Texte grec :
| [1,12] ῾Ημεῖς μὲν οὖν ταῦτα ἐφιλοσοφοῦμεν περὶ
τοῦ θεοῦ· ἐξαίφνης δέ τις εἰστρέχει τῶν τοῦ
Χαρικλέους οἰκετῶν, ἔχων ἐπὶ τοῦ προσώπου τὴν
ἀγγελίαν τοῦ κακοῦ, ὡς καὶ τὸν Κλεινίαν εὐθὺς.
ἀνακραγεῖν θεασάμενον, "Κακόν τι γέγονε
Χαρικλεῖ." ἅμα δὲ αὐτοῦ λέγοντος, συνεξεφώνησεν
(2) ὁ οἰκέτης, "Τέθνηκε Χαρικλῆς." τὸν μὲν
οὖν Κλεινίαν πρὸς τὴν ἀγγελίαν ἀφῆκεν ἡ φωνὴ
καὶ ἔμεινεν ἀκίνητος, ὥσπερ τυφῶνι βεβλημένος
τῶ λόγῳ, ὁ δὲ οἰκέτης διηγεῖται· "᾽Επὶ τὸν ἱππον
τὸν σὸν ἐκάθισεν, ὦ Κλεινία, ὃς τὰ μὲν πρῶτα
ἤλαυνεν ἠρέμα, δύο δὲ ἢ τρεῖς δρόμους περιελθών,
τὴν ἱππασίαν ἐπέσχε καὶ τὸν ἵππον ἱδροῦντα
κατέψα καθήμενος, τοῦ ῥυτῆρος ἀμελήσας.
(3) ἀπομάττοντος δὲ τῆς ἕδρας τοὺς ἱδρῶτας, ψόφος
κατόπιν γίνεται, καὶ ὁ ἵππος ἐκταραχθεὶς πηδᾷ
ὄρθιος ἀρθεὶς καὶ ἀλογίστως ἐφέρετο. τὸν γὰρ
χαλινὸν ἐνδακὼν καὶ τὸν αὐχένα σιμώσας,
φρίξας τε τὴν κόμην, οἰστρῃθεὶς τῷ φόβῳ
διαέριος ἵπτατο. τῶν δὲ ποδῶν οἱ μὲν ἔμπροσθεν
ἥλλοντο, οἱ δὲ ὄπισθεν τοὺς ἔμπροσθεν
ἐπειγόμενοι φθάσαι, τὸν δρόμον ἐπέσπευδον,
(4) διώκοντες τὸν ἵππον. ὁ δὲ ἵππος τῇ τῶν ποδῶν
κυρτούμενος ἁμίλλῃ, ἄνω τε καὶ κάτω πηδῶν
πρὸς τὴν ἐκατέρων σπουδὴν δίκην νεὼς χειμαζομένης
τοῖς νώτοις ἐκυμαίνετο. ὁ δὲ κακοδαίμων
Χαρικλῆς ὑπὸ τοῦ τῆς ἱππείας ταλαντευόμενος
κύματος, ἐκ τῆς ἕδρας ἐσφαιρίζετο, ποτὲ μὲν ἐπ᾽
οὐρὰν κατολισθάνων, ποτὲ δὲ ἐπὶ τράχηλον
κυριστῶν· ὁ δὲ τοῦ κλύδωνος ἐπίεζεν αὐτὸν
(5) χειμών. τῶν δὲ ῥυτήρων οὐκέτι κρατεῖν δυνάμενος,
δοὺς δὲ ἑαυτὸν τῷ τοῦ δρόμου πνεύματι,
ὅλος τῆς τύχης ἦν. ὁ δὲ ἵππος ῥύμῃ θέων
ἐκτρέπεται τῆς λεωφόρου καὶ ἐς ὕλην ἐπήδησε
καὶ εὐθὺς τὸν ἄθλιον Χαρικλέα περιρρήγνυσι
δένδρῳ. ὁ δέ, ὡς ἀπὸ μηχανῆς προσαραχθείς,
ἐκκρούεται μὲν τῆς ἕδρας, ὑπὸ δὲ τῶν τοῦ
δένδρου κλάδων τὸ πρόσωπον αἰσχύνεται καὶ
τοσούτοις περιδρύπτεται τραύμασιν, ὅσαι τῶν
(6) κλάδων ἦσαν αἱ αἰχμαί, οἱ δὲ ῥυτῆρες αὐτῷ
περιδεθέντες οὐκ ἤθελον ἀφεῖναι τὸ σῶμα, ἀλλ᾽
ἀνθεῖλκον αὐτό, περισύροντες θανάτου τρίβον.
ὁ δὲ ἵππος ἔτι μᾶλλον ἐκταραχθεὶς τῷ πτώματι
καὶ ἐμποδιζόμενος εἰς τὸν δρόμον τῷ σώματι
κατεπάτει τὸν ἄθλιον, ἐκλακτίζων τὸν δεσμὸν
τῆς φυγῆς. ὥστε οὐκ ἂν αὐτόν τις ἰδὼν οὐδὲ γνωρίσειεν."
|
|
Traduction française :
| [1,12] En ce moment, un domestique de Chariclès entra dans la chambre où nous étions.
A son air troublé, nous connûmes qu'il venait nous annoncer une mauvaise nouvelle.
Clinias s'écria : « Certainement, il est arrivé quelque malheur à Chariclès. »
Le serviteur lui dit qu'il était mort. Si la foudre fût tombée sur l'infortuné
Clinias, elle l'eût moins accablé que ce coup imprévu. Il en perdit le mouvement
et la parole. L'autre, poursuivant son discours :
« L'aimable Chariclès, continua-t-il, se promenait sur le cheval que vous lui avez
donné, lorsqu'un bruit soudain, ayant épouvanté ce coursier naturellement fougueux,
lui a fait prendre le mors aux dents. Ni la force ni l'adresse n'ont été d'aucun
secours à Chariclès. L'animal indompté, après l'avoir mis en désordre par des
secousses terribles, lui a écrasé la tête contre un arbre, et, le traînant ensuite au
gré de sa fureur à travers des chemins raboteux, il l'a si cruellement défiguré
qu'il n'est plus reconnaissable. »
|
|
