   γίγνωνται. Ἐμὲ μὲν τοίνυν ἐξελάσαντες
[34]   ἄλλων ἐκεῖνοι παρανομώτατοι ὄντες τούτου  σωφρονέστεροι   καὶ δικαιότεροι ἦσαν, ἐπεὶ τῶν
[22]   εἰσί, καὶ στρατεύονται μὲν οἱ  πρεσβύτεροι,   δημηγοροῦσι δὲ οἱ νεώτεροι, παραδείγματι
[22]   οἱ πρεσβύτεροι, δημηγοροῦσι δὲ οἱ  νεώτεροι,   παραδείγματι τούτῳ χρώμενοι, ὃς τηλικαύτας
[29]   τούτου πομπείοις χρῆσθαι ἐνόμιζον ἡμᾶς·  ὅσοι   δὲ παρὰ τῶν πολιτῶν
[29]   τοῖς χρυσοῖς χερνιβίοις καὶ θυμιατηρίοις.  Ὅσοι   μὲν οὖν τῶν ξένων μὴ
[30]   κεκτημένος οὐδεμίαν δέδωκε δίκην, ἀλλὰ  ὁπόσοι   μὲν ἄρχοντες ἐν μιᾷ πόλει
[32]   γὰρ μεγάλα δαπανώμενοι πολλῶν δεόμενοι  αἰσχροκερδέστατοί   εἰσιν. Αἴσχιστον δὲ φανήσεσθε ποιοῦντες,
[34]   ὡς οὐ τῶν ἄλλων ἐκεῖνοι  παρανομώτατοι   ὄντες τούτου σωφρονέστεροι καὶ δικαιότεροι
[10]   Ἀλκιβιάδου τὸν βίον ἀναμνῆσαι βούλομαι.  Καίτοι   ἀπορῶ γε διὰ τὸ πλῆθος
[41]   δ' ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν ἀπέστησα.  Καίτοι   εἰ τῶν πρεσβευόντων ἕκαστος τὰ
[23]   τῇ πόλει ὁρῶντες οὐδὲν φροντίζετε.  Καίτοι   ἐκεῖνα μὲν οὐκ ἐπίστασθε πότερον
[15]   πλοῦτον ἔχει πολλοὺς τοὺς βοηθήσοντας.  Καίτοι   ὅστις ὑβρίζει γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ
[36]   τι ἂν βούληται διαπράξεται.  Καίτοι   οὐ δήπου, Ἀθηναῖοι, ὀστρακισθῆναι
[33]   τῇ ἀδελφῇ τῇ ἑαυτοῦ συνῴκησε.  Καίτοι   οὐ μόνον αὐτὸς Ὀλυμπιονίκης ἦν,
[6]   τῶν ἄλλων πόλεων ἐθέλει μιμήσασθαι.  Καίτοι   ταῦτα διέγνωσται ἄριστα τῶν δογμάτων,
[26]   τὸ ζεῦγος> ἀφελόμενος αὐτὸς ἠγωνίζετο.  Καίτοι   τί ἂν ἐποίησεν, εἴ τις
[42]   κοινῶν ἀλλ' ἀπὸ τῶν ἰδίων.  Καίτοι   τυγχάνω νενικηκὼς εὐανδρίᾳ καὶ λαμπάδι
[32]   ἅπαντα πολυτελέστατα διπλασίαν οὐσίαν κέκτηται.  ~Καίτοι   ὑμεῖς γε νομίζετε τοὺς φειδομένους
[12]   περὶ τῶν πόλεων ἐκείνῳ γιγνώσκοντα.  τοιγάρτοι   διὰ ταῦτα πολλοὶ τὴν πατρίδα
[22]   τοὺς δὲ φανερῶς ἀσελγαίνοντας θαυμάζοντες.  ~Τοιγάρτοι   τῶν νέων αἱ διατριβαὶ οὐκ
[17]   δήσειν, εἰ μὴ πάνυ ταχέως  γράφοι.   Ὅπερ ἐποίησε· καὶ οὐ πρότερον
[15]   ~ἵνα τὸν οἶκον τὸν Ἱππονίκου  κατάσχοι,   ὡς ἐναντίον πάντων ὑμῶν ἐν
[13]   ὃς τὴν Καλλίου γήμας ἀδελφὴν  ἐπὶ   δέκα ταλάντοις, τελευτήσαντος Ἱππονίκου στρατηγοῦντος
[13]   δέκα ταλάντοις, τελευτήσαντος Ἱππονίκου στρατηγοῦντος  ἐπὶ   Δηλίῳ ἕτερα τοσαῦτα προσεπράξατο, λέγων
[18]   δέ τις παραβῇ, μεγάλην ζημίαν  ἐπὶ   τούτοις, ἔθεμεν· τούτου δὲ τοιαῦτα
[11]   Ἀριστείδου πάντων δικαιότατα τεταγμένον, αἱρεθεὶς  ἐπὶ   τούτῳ δέκατος αὐτὸς μάλιστα διπλάσιον
[24]   ~Πρὸς δὲ τούτοις τολμῶσί τινες  περὶ   αὐτοῦ λέγειν ὡς οὐδὲ γεγένηται
