HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ACHILLES TATIUS, Leucippé et Clitophon, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


β  =  69 formes différentes pour 83 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 10]   ἀναπαύεται· μόνη δὲ παῖς  βαδιεῖται   κατὰ τὰ εἰθισμένα τῆς Κλειοῦς
[2, 15]   τοὺς τοῦ Θρᾳκὸς ἵππους ἐπαινεῖ.  βαδίζει   δὲ ταῦρος ὑψαυχενῶν καὶ ὥσπερ
[2, 29]   δὲ τούτων ἁπάντων τῶν βελῶν  βαθέα   μὲν τὰ βλήματα, ἄναιμα δὲ
[2, 18]   οὐδέν· ἀλλ´ ἐπειδὴ καιρὸς ἦν  βαθείας   ἑσπέρας, ἡμεῖς μὲν προήλθομεν,
[2, 23]   γαστρὸς ἡττώμενον, φάρμακον πριάμενος ὕπνου  βαθέος   ἐφ´ ἑστίασιν αὐτὸν ἐκάλεσεν.
[2, 2]   δὲ πιὼν ὑφ´ ἡδονῆς  βακχεύεται   καὶ λέγει πρὸς τὸν θεόν·
[2, 37]   φίλημα καὶ μιχθὲν ἕπεται καὶ  βάλλει   τὴν καρδίαν· δὲ ταραχθεῖσα
[2, 29]   καὶ ἔοικεν ἐπὶ σκοπῷ τόξον  βάλλειν   καὶ ἐπιτυγχάνειν καὶ ἐπὶ τὴν
[2, 29]   τούτων ἁπάντων φάρμακον, ἀμύνασθαι τὸν  βαλόντα   τοῖς αὐτοῖς βλήμασι· λόγος γὰρ
[2, 11]   τοῦ ἄνθους τὸ αἷμα, καὶ  βάπτει   τὸ αἷμα τὴν γένυν καὶ
[2, 14]   κοντὸν οὖν εἰς τὸ ὕδωρ  βαπτίζουσι   πίσσῃ πεφαρμαγμένον ἀνοίγουσί τε τοῦ
[2, 11]   κύνα, καὶ μέχρι τούτου  βάπτουσιν   Ἀφροδίτης τὸν πέπλον. ἦν γὰρ
[2, 25]   καὶ τὸ πᾶν Κλειὼ  βασανιζομένη   κατείπῃ. ~Δόξαν οὖν οὕτως εἰχόμεθα
[2, 28]   οὖν Πάνθεια ἀναστᾶσα περὶ τὰς  βασάνους   τῆς Κλειοῦς ηὐτρεπίζετο καὶ καλεῖν
[2, 26]   ἕω, θάνατός μοι πρόκειται, τῶν  βασάνων   γλυκύτερος. ~Ὁ οὖν Κλεινίας τῆς
[2, 12]   δικαίως ἔλεγον ἁπάντων ὀρνίθων εἶναι  βασιλέα.   οὐκ εἰς μακρὰν δὲ ἀπέβη
[2, 1]   ἄνθεσιν ἤθελεν Ζεὺς ἐπιθεῖναι  βασιλέα,   τὸ ῥόδον ἂν τῶν ἀνθέων
[2, 22]   πρὸς τὸν λέοντα· Εἶτα κἀμοῦ  βασιλεύειν   νομίζεις ὡς καὶ τῶν ἄλλων
[2, 15]   ὅτι τῶν ἄλλων βοῶν ἐστι  βασιλεύς.   εἰ δὲ μῦθος Εὐρώπης
[2, 34]   κεφάλαιον τῆς ἐμῆς ἀποδημίας ἔρως  βάσκανος   καὶ θήρα δυστυχής. ἤρων μειρακίου
[2, 11]   πάρεργον εἶχεν πορφύρα τὴν  βαφήν,   ἀλλ´ οἵαν μυθολογοῦσι Τύριοι τοῦ
[2, 11]   ᾑμαγμένα καὶ τραῦμα νομίσας τὴν  βαφὴν   προσῄει καὶ ἀπέπλυνε τῇ θαλάσσῃ,
[2, 11]   τῆς πορφύρας καὶ θησαυρὸν εὑρίσκει  βαφῆς.   ~Ἔθυεν οὖν τότε πατὴρ
[2, 38]   κάλλος μύρων, τριχῶν  βαφῆς,   καὶ φαρμάκων· ἂν δὲ
[2, 13]   ᾐτεῖτο τὴν κόρην· δὲ  βδελυττόμενος   τοῦ βίου τὴν ἀκολασίαν ἠρνήσατο.
