HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ACHILLES TATIUS, Leucippé et Clitophon, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ω  =  26 formes différentes pour 106 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 22]   οὐκέτι εἶχε φυγεῖν, ἀδημονῶν εἶπεν·     τῆς ἀνοίας· προὐκαλούμην γὰρ ἐγὼ
[2, 4]   δειλὸς ἔρωτος ἀθλητὴς γένωμαι. Ἔρως,     γενναῖε, ἔφη, δειλίας οὐκ ἀνέχεται.
[2, 5]   περιμένεις; εἶτα προσετίθην· Τί γάρ,     κακόδαιμον, οὐ σωφρονεῖς; τί δὲ
[2, 36]   διψῶντα. ~Καὶ Μενέλαος, Ἀγνοεῖς,     Κλειτοφῶν, ἔφη, τὸ κεφάλαιον τῆς
[2, 33]   λόγον. λέγω δὴ πρῶτος· Πόθεν,     νεανίσκε, καὶ τίνα σε δεῖ
[2, 2]   λέγει πρὸς τὸν θεόν· Πόθεν,     ξένε, σοὶ τὸ ὕδωρ τοῦτο
[2, 35]   Ταντάλου πόματι; πολλάκις γὰρ ἐν     πίνεται πέφευγε, καὶ ἀπῆλθεν
[2, 31]   Σάτυρος τοῦ φαρμάκου λείψανον,     τὸν Κώνωπα ἦν κατακοιμίσας· τούτου
[2, 1]   εἴ τις τὰς καμπὰς τῆς  ᾠδῆς   περιελὼν ψιλὸν ἔλεγεν ἁρμονίας τὸν
[2, 29]   ἕλκη τῇ σιωπῇ· αἱ γὰρ  ὠδῖνες   τῶν ἐκ τοῦ λόγου κυμάτων,
[2, 23]   ὑπώπτευε μέν τινα μηχανὴν καὶ  ὤκνει   τὸ πρῶτον. ὡς δὲ
[2, 37]   εἰς οὐρανοὺς ἀνήγαγεν οὐκ ὄρνις  ὠμηστής,   ἀλλὰ πῦρ. καὶ μὴ θαυμάσῃς,
[2, 37]   ἁρπαγήν· ὄρνις ἐπ´ αὐτὸν κατέβη  ὠμηστής,   δὲ ἀνάρπαστος γενόμενος ὑβρίζεται
[2, 22]   κάλλος σε κοσμεῖ; στέρνον πλατύ,  ὦμοι   παχεῖς καὶ πολλὴ περὶ τὸν
[2, 37]   ἔργοις ἡδονήν, ἐγὼ μὲν πρωτόπειρος  ὢν   εἰς γυναῖκας, ὅσον ὁμιλῆσαι ταῖς
[2, 4]   παιδοτριβεῖς· δέδοικα δὲ μὴ ἄτολμος  ὢν   καὶ δειλὸς ἔρωτος ἀθλητὴς γένωμαι.
