HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ACHILLES TATIUS, Leucippé et Clitophon, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


χ  =  46 formes différentes pour 67 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 6]   ὅτι συνῆκε πῶς εἶπον τὸ  Χαῖρε,   δέσποινα, εἶπεν· Ἐγὼ σή; μὴ
[2, 6]   τεθορυβημένος οὐκ ἔχων τί εἴπω,  Χαῖρε,   ἔφην, δέσποινα. δὲ μειδιάσασα
[2, 14]   ἠπείροιο φέρουσα, ἔνθ´ Ἥφαιστος ἔχων  χαίρει   γλαυκῶπιν Ἀθήνην· κεῖθι θυηπολίην σε
[2, 14]   τὸν Ἥφαιστον Ἀθηνᾶ. καὶ  Χαιρεφῶν   συστράτηγος ὢν τοῦ Σωστράτου μείζων,
[2, 7]   εἶπον· Οἴμοι, φιλτάτη, πάλιν τέτρωμαι  χαλεπώτερον·   ἐπὶ γὰρ τὴν καρδίαν κατέρρευσε
[2, 2]   οὐ γάρ ἐστιν ἐκεῖνο τὸ  χαμαὶ   ῥέον. τὸ μὲν γὰρ ἐς
[2, 23]   Κλειοῦς ἀψοφητί, τρέμων τρόμον διπλοῦν,  χαρᾶς   ἅμα καὶ φόβου. μὲν
[2, 21]   ὃν ἀκήκοά τινος τῶν φιλοσόφων·  χαρίζομαι   δέ σοι τοῦ μύθου τὸν
[2, 34]   οὖν Κλεινίας καταλέγει τὸν  Χαρικλέα   καὶ τὸν ἵππον, κἀγὼ τἀμαυτοῦ.
[2, 35]   τὸν δὲ Κλεινίαν ὑποδακρύοντα μνήμῃ  Χαρικλέους,   βουλόμενος αὐτοὺς τῆς λύπης ἀπαγαγεῖν,
[2, 34]   αὐτοῦ λέγοντος Πάτροκλον πρόφασιν, ἀναμνησθεὶς  Χαρικλέους.   καὶ Μενέλαος, Τἀμὰ δακρύεις,
[2, 18]   δὲ γενομένων ἡμῶν ἐπὶ τῷ  χείλει   τῆς θαλάσσης, μὲν τὸ
[2, 38]   ἔχει γυναικείαν, οὐδὲ μαγγανεύει τοῖς  χείλεσι   σινάμωρον ἀπάτην, ὡς δὲ οἶδε
[2, 11]   τὴν γένυν καὶ ὑφαίνει τοῖς  χείλεσι   τὴν πορφύραν. ποιμὴν ὁρᾷ
[2, 37]   γὰρ μόνον ἐθέλει φιλεῖν τοῖς  χείλεσιν,   ἀλλὰ καὶ τοῖς ὀδοῦσι συμβάλλεται
[2, 22]   καὶ ἐπ´ αὐτοῖς ἐτίτρωσκε τοῖς  χείλεσιν.   καὶ μὲν ἔκλινεν εἰς
[2, 37]   περιβάλλεται ἡδονῇ. ἐγγίζει δὲ τοῖς  χείλεσιν   ὥσπερ σφραγῖδας τὰ φιλήματα, φιλεῖ
[2, 37]   ἐρωτικῷ μέχρι τῶν τοῦ στόματος  χειλέων   ἀναθορὸν συντυγχάνει πλανωμένῳ τῷ φιλήματι
[2, 1]   ἐδόκουν τὸ ῥόδον ἐπὶ τῶν  χειλέων   αὐτῆς ὁρᾶν, ὡς εἴ τις
[2, 7]   ἐψιθύριζεν, ἐπιπολῆς ψαύουσά μου τῶν  χειλέων.   κἀγὼ κατεφίλουν σιωπῇ, κλέπτων τῶν
[2, 7]   δὲ ἀνοίγουσα καὶ κλείουσα τῶν  χειλέων   τὴν συμβολὴν τῷ τῆς ἐπῳδῆς
[2, 37]   ταῖς συμπλοκαῖς, μαλθακὰ δὲ τὰ  χείλη   πρὸς τὰ φιλήματα. καὶ διὰ
[2, 11]   πορφύραν. ποιμὴν ὁρᾷ τὰ  χείλη   τοῦ κυνὸς ᾑμαγμένα καὶ τραῦμα
[2, 38]   εἰκών· εἰ νέκταρ ἐπήγνυτο καὶ  χεῖλος   ἐγίνετο, τοιαῦτα ἂν ἔσχες τὰ
[2, 9]   μέρος τοῦ ἐκπώματος, ἔνθα τὸ  χεῖλος   κόρη πίνουσα προσέθηκεν, ἐναρμοσάμενος
[2, 9]   ὡς εἶδεν, συνῆκεν ὅτι τοῦ  χείλους   αὐτῆς καταφιλῶ καὶ τὴν σκιάν.