[2, 31]   ἔρχεται, ἐπὶ τὸν θυρωρόν. κἀκεῖνον  βεβλήκει   τῷ αὐτῷ πόματι. ὄχημα δὲ
[2, 26]   σπουδῇ θέουσαν· ἦν γὰρ δρασμὸν  βεβουλευμένη.   ἅμα τε οὖν Κλεινίας
[2, 29]   γὰρ γλώσσης βέλος ἄλλης γλώσσης  βέλει   θεραπεύεται· καὶ γὰρ τῆς καρδίας
[2, 4]   στρατιωτικόν· τόξα καὶ φαρέτρα καὶ  βέλη   καὶ πῦρ, ἀνδρεῖα πάντα καὶ
[2, 29]   αὐτοῖς βλήμασι· λόγος γὰρ γλώσσης  βέλος   ἄλλης γλώσσης βέλει θεραπεύεται· καὶ
[2, 29]   τὸ μέν ἐστιν αὐτῷ λοιδορίας  βέλος,   καὶ γίνεται τὸ ἕλκος ὀργή·
[2, 34]   καταστοχάσασθαι τοῦ σκοποῦ, πέμπω τὸ  βέλος·   τὸ δὲ μειράκιον παραθέον ἁρπάζει
[2, 22]   παρατάττομαι, σάλπιγξ δέ μοι καὶ  βέλος   τὸ στόμα· ὥστε εἰμὶ καὶ
[2, 29]   ἔλεγχος ἀτυχημάτων· ἐκ τούτου τοῦ  βέλους   λύπη γίνεται· τὸ δέ, ὄνειδος
[2, 22]   πτερόν, ἐμπεσὼν δὲ ὡς ἀπὸ  βέλους   ποιῶ τὸ τραῦμα· δὲ
[2, 23]   τὸ πρῶτον. ὡς δὲ  βελτίστη   γαστὴρ κατηνάγκασε, πείθεται. ἐπεὶ δὲ
[2, 29]   ἴδιον δὲ τούτων ἁπάντων τῶν  βελῶν   βαθέα μὲν τὰ βλήματα, ἄναιμα
[2, 31]   ἠτυχήσαμεν· ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ  Βηρυτίων   λιμένος ἤλθομεν, ἀναγόμενον σκάφος εὕρομεν,
[2, 31]   τὴν πόλιν καὶ εὐθὺς ἐπὶ  Βηρυτὸν   τὸν δρόμον ἐποιούμεθα, νομίζοντες εὑρήσειν
[2, 37]   εἰς ὁμιλίαν καὶ ὡς δύνανται  βιάζονται   κἀκεῖναι φιλεῖν· σὺ δὲ μείζονα
[2, 3]   Ἔρως δὲ καὶ Διόνυσος, δύο  βίαιοι   θεοί, ψυχὴν κατασχόντες ἐκμαίνουσιν εἰς
[2, 7]   καὶ ἅμα λέγων τὴν χεῖρα  βιαιότερον   περιέβαλλον καὶ ἐφίλουν ἐλευθερώτερον·
[2, 2]   τὸν ἀνθοσμίαν, οὐ τὸν τῆς  Βιβλίας   ἀμπέλου, οὐ τὸν Μάρωνος τὸν
[2, 13]   κόρην· δὲ βδελυττόμενος τοῦ  βίου   τὴν ἀκολασίαν ἠρνήσατο. θυμὸς ἴσχει
[2, 5]   ἄλλην καλήν· ταύτης ἔρα, ταύτην  βλέπε,   ταύτην ἔξεστί σοι γαμεῖν. ἐδόκουν
[2, 3]   καὶ αὐτὴ περιεργότερον εἰς ἐμὲ  βλέπειν   ἐθρασύνετο. καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν
[2, 22]   τῷ πτερῷ, γελῶ δὲ αὐτὸν  βλέπων   περὶ τοῖς τραύμασιν ὀρχούμενον. ἀλλὰ
[2, 29]   ἀμύνασθαι τὸν βαλόντα τοῖς αὐτοῖς  βλήμασι·   λόγος γὰρ γλώσσης βέλος ἄλλης
[2, 29]   τῶν βελῶν βαθέα μὲν τὰ  βλήματα,   ἄναιμα δὲ τὰ τοξεύματα. ἓν
[2, 29]   ἐπὶ τὴν ψυχὴν πέμπειν τὰ  βλήματα   καὶ ποικίλα τοξεύματα. τὸ μέν
[2, 22]   τραῦμα· δὲ παταχθεὶς ἐξαίφνης  βοᾷ   καὶ τὸν τετρωκότα ζητεῖ. ἐγὼ
[2, 15]   ἐν αὐτοῖς οἱ τοῦ Νείλου  βόες.   βοῦς γὰρ Αἰγύπτιος οὐ τὸ
[2, 34]   δὲ μειράκιον παραθέον ἁρπάζει τὴν  βολήν.   τίνα οἴει με τότε ψυχὴν
[2, 21]   ἔφη, τοῦτο τὸ βραχὺ τὸ  βομβοῦν;   ἢν εἰσδύῃ μου τῇ τῆς