[42]   εἴχετε καὶ πολλοὺς συμμάχους ἐκέκτησθε.  ~Περὶ   δὲ τῶν λῃτουργιῶν οὐκ ἀξιῶ
[21]   δὲ χαριζόμενοι νικᾶν ἔκριναν αὐτόν,  περὶ   ἐλάττονος ποιούμενοι τὸν ὅρκον
[10]   χρῆσθαι τοῖς νόμοις. ~Ὧν ἕνεκα  περὶ   ἐμαυτοῦ παραλιπὼν Ἀλκιβιάδου τὸν βίον
[7]   ἕκαστον τῶν ὑπαρχόντων ἄμεινον βουλεύσεσθε  περὶ   ἡμῶν. ~Ἔστι δὲ περὶ τῆς
[10]   πόθεν ἄρξωμαι, ἐμποδὼν ἁπάντων ὄντων.  Περὶ   μὲν οὖν μοιχείας καὶ γυναικῶν
[7]   τυγχάνει καὶ πλείστους ἐπιθυμητὰς ἔχει.  ~Περὶ   μὲν οὖν τούτων οὐκ οἶδ'
[25]   τῆς νίκης τῆς Ὀλυμπιάσι, καὶ  περὶ   πάντων μᾶλλον τῶν κατηγορηθέντων
[15]   τοὺς οἰκείους τῶν ἀλλοτρίων ποιοῦνται  περὶ   πλείονος. ~Ὃ δὲ πάντων δεινότατόν
[10]   συμφορὰς ποιῶν αὐτῶν. δὲ  περὶ   τὴν πόλιν εἴργασται καὶ τοὺς
[38]   δέ τις τῶν ἀποφυγόντων πάλιν  περὶ   τῆς αὐτῆς αἰτίας κατηγορεῖ, πῶς
[8]   βουλεύσεσθε περὶ ἡμῶν. ~Ἔστι δὲ  περὶ   τῆς μισοδημίας καὶ τῆς στασιωτείας
[25]   μὲν οὐδὲν ἀντερεῖν, λέξειν δὲ  περὶ   τῆς νίκης τῆς Ὀλυμπιάσι, καὶ
[37]   μὴ θέλοντας ὑποσχεῖν τῇ πόλει  περὶ   τοῦ βίου λόγον. ~Δεινὸν δέ
[15]   ἐπιβουλεύει, τί χρὴ προσδοκᾶν τοῦτον  περὶ   τοὺς ἐντυχόντας τῶν πολιτῶν διαπράττεσθαι;
[38]   αἰτίας κατηγορεῖ, πῶς οὐ δίκαιον  περὶ   τοὺς ζῶντας καὶ τοὺς τεθνηκότας
[8]   οὐκέτι δίκαιον ἡγοῦμαι λόγον οὐδένα  περὶ   τούτου γίγνεσθαι. Πρὶν μὲν γὰρ
[8]   καὶ ἐμοὶ ἀναγκαῖον ἦν ἀπολογεῖσθαι  περὶ   τούτων· ἐπειδὴ δὲ τετράκις ἀγωνιζόμενος
[7]   ἐπιστάτας γενέσθαι, καὶ πάντας ἄρχοντας  περὶ   τούτων καταστῆναι, καὶ μήτε τοῖς
[2]   ἔτη φεύγειν· οἱ δ' ἀνταγωνιζόμενοι  περὶ   τῶν ἄθλων τούτων ἐσμὲν ἐγὼ
[9]   καὶ τῶν νόμων ἀπαγορευόντων δὶς  περὶ   τῶν αὐτῶν πρὸς τὸν αὐτὸν
[22]   ποιεῖται τῶν ἁμαρτημάτων ὑπερβολάς, ὥστε  περὶ   τῶν Μηλίων γνώμην ἀποφηνάμενος ἐξανδραποδίζεσθαι,
[36]   γὰρ χαλεπός ἐστιν, ὥστε οὐ  περὶ   τῶν παρεληλυθότων ἀδικημάτων αὐτὸν τιμωροῦνται,
[12]   προσήκει κάκιστον νομίζειν, ὡς τἀναντία  περὶ   τῶν πόλεων ἐκείνῳ γιγνώσκοντα. τοιγάρτοι
[25]   δὲ περὶ τῆς νίκης τῆς  Ὀλυμπιάσι,   καὶ περὶ πάντων μᾶλλον
[4]   ἀξίαν ἡγοῦμαι ζημίαν, ἐξὸν κολάζειν  χρήμασι   καὶ δεσμῷ καὶ θανάτῳ. ~Ἔτι
[19]   ~Νομίζω δὲ ταύτην εἶναι σωτηρίαν  ἅπασι,   πείθεσθαι τοῖς ἄρχουσι καὶ τοῖς
[27]   ἐτόλμησεν ἵπποις ἁμιλλᾶσθαι, δηλώσας τοῖς  Ἕλλησι   μηδὲν θαυμάζειν ἄν τινα αὐτῶν
[16]   διαβεβλημένων ὑφ' ὑμῶν αἱρεῖται, καί  φησι   φύλαξ εἶναι τῆς πολιτείας, οὐδενὶ
[20]   Ταυρέαν, ὃς ἀντιχορηγὸς ἦν Ἀλκιβιάδῃ  παισί.   Κελεύοντος δὲ τοῦ νόμου τῶν
[22]   γυμνασίοις, ἀλλ' ἐν τοῖς δικαστηρίοις  εἰσί,   καὶ στρατεύονται μὲν οἱ πρεσβύτεροι,
[36]   μελλόντων φοβοῦνται,