[2, 7]   ποῖ παταχθείην. κἀγώ, Κατὰ τοῦ  χείλους,   ἔφην. ἀλλὰ τί οὐκ ἐπᾴδεις,
[2, 11]   ἔθιγε, τὴν πορφύραν εἶχεν  χείρ.   συνῆκεν οὖν τοῦ κόχλου τὴν
[2, 7]   τραῦμα. καὶ ἅμα λέγων τὴν  χεῖρα   βιαιότερον περιέβαλλον καὶ ἐφίλουν ἐλευθερώτερον·
[2, 7]   λαμβάνω τὸ ἐνθύμιον καὶ τὴν  χεῖρα   ἐπιβαλὼν τοῖς προσώποις προσεποιούμην πεπλῆχθαι
[2, 7]   δὲ παῖς προσελθοῦσα εἷλκε τὴν  χεῖρα   καὶ ἐπυνθάνετο ποῖ παταχθείην. κἀγώ,
[2, 7]   ἱπτᾶσα τῆς Κλειοῦς ἐπάταξε τὴν  χεῖρα.   καὶ μὲν ἀνέκραγεν,
[2, 31]   προῄειμεν ἀψοφητί, Λευκίππην τοῦ Σατύρου  χειραγωγοῦντος.   καὶ γὰρ Κώνωψ, ὅσπερ
[2, 34]   ζῶν. τὸ δὲ οἰκτρότερον, τὰς  χεῖρας   ὤρεγέ μοι μικρὸν ἔτι ἐμπνέων
[2, 4]   πρόσαγε τὴν δευτέραν μηχανήν. θίγε  χειρός,   θλῖψον δάκτυλον, θλίβων στέναξον. ἢν
[2, 27]   γλυκύτερος. ~Ὁ οὖν Κλεινίας τῆς  χειρός   μου λαβόμενος ἄγει τῆς Κλειοῦς
[2, 11]   ἐπορφύρετο· ὡς δὲ καὶ ταῖς  χερσὶν   ἔθιγε, τὴν πορφύραν εἶχεν
[2, 11]   μαλλὸν ἐρίου καθῆκεν εἰς τὸν  χηραμὸν   αὐτοῦ τὸ ἔριον, ζητῶν τοῦ
[2, 2]   τὸν Μάρωνος τὸν Θρᾴκιον, οὐ  Χῖον   ἐκ Λακαίνης, οὐ τὸν Ἰκάρου
[2, 3]   πολυτελῆ, μετὰ τὸν Γλαύκου τοῦ  Χίου   δεύτερον. ὑέλου μὲν τὸ πᾶν
[2, 22]   ὀλίγος δέ με ἤγρευσεν ἀράχνης  χιτών.   ταῦτα εἰπών, Ὥρα τοίνυν, ἔφη,
[2, 14]   τὸ ὕδωρ ψυχρόν ἐστιν οἷόνπερ  χιών,   καὶ οὔτε τὸ πῦρ ὑπὸ
[2, 14]   ἐμπέσῃ, τὸ μὲν ὕδωρ ὡς  χορδὴ   κρούεται, τὸ δὲ πνεῦμα τοῦ
[2, 36]   πάνδημον, ὥσπερ τοῦ κάλλους αἱ  χορηγοὶ   θεαί. ἀλλὰ τὸ μὲν οὐράνιον
[2, 36]   ἀκόρεστον. τὸ μὲν γὰρ εἰς  χρῆσιν   χρονιώτερον τῷ κόρῳ μαραίνει τὸ
[2, 14]   ἐκθειάζων αὐτόν, Πάντα μὲν τὸν  χρησμόν,   εἶπεν, ἐξηγήσω καλῶς· μὴ μέντοι
[2, 14]   καὶ τοιοῦτό τι αὐτῷ συνήργησε.  χρησμὸν   ἴσχουσιν οἱ Βυζάντιοι τοιόνδε· Νῆσός