[2, 14]   Ἀθηνᾶ. καὶ Χαιρεφῶν συστράτηγος  ὢν   τοῦ Σωστράτου μείζων, ἐπεὶ πατρόθεν
[2, 5]   σωφρονεῖς; τί δὲ οὐκ ἐρᾷς  ὧν   σε δεῖ; παρθένον ἔνδον ἔχεις
[2, 9]   καιρὸς ἦν, πάλιν ὁμοίως συνεπίνομεν.  ᾠνοχόει   δὲ Σάτυρος ἡμῖν καί
[2, 18]   ἂν ἥκιστα ὑποπτευθεῖεν· ἡμεῖς δὲ  ᾠόμεθα   γυναῖκας εἶναι. ἐπεὶ δὲ συνετίθεμεν
[2, 21]   καλὸν καὶ τὴν μὲν γένυν  ὥπλισε   τοῖς ὀδοῦσι, τοὺς δὲ πόδας
[2, 14]   ὡς ἔφην, στρατηγὸς ἦν οὗτος)  Ὥρα   πέμπειν ἡμᾶς θυσίαν εἰς Τύρον,
[2, 22]   ἤγρευσεν ἀράχνης χιτών. ταῦτα εἰπών,  Ὥρα   τοίνυν, ἔφη, καὶ σὲ τὰς
[2, 29]   μὲν πεφωραμένη, ᾐσχύνετο δὲ ὀνειδιζομένη,  ὠργίζετο   δὲ ἀπιστουμένη. αἰδὼς δὲ καὶ
[2, 29]   παντοδαπή τις ἦν· ἤχθετο, ᾐσχύνετο,  ὠργίζετο.   ἤχθετο μὲν πεφωραμένη, ᾐσχύνετο δὲ
[2, 34]   τὸ δὲ οἰκτρότερον, τὰς χεῖρας  ὤρεγέ   μοι μικρὸν ἔτι ἐμπνέων καὶ
[2, 9]   καὶ ἐγχέων ἀμφοτέροις καὶ κερασάμενος  ὤρεγεν.   ἐγὼ δὲ ἐπιτηρήσας τὸ μέρος
[2, 37]   ἐμυκήσατο, διὰ γυναῖκά ποτε Σάτυρον  ὠρχήσατο,   καὶ χρυσὸν πεποίηκεν ἑαυτὸν ἄλλῃ
[2, 34]   εἰ καὶ ψυχὴν εἶχον ὅλως,  ὡς   ἂν ἄλλος τις ἀποθάνοι ζῶν.
[2, 25]   ἦν; ~Ἐθάρσησεν οὖν παρθένος,  ὡς   ἂν ἐμοῦ διαπεφευγότος, καὶ λέγει·
[2, 18]   ἐκόμιζον δὲ καὶ αὐτοὶ θυσίαν,  ὡς   ἂν ἥκιστα ὑποπτευθεῖεν· ἡμεῖς δὲ
[2, 6]   Κλειὼ συμπαρῆν. ὅμως οὖν,  ὡς   ἂν τεθορυβημένος οὐκ ἔχων τί
[2, 16]   γὰρ ἡμῖν εἰς ταὐτὸν ἐλθεῖν,  ὡς   ἂν τῶν πολλῶν ἐξιόντων) ὥστε
[2, 22]   διαέριον τὸ πτερόν, ἐμπεσὼν δὲ  ὡς   ἀπὸ βέλους ποιῶ τὸ τραῦμα·
[2, 32]   τῆς νηὸς κατὰ μικρὸν ἀναχωροῦσαν,  ὡς   αὐτὴν πλέουσαν· παιανισμὸς ἦν καὶ
[2, 31]   ναῦν ἐφορμοῦσαν. καὶ οὐκ ἠτυχήσαμεν·  ὡς   γὰρ ἐπὶ τοῦ Βηρυτίων λιμένος
[2, 28]   ηὐτρεπίζετο καὶ καλεῖν αὐτὴν ἐκέλευεν.  ὡς   δ´ ἦν ἀφανής, πάλιν ἐπὶ