[2, 22]   προσώπων, περιϊπτάμενος ἅμα καὶ τῷ  βόμβῳ   καταυλῶν. δὲ λέων ἠγριαίνετο
[2, 37]   περὶ τὸ τοῦ φιλοῦντος στόμα  βόσκεται   καὶ δάκνει τὰ φιλήματα. ἔχει
[2, 3]   τοῦ κρατῆρος πεφυτευμέναι. οἱ δὲ  βότρυες   πάντῃ περικρεμάμενοι· ὄμφαξ μὲν αὐτῶν
[2, 2]   ὀπώρας ὕδωρ, τοῦτό ἐστιν αἷμα  βότρυος.   ἄγει πρὸς τὴν ἄμπελον
[2, 3]   ἐγχέῃς οἴνου, κατὰ μικρὸν  βότρυς   ὑποπερκάζεται καὶ σταφυλὴν τὸν ὄμφακα
[2, 2]   θεὸς τὸν βουκόλον, καὶ τῶν  βοτρύων   λαβὼν ἅμα καὶ θλίβων καὶ
[2, 3]   ποιεῖ. Διόνυσος δὲ ἐντετύπωται τῶν  βοτρύων   πλησίον, ἵνα τὴν ἄμπελον οἴνῳ
[2, 2]   τὴν ἄμπελον θεὸς τὸν  βουκόλον,   καὶ τῶν βοτρύων λαβὼν ἅμα
[2, 2]   τοῦτον ἧκεν Διόνυσος τὸν  βουκόλον·   δὲ αὐτῷ παρατίθησιν ὅσα
[2, 30]   τῶν τῆς μητρὸς ὀφθαλμῶν, ὅποι  βούλεσθε.   εἰ δέ με ἀπελθόντες καταλίποιτε,
[2, 4]   ἐμοῦ μαθεῖν, ὀκνεῖν δὲ ἐλέγχειν  βουλόμενον   λανθάνειν. γὰρ μετὰ κλοπῆς
[2, 20]   αὐτὸν λαθεῖν. οὖν Σάτυρος,  βουλόμενος   αὐτὸν εἰς φιλίαν ἀγαγεῖν, προσέπαιζε
[2, 35]   δὲ Κλεινίαν ὑποδακρύοντα μνήμῃ Χαρικλέους,  βουλόμενος   αὐτοὺς τῆς λύπης ἀπαγαγεῖν, ἐμβάλλω
[2, 15]   μῦθος Εὐρώπης ἀληθής, Αἰγύπτιον  βοῦν   Ζεὺς ἐμιμήσατο. ~Ἔτυχεν οὖν
[2, 15]   αὐτοῖς οἱ τοῦ Νείλου βόες.  βοῦς   γὰρ Αἰγύπτιος οὐ τὸ μέγεθος
[2, 2]   παρ´ αὐτοῖς οἷον καὶ  βοῦς   ἔπινεν· οὔπω γὰρ τὸ ἀμπέλινον
[2, 15]   ὥσπερ ἐπιδεικνύμενος ὅτι τῶν ἄλλων  βοῶν   ἐστι βασιλεύς. εἰ δὲ
[2, 2]   ὅσα γῆ τρέφει καὶ μαζοὶ  βοῶν.   ποτὸν δὲ ἦν παρ´ αὐτοῖς
[2, 18]   δὲ συνετίθεμεν τὴν πυράν, ἐξαίφνης  βοῶντες   συντρέχουσι καὶ τὰς μὲν δᾷδας
[2, 34]   καὶ τὸ μειράκιον οὐκ ἐξετρέπετο,  βοῶντος   ἐμοῦ καὶ κεκραγότος· Ἕλκε τὸν
[2, 21]   κώνωπος, Ὁρᾷς, ἔφη, τοῦτο τὸ  βραχὺ   τὸ βομβοῦν; ἢν εἰσδύῃ μου
[2, 30]   εἰ δέ με ἀπελθόντες καταλίποιτε,  βρόχον   πλεξαμένη τὴν ψυχήν μου οὕτως
[2, 14]   αὐτῷ συνήργησε. χρησμὸν ἴσχουσιν οἱ  Βυζάντιοι   τοιόνδε· Νῆσός τις πόλις ἐστὶ
[2, 13]   ἐπιθυμίαν τελέσαι. νόμου γὰρ ὄντος  Βυζαντίοις,   εἴ τις ἁρπάσας παρθένον φθάσας
[2, 13]   πρὶν τὸν πόλεμον τοῖς  Βυζαντίοις   ἐπιπεσεῖν, ᾐτεῖτο τὴν κόρην·
[2, 13]   τέρατος τὸ ἔργον. ~Νεανίσκος ἦν  Βυζάντιος,   ὄνομα Καλλισθένης, ὀρφανὸς καὶ πλούσιος,
[2, 24]   οὐ προσεδόκων. ὄφελον ἔμεινας ἐν  Βυζαντίῳ·   ὄφελον ἔπαθες πολέμου νόμῳ τὴν
[2, 24]   οἴμοι, Σώστρατε· σὺ μὲν ἐν  Βυζαντίῳ   πολεμεῖς ὑπὲρ ἀλλοτρίων γάμων, ἐν
[2, 12]   καὶ τὰ θύματα ἐπέκειτο τοῖς  βωμοῖς,   ἀετὸς ἄνωθεν καταπτὰς ἁρπάζει τὸ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2006