[2, 14]   Ἡρακλεῖ· τὰ μὲν γὰρ τοῦ  χρησμοῦ   ἔστι πάντα ἐνταῦθα. φυτώνυμον γὰρ
[2, 15]   κυκλουμένης σελήνης ἐστὶν εἰκών.  χροιὰ   δὲ οἵαν Ὅμηρος τοὺς τοῦ
[2, 11]   δὲ τρεῖς ἦσαν λίθοι, τὴν  χροιὰν   ἐπάλληλοι· συγκείμενοι δὲ ἦσαν οἱ
[2, 15]   μέγεθος μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν  χροιὰν   εὐτυχεῖ· τὸ μὲν γὰρ μέγεθος
[2, 36]   τὸ μὲν γὰρ εἰς χρῆσιν  χρονιώτερον   τῷ κόρῳ μαραίνει τὸ τερπνόν·
[2, 37]   αἱ δὲ γλῶτται τοῦτον τὸν  χρόνον   φοιτῶσιν ἀλλήλαις εἰς ὁμιλίαν καὶ
[2, 11]   Ἀφροδίτης τὸν πέπλον. ἦν γὰρ  χρόνος   ὅτε τῆς πορφύρας κόσμος
[2, 36]   τὸ κάλλος ὅσον ἐλαττοῦται τῷ  χρόνῳ,   τοσοῦτον εἰς μέγεθος ἐκτείνεται πόθῳ.
[2, 14]   δὲ κοντὸς πρὸς τὸν  χρυσὸν   οἷον πρὸς ἰχθὺν ἄγκιστρον γίνεται,
[2, 37]   γυναῖκά ποτε Σάτυρον ὠρχήσατο, καὶ  χρυσὸν   πεποίηκεν ἑαυτὸν ἄλλῃ γυναικί. οἰνοχοείτω
[2, 14]   ἄγραν. οὕτως ἐκ ποταμοῦ Λιβυκοῦ  χρυσὸς   ἁλιεύεται. ~Ταῦτα εἰπὼν τὴν θυσίαν
[2, 11]   χώρα τῆς πορφύρας, ἐκεῖ  χρυσὸς   ἦν. ἤριζον δὲ πρὸς ἀλλήλους
[2, 14]   εἰς αὐτὴν ἐμπέσῃ τῆς τοῦ  χρυσοῦ   γονῆς, τὸ μὲν προσήψατο μόνον,
[2, 14]   ἰλύϊ δεδεμένος, καὶ ἔστιν ἐκεῖ  χρυσοῦ   πηγή. κοντὸν οὖν εἰς τὸ
[2, 11]   λίθῳ, ἀμέθυσος δὲ ἐπορφύρετο τοῦ  χρυσοῦ   πλησίον. ἐν μέσῳ δὲ τρεῖς
[2, 11]   τῷ χρυσῷ στεφανούμενος ὀφθαλμὸν ἐμιμεῖτο  χρυσοῦν.   τῆς δὲ ἐσθῆτος οὐ πάρεργον
[2, 11]   κορυφούμενον· λίθος δὲ τῷ  χρυσῷ   στεφανούμενος ὀφθαλμὸν ἐμιμεῖτο χρυσοῦν. τῆς
[2, 11]   δὲ ταῖς ἄλλαις ἐσθῆσιν  χώρα   τῆς πορφύρας, ἐκεῖ χρυσὸς ἦν.
[2, 19]   δὲ θάλαμος αὐτῆς οὕτως·  χωρίον   ἦν μέγα τέτταρα οἰκήματα ἔχον,
[2, 14]   ἡμῖν ἀλλήλοις συνοικεῖ. τὸ δὲ  χωρίον   ἱερὸν ἐν περιβόλῳ· ἐλαία μὲν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2006