[2, 32]   ἀλλ´ ἐπὶ τοῖς λιμέσιν ἐποχουμένου.  ὡς   δὲ ἔδοξεν οὔριον εἶναι πρὸς
[2, 11]   καὶ μὲν ἰχθὺν προσεδόκησεν,  ὡς   δὲ εἶδε τοῦ κόχλου τὴν
[2, 23]   μηχανὴν καὶ ὤκνει τὸ πρῶτον.  ὡς   δὲ βελτίστη γαστὴρ κατηνάγκασε,
[2, 12]   πατὴρ προτέλεια τῶν γάμων.  ὡς   δὲ ἤκουσα, ἀπωλώλειν καὶ ἐζήτουν
[2, 10]   εἶχον περιχυθεὶς τὴν κόρην κατεφίλουν.  ὡς   δὲ καὶ ἐπεχείρουν τι προὔργου
[2, 11]   καὶ τὸ αἷμα λαμπρότερον ἐπορφύρετο·  ὡς   δὲ καὶ ταῖς χερσὶν ἔθιγε,
[2, 38]   μαγγανεύει τοῖς χείλεσι σινάμωρον ἀπάτην,  ὡς   δὲ οἶδε φιλεῖ, καὶ οὐκ
[2, 34]   τὰ πολλά, κρατεῖν οὐκ ἠδυνάμην.  ὡς   δὲ οὐκ ἔπειθον, εἱπόμην κἀγὼ
[2, 22]   τὴν ἀράχνην οὐκ ἔλαθεν ἐμπεσών.  ὡς   δὲ οὐκέτι εἶχε φυγεῖν, ἀδημονῶν
[2, 31]   θύρας Σάτυρος, καὶ προήλθομεν·  ὡς   δὲ παρῆμεν ἐπὶ τὰς πύλας,
[2, 6]   εἶπον, εἰδυῖα σαφῶς λέγω;  ὡς   δὲ περιέπλεκον λόγους ἐκ λόγων,
[2, 7]   ὅτι μου τὴν ὀδύνην ἰάσω.  ὡς   δὲ συνῆκεν λέγω καὶ
[2, 18]   ἤδη μέσην ἐπέραινε τὴν θάλασσαν.  ὡς   δὲ τοῖς Σαράπτοις προσέσχον, πόρρωθεν
[2, 17]   ἀπεσάλευε τῆς γῆς, ἅμα μὲν  ὡς   δοκοίη τοῖς πολίταις ἕπεσθαι, ἅμα
[2, 37]   φοιτῶσιν ἀλλήλαις εἰς ὁμιλίαν καὶ  ὡς   δύνανται βιάζονται κἀκεῖναι φιλεῖν· σὺ
[2, 12]   φανῆναι μηκέτι. ἐγὼ δὲ ταῦτα  ὡς   ἐγένετο τὸν ἀετὸν ὑπερεπῄνουν καὶ
[2, 1]   ἐπὶ τῶν χειλέων αὐτῆς ὁρᾶν,  ὡς   εἴ τις τῆς κάλυκος τὸ
[2, 9]   κατεφίλουν τὸ ἔκπωμα. δὲ  ὡς   εἶδεν, συνῆκεν ὅτι τοῦ χείλους
[2, 34]   συνέπιπτον ἀλλήλοις, ἐμὲ δὲ τρόμος,  ὡς   εἶδον, λαμβάνει· καὶ φοβούμενος μὴ
[2, 24]   ἀνενεγκοῦσα τὴν Κλειὼ κατὰ κόρρης  ὡς   εἶχε ῥαπίζει καὶ ἐπιλαβομένη τῶν
[2, 23]   αἰδοῦς. ταραχθεῖσα οὖν ὑπὸ δείματος,  ὡς   εἶχεν ἀναπηδᾷ καὶ ἐπὶ τὸν
[2, 10]   ἀλλ´ ὡς ἐπὶ συγκείμενον ἔργον  ὡς   εἶχον περιχυθεὶς τὴν κόρην κατεφίλουν.
[2, 34]   δὲ σῦς σπουδῇ ἔτρεχεν  ὡς   ἐπ´ αὐτόν· καὶ οἱ μὲν
[2, 7]   δὲ προσῆλθέ τε καὶ ἐνέθηκεν  ὡς   ἐπᾴσουσα τὸ στόμα, καί τι
[2, 10]   ἐρημία. καὶ οὐδὲν εἰπών, ἀλλ´  ὡς   ἐπὶ συγκείμενον ἔργον ὡς εἶχον
[2, 4]   μοι καὶ ἔχει πρός με  ὡς   ἐραστήν. ταύτην παρασκευάσω κατὰ μικρὸν
[2, 4]   ἀνέχεται. ὁρᾷς αὐτοῦ τὸ σχῆμα  ὡς   ἔστι στρατιωτικόν· τόξα καὶ φαρέτρα
[2, 19]   γενέσθαι τὴν ἄνοιξιν πειρᾶται καὶ  ὡς   εὗρε δυνατήν, τὴν Κλειὼ ἐπεπείκει,
[2, 14]   μάντευμα, Σώστρατος (τοῦ πολέμου γάρ,  ὡς   ἔφην, στρατηγὸς ἦν οὗτος) Ὥρα
[2, 11]   ἐλοιδόρει τὴν ἄγραν καὶ ἔρριψεν  ὡς   θαλάσσης σκύβαλον. εὑρίσκει δὲ κύων
[2, 8]   ὥσπερ σώματος καὶ ἐφύλαττον ἀκριβῶς  ὡς   θησαυρὸν τὸ φίλημα τηρῶν ἡδονῆς,
[2, 18]   εἰς τὴν ὑστεραίαν παρεσκευαζόμεθα νύκτωρ  ὡς   θυσόμενοι τῷ θεῷ. τούτων δὲ
[2, 21]   ὅσον ἰσχύος κώνωψ ἔχει,  ὡς   καὶ ἐλέφαντα φοβεῖν. συνεὶς οὖν
[2, 4]   μικρὸν πρὸς ἡμᾶς οὕτως ἔχειν,  ὡς   καὶ συναίρεσθαι πρὸς τὸ ἔργον.
[2, 13]   τοσαύτη γὰρ τοῖς ἀκολάστοις ὕβρις,  ὡς   καὶ τοῖς ὠσὶν εἰς ἔρωτα
[2, 22]   λέοντα· Εἶτα κἀμοῦ βασιλεύειν νομίζεις  ὡς   καὶ τῶν ἄλλων θηρίων; ἀλλ´
[2, 14]   πλῆκτρον γίνεται, τὸ ῥεῦμα δὲ  ὡς   κιθάρα λαλεῖ. ἀλλὰ καὶ λίμνη
[2, 35]   δ´ ἂν εἴποι νῦν ἤτοι,  ὡς   κοινωνὸν ἔρωτος εὑρών. οὐκ οἶδα
[2, 15]   ὡς Σικελικὸς εὐτελὴς οὐδ´  ὡς   Κύπριος δυσειδής, ἀλλ´ ἐκ
[2, 15]   γαστέρα πολύς, τὸ κέρας οὐχ  ὡς   Σικελικὸς εὐτελὴς οὐδ´ ὡς
[2, 2]   οἶνος οὕτως ἐς ἀνθρώπους παρῆλθεν,  ὡς   Τυρίων λόγος. ~Ἑορτὴν δὲ
[2, 10]   γὰρ μήτηρ τῆς κόρης,  ὡς   οἶσθα, μαλακίζεται καὶ καθ´ ἑαυτὴν
[2, 4]   ἐρῶν ἂν ἐλεγχθῇ πρός τινος,  ὡς   ὀνειδίζοντα τὸν ἐλέγξαντα μισεῖ. Ἤδη
[2, 35]   λέγω δὴ πρὸς αὐτοὺς ὑπομειδιῶν·  Ὡς   παρὰ πολὺ κρατεῖ μου Κλεινίας·
[2, 30]   μου οὕτως ἀφήσω. ἐγὼ δὲ  ὡς   ταῦτα ἤκουσα, τὸ πολὺ τῆς
[2, 27]   κόρης μήτηρ τίνα κατέλαβεν,  ὡς   ὑμεῖς φατε, τε καταμηνύσων
[2, 14]   δίνας ἐμπέσῃ, τὸ μὲν ὕδωρ  ὡς   χορδὴ κρούεται, τὸ δὲ πνεῦμα
[2, 13]   ἀκολάστοις ὕβρις, ὡς καὶ τοῖς  ὠσὶν   εἰς ἔρωτα τρυφᾶν καὶ ταῦτα
[2, 35]   ἐβούλετο γὰρ λέγειν κατὰ γυναικῶν,  ὥσπερ   εἰώθει. ῥᾷον δ´ ἂν εἴποι
[2, 5]   γαμεῖν. ἐδόκουν πεπεῖσθαι· κάτωθεν δὲ  ὥσπερ   ἐκ τῆς καρδίας Ἔρως
[2, 15]   βαδίζει δὲ ταῦρος ὑψαυχενῶν καὶ  ὥσπερ   ἐπιδεικνύμενος ὅτι τῶν ἄλλων βοῶν
[2, 22]   κόμαι· αἱ μὲν γάρ εἰσιν  ὥσπερ   ἐσθῆτες, ἃς ὅταν θέλω παῦσαι
[2, 22]   τραύματος πληγή, δὲ  ὥσπερ   παλαιστὴς τὸ σῶμα σκευάζων εἰς
[2, 10]   αὐτὴν ἐκ τῆς πρώτης προσβολῆς,  ὥσπερ   στρατιώτης ἤδη νενικηκὼς καὶ τοῦ
[2, 37]   ἡδονῇ. ἐγγίζει δὲ τοῖς χείλεσιν  ὥσπερ   σφραγῖδας τὰ φιλήματα, φιλεῖ δὲ
[2, 8]   δὲ ἐπικαθημένου μοι τοῦ φιλήματος  ὥσπερ   σώματος καὶ ἐφύλαττον ἀκριβῶς ὡς
[2, 14]   ἤπειρον στενὸς αὐχήν, καὶ ἔστιν  ὥσπερ   τῆς νήσου τράχηλος. οὐκ ἐρρίζωται
[2, 6]   πέπρακέ μέ τίς σοι θεῶν  ὥσπερ   τὸν Ἡρακλέα τῇ Ὀμφάλῃ. Τὸν
[2, 36]   μὲν οὐράνιον, τὸ δὲ πάνδημον,  ὥσπερ   τοῦ κάλλους αἱ χορηγοὶ θεαί.
[2, 22]   μοι καὶ βέλος τὸ στόμα·  ὥστε   εἰμὶ καὶ αὐλητὴς καὶ τοξότης.
[2, 33]   ἡμῖν δὲ Σάτυρος παρέφερεν·  ὥστε   εἰς μέσον καταθέμενοι εἴχομεν
[2, 20]   ἀναπετάσας τοῦ δωματίου τὰς θύρας,  ὥστε   ἔργον ἦν αὐτὸν λαθεῖν.
[2, 26]   ἦσαν δὲ λοιπὸν μέσαι νύκτες,  ὥστε   μόλις θυρωρὸς ἀνέῳξεν ἡμῖν.
[2, 16]   ὡς ἂν τῶν πολλῶν ἐξιόντων)  ὥστε   συνέβη τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν
[2, 14]   λαλοῦντος, μικρὸν ἀνάμεινον ἐκπετάσας τὰ  ὦτα.   ἐὰν γὰρ ὀλίγος ἄνεμος εἰς
[2, 21]   καὶ ὁρῶν διὰ παντὸς τὰ  ὦτα   κινοῦντα, Τί πάσχεις; ἔφη· καὶ
[2, 31]   Πανθείᾳ προσέφερεν· δὲ ἀναστᾶσα  ᾤχετο   εἰς τὸν θάλαμον αὑτῆς καὶ
[2, 12]   οὐδὲν ἦν· γὰρ ὄρνις  ᾤχετο   φέρων τὴν ἄγραν. ἐδόκει τοίνυν
[2, 6]   ἐπιστὰς ἀπροοράτως τῇ κόρῃ καὶ  ὠχρίασά   τε ἰδὼν ἐξαίφνης, εἶτ´ ἐφοινίχθην.